Splinter Cell

پایان سفر ده ساله با قطار هاگوارتز

2011-11-04T11:28:00.003+03:30

روز 30 ژوئن 1997 وقتی اولین کتاب از مجموعه داستان های هری پاتر منتشر شد، نه تنها خود جی.کی.رولینگ ، نویسنده داستان تصوری از جهانی شدن خودش و کتابش نداشت، بلکه خیلی از علاقه مندان این سبکِ داستانی هم شاید تصوری از سوار شدن به قطاری برای سفری به مدت 10 سال با انواع و اقسام جادوگرها، جانوران و خیلی هیجان های دیگه رو نداشتن. کسی تصور نمی کرد که وقتی سال 2007 آخرین جلد این مجموعه منتشر شد، چه صف های طولانی برای خرید کتاب، اون هم ساعت ها قبل از شروع به فروش رفتنش تشکیل شد.

باید یه نکته ای رو قبول کنیم. خیلی ها، از سبک داستان های علمی تخیلی فانتزی خوششون نمیاد. خیلی ها اون رو مسخره می کنن و خوندن کتابها، یا دیدن فیلمهایی که به این سبک هستن رو وقت تلف کردنی بیش نمیدونن. اما من جور دیگه ای فکر می کنم. همونطور که ریاضیات، علوم، فیزیک شیمی و درسهای دیگه در مدارس و دانشگاه ها به احیار تدریس میشه، همونطوری که جای خیلی درس ها در مدارس و دانشگاه ها مثل فلسفه و منطق، هنر، موسیقی، نقاشی و… خالیه، جای درس ها، کتاب ها و فیلم هایی که با تخیل به صورت فانتزی برخورد داشته باشه هم خالیِ هستش. چه بسا درس هایی که به بارور شدن تخیل کمک کنه خیلی مهمتر و لازمتر از خیلی درسهای دیگه باشه.

چه اشکالی داره در مراکز تربیتی، کتابهای بزرگ علمی تخیلی خونده بشه؟ چه اشکالی داره کودکان و نوجوانان و حتی بزرگترها گاهی اون دنیای تماما واقعی خودشون رو ترک کنن و ذهنشون رو بفرستن به دنیای فانتزی و علمی تخیلی؟ چه اشکالی داره فکر کنیم دنیا مثل زمان ارباب حلقه هاس؟ یا ولدمورتی وجود داره که داره دنیا رو تسخیر می کنه؟ یا مدرسه ای به نام هاگوارتز هست که کارش تعلیمِ جادوگری هستش؟ چه اشکالی داره زندگی با aliens رو تصور کنیم؟ یا بدونیم که جان کانری هست تا دنیا رو از دست ربات ها نجات بده؟ جوابش خیلی ساده است: هیچ اشکالی نداره. فقط متاسفانه قهوه قهریه‏ی ذهنیِ خیلی از ماها آنچنان دیواری از واقعیت دور ذهنمون کشیده که هیچکدوم از این دنیاها و قهرمان هایی که گفته شد راهی برای ورود به اون پیدا نمی کنن.

شیوه آموزشی کاملا سنتیِ ما (نه فقط ما، که خیلی از کشورهای دیگه) به ما اجازه نمیده درسی برای بارور کردن قوه تخیل خودمون و بچه هامون داشته باشیم. همونطور که آب هوا زمین نفت انرژی و خیلی چیزهای دیگه برای آیندگان مهمه، تخیل کردن و میراث گذاشتن اون برای آیندگان هم مهمه. باید درک کنیم این موضوع رو و به باور برسیم که تخیل مهم است.

هری پاتر، رون ویزلی و هرماینی گرنجر، 3 قهرمان از ده ها قهرمان مجموعه هری پاتر بودن که 10 سال ما رو با قوه تخیل جی.کی.رولینگ پیوند زدند. ده سال پر از خاطره، ترس، استرس، شادی و هیجان. مجموعه هری پاتر با آخرین فیلمی که ازش ساخته شد، به طور رسمی برامون تموم شد. اما همه ما امیدوارم حداقل یک بار کتابهاش رو بخونیم. هیجانش رو درک کنیم و فیلم هاش رو ببینیم.

من به شخصه از رولینگ و قهرمانانش برای ده سالِ خوبی که برام رقم زدند تشکر می کنم و به احترامشون از جام بلند میشم. برای هنرپیشه هایی که نقش هاشون رو به خوبی تمام بازی کردن و به تمام خوانندگان پیر و حوان و کودکش احترام میذارم. کاش بشه روزی که مجموعه هایی به این خوبی و حتی بهتر داشته باشیم برای خوندن و دیدن و به ذهن خودمون و تخیلمون بیشتر بها بدیم و احترام بذاریم.

تولد قهرمان 56 ساله من

2011-10-30T21:57:00.001+03:30

همه از علاقه وافر من به “بیل گیتس” خبر دارن. همه می دونن که من چقدر طرفدار محصولات مایکروسافت هستم و با تمام احترام به بقیه محصولات، تا اونجایی که واقعا بتونم از محصولات این شرکت استفاده می کنم. همه این محصولات و این نوآوری ها و محصولات از شرکتی نشات میگیره که قهرمان دوست داشتنی من، بیل گیتس یکی از موسسینش بوده و هنوزم حتی اسمش وزنه سنگینی تو معرفی و پشتیبانی از محصولات به حساب می آد.

28 اکتبر 1955 تو شهر سیاتل، ویلیام هنری گیتس سوم، یا همون بیل گیتس متولد شد. تولدش رو از صمیم دل تبریک میگم. هرچند این متن هیچوقت به دستش نخواهد رسید، اما تولد مبارک مرد دوست داشتنی.

بیل گیتس در ویکیپدیا

مقاله سایت فوربس درباره تولد بیل گیتس

مقاله مجله “وایرد”

و سیب سوم

2011-10-06T16:31:00.000+03:30

سه سیب در طول تاریخ نقش به سزایی ایفا کرده‏اند. سیبی که آدم و حوا خوردند، سیبی که بر سر نیوتون افتاد، و سیب سوم که استیو جابز برای جهانیان به ارمغان آورد و از خود به یادگار گذاشت. این که طرفدار اپل باشیم یا نباشیم، این که محصولاتش را دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم، مهم نیست. این مهم است که جهان یک مرد خلاق، مبتکر و نوآور را از دست داده است. مردی که روح یک محصول، شرکت و راهنمای تعداد بیشماری از طرفدارانش بود. مردی که حتی اسم او وزنه سنگینی برای سیب گاز زده جهان بوده و خواهد بود. روحت شاد استیو.

متن پیام بیل گیتس برای درگذشت استیو جابز (اینجا)

و اینک سی و یک سالگی

2011-07-27T20:08:00.000+04:30

گاهی فکر می کنم مهم نیستم. مهم که نباشم یعنی نیستم. وقتی نباشم دیگه سعی و تلاشم برای بودن هم مهم نیست. گاهی فکر می کنم که اگر نباشم به هیچ جای دنیا بر نمی خوره. گاهی فکر می کنم…

امروز 31 سالِ شدم. 5 مرداد 1359 که به دنیا اومدم دقیقا 31 سال پیش بوده. امسال شاید اولی سالی بود که این همه اس ام اس و پیغام تبریک و ایمیل و خیلی چیزهای دیگه که به دستم می رسید بی نظیر بود. محبت دوستام کم نظیر بود. کسایی بهم زنگ زدن که هنوزم باورم نمیشه. پنجم مرداد نود! روز خوبی که یادم نخواهد رفت.

همیشه روز تولدم اگر حس بدی نداشتم، حس خوبی هم نداشتم. اما امسال حتی از چند روز پیش خوشحال بودم. دلیلش؟ نمیدونم. اما امروز محبت دوستام و خونواده‏ شرمنده ام کرد. از خودم که شاید خیلی اوقات خوب نبودم وقتی این همه خوبی هست. هنوز هم دنیا خوب و پر از مهربونیِ. حتی اگر گاه گاهی باشه و زیر خروارها مشکلات و دردسر و سختی مدفون شده باشیم. هنوزم رنگ زندگی سبزِ. سبزِ سبز.

گاهی فکر می کنم که اگر نباشم به هیچ جای دنیا بر نمیخوره… نه اشتباه می کنم! بر میخوره. به جایی که من هستم و دوستام بر میخوره. من هستم و دوستام و خانواده و محبت هاشون.

من فقط یه حس دارم… حس خوشبختی. من، یک احسان! با همه مشکلات و همه فشارها، یک خوشبختم!

اندر مصائب کار برنامه‏ نویسی در ایران

2011-06-12T09:28:00.001+04:30

سال هاست که تو کار برنامه نویسی هستم. نه از سر اجبار، بلکه عاشقانه این شغل، دانش، تفریح یا هر چیز دیگه ای که اسمش رو که بذارید انتخاب کرده بودم و برای دانشگاه رفتن و کار و همه مسائل دیگه ای که سر راهم بود، سختی ها رو تحمل کردم.

همیشه از نشستن پشت کامپیوتر و برنامه نویسی، طراحی، خوندن خبرهای جدید مربوط به این حوزه و … لذت بردم. حتی روزهای زیادی که شاید سر یک ارور کوچیک وقت گذاشتم و اعصابم خورد میشد، خنده و شادی و حس خوبی که بعد از حل شدن موضوع بهم دست میداد خستگی تمام اون لحظات بد و ناجور رو از بین می برد.

روزها و شبهایی که بیدار میموندم، چه با دوستام تو محل کار و چه تنهایی تو دفتر یا خونه همه و همه لحظات خوب و بدی داشتن که من آگاهانه اون رو انتخاب کرده بودم ولی ازش لذت می بردم.

برنامه نویسی از نظر من خلق ایده ها و تولید محصولی بود که وقتی بهش نگاه می کردم، برای خودم در درجه اول لذت بخش و غرور آفرین بود و وقتی می دیدم که داره ازش استفاده میشه و من تونستم محصولی تولید کنم که به درد خورده و جایی داره ازش استفاده میشه، برای منی که هیچوقت نتونستم کاردستی، یا چیزی با دستهام تولید کنم واقعا حس خوب و عالی داشت.

از سال 78 تو این حوزه هستم. کارم تو حوزه طراحی و برنامه نویسی سایت و برنامه های تحت وب بوده. هیچی ادعایی مبنی بر دانستن همه موارد تو این حوزه ندارم و لی همیشه علاقه مند و پیگیر بودم و کار هایی که بهم محول شده رو به درستی و خوبی سعی کردم انجام بدم.

تمام این موارد رو گفتم و این مقدمه نسبتا طولانی در مورد چیزی که دوست داشتم رو گفتم تام برسم به این نکته: خسته شدم دیگه!

بله! خیلی ساده! از برنامه نویسی خسته شدم. نه اشتباه نکنید! از خود اینکار نه! از مصائب و مشکلاتی که پیش اومده خسته شدم. وقتی فکر میکنن که برنامه نویس یک ربات هستش و هر وقتی که میخوان ذهنش باید آماده برنامه نویسی باشه، وقتی مدیرت خودش نمیدونه هنوز چی میخواد و هر هفته ( حتی شده هر روز) سناریوی تو ذهنش رو عوض می کنه، وقتی تو به عنوان یک کارشناسی که سالهاست داری رو یه موضوعی کار می کنی و تقریبا تجربه خوبی پیدا کردی راجع به موضوعی تو حوزه دانش ات نظر میدی و اون رو اصلا اهمیت نمیدن و دقیقا بر عکسش رو انجام میدن، وقتی مشتری هیچی از چیزی که میگی رو درک نمیکنه و روی حرف اشتباه خودش پافشاری می کنه، وقتی مشاوری برات میارن که خودش بی سوادتر از تو هستش و فقط بنا به دلایل خاصی ازشون استفاده شده و نه تنها کمکی نمیکنه و بار کاری رو زیادتر می کنه، وقتی برنامه ریزی که به صورت کاملا استاندارد تهیه می کنی و یعد یه سری که هیچی نمیدونن میان و اون رو کاملا میریزن به هم، وقتی سخت افزار و پیش نیازهایی که لازم داری رو بهت ندن و فقط بخوان که کار انجام بشه، اون هم با هر کیفیتی، و خیلی دلایل و ناراحتی های دیگه وقتی باشه دیگه هیچ انگیزه ای نمیمونه.

من راحت از موضوعی پا عقب نمیذارم، ولی واقعا دیگه نمیکشم. نه از نظر ذهنی، و نه حتی از نظر جسمی آمادگی کار نرم افزار ندارم. به عنوان بخش کوچیکی از جامعه برنامه نویس و کسی که تو حوزه IT کار می کنم، حوزه برنامه نویسی رو ترک می کنم. میدونم که به هیچ جایی از دنیا بر نمیخوره، اما برای خودم این کار و تصمیم خیلی سختی هستش که با ناراحتی و دلشکستگی گرفتم.

امیدوارم دوباره روزهای خوب برگردن. دوباره اون خنده های بعد از اجرای موفق برنامه رو صورتم دیده بشه. دوباره اون حس سال های دور بهم برگرده.امیدوارم…

باران…

2011-04-09T15:07:00.001+04:30

… چه بی فایده بارانی بود. تلاشش نیز. می دانی کوشش‏اش چه بود؟ شستن نقشت از دلم و گرمایت از سرمایِ پاییزیِ تنم و رنگ زیبای چشمات از نگاهم. پی هوده تلاش می کند! ای باران! اگر تلاشت این است، ببار که بیهودهِ تلاش است و گر غیر از این است، باز ببار که دوست داشتنی تر می کنی نقش محبوبم را ….

تخیل نکن! تخیل مردنی است

2011-04-08T12:15:00.001+04:30

چند روز قبل مشغول دیدن بخش اول از آخرین فیلم سریِ هری پاتر بودم. هری پاتر و یادگاران مرگ. دیشب اولین قسمت از جنگ ستارگان رو دیدم. چند وقت پیش سری اول از انیمه های "ترنسفورمرز" رو دیدم. همه این ها علاوه بر فیلم ها و سریال های دیگه ای که دیده بودم قرار داشتن. هرچند من شاید مثل خیلی دیگه از دوستان تو این فضا نبودم و همه کتاب های خیلی خوب و معروف رو نخونده باشم، اما می تونم درباره علاقه ام و حداقل سری کتاب ها و فیلم های هری پاتر صحبت کنم. اما...
چند روز پیش که تو یکی از کتابفروشی های نسبتا معروف و بزرگ تهران داشتم دنبال کتابی برای دوستم می گشتم، یه دفعه به سرم زد که قفسه کتاب های ع.ت رو هم یه نگاهی بندازم.با تعجب دیدم تو این کتابفروشی چیزی به اسم قفسه علمی-تخیلی وجود نداره. از مسئول اونجا پرسیدم که کتابهای ع.ت کجا هستن و اون همه با کمک شک و تردید گفت تو بخش کودکان! من همه کاملا با تعجب گفتم پس بزرگا چی؟ و اون جوابش رو از سر بی میلی تکرار کرد:"گفتم که تو بخش کودکان!"
اولش برام جالب شد که خوب حالا ایشون اینطوری جواب دادن من برم ببینم که چی داره. بعد از رسیدن به بخش کودکان! تعجبم بیشتر شد. چون نه از کتاب های معروفی که بهم معرفی شده بود خبری بود و نه از چیدمان درستی برای کتابها. کاملا نا امید از اونجا بیرون اومدم و یکی دوجای دیگه رو سر زدم. باز هم همین بود. چیزی که حتما قبل از این هم وجود داشته و حتما من برای اولین بار دارم بهش توجه می کنم، بی توجهی به کتاب های علمی تخیلی هستش.
اما واقعا ع.ت چیست؟ آیا باید بخونیم؟ آیا واقعا فقط کودکان و نوجوانان باید این جور داستان ها رو بخونن؟! یا این فقط یک قالب ذهنی برای ما هستش که ارزشی نداره واقعا؟
توی دنیای واقعی ما چه اتفاقاتی مگه می افته؟ آیا جز این هستش که وقایع عادی، قالب بندی شده و نسبتا قابل پیش بینی رخ میده و ما مثلا از اونها درس می گیریم و به زندگی ادامه میدیم؟ حالا شما فکر کنید که علاوه بر این دنیای واقعی، دنیای دیگه ای هم باشه. مثلا مثل هری پاتر بفهمید که به دنیای دیگه ای هم تعلق دارید که اتفاقا در اونجا خیلی معروف هستید. یا می توانید در نبرد بین انسان ها و ربات ها، نجات دهنده نسل بشر باشید و با دشمنانتون بجنگید، درست مثل جان کانر. یا توی نبرد بین گرگینه ها و ومپایرها بودن هیجان نداره؟
همه اینها از تخیل شکل می گیره. از تخیل نویسنده ای که روی این موضوع ذهنش رو پرورش داده و گذاشته هرجا که می خواد بره. چه بسا خیلی از اختراعات بشر و پیشرفتهاش از تخیلاتمون در همون نسل و یا نسل های قبلی به دست اومده. وقتی داستان های سفر به ماه یا کرات دیگه یا ربات ها و ... مطرح می شد، آیا کسی فکر می کرد که واقعا روزی این اتفاق به حقیقت تبدیل بشه؟
اما برخورد ما با این موضوع چیه؟ تو بچگی بهت از این کتاب ها و فیلم ها نمی دن بخونی. چرا؟ چون اینا خشونت داره، تخیلیِ، ذهن آدم رو منحرف می کنه و از این چیزا. بزرگ هم که میشی میگن اینا واسه شما خوب نیست، این چرت و پرت ها چیه.این چیزا واسه بچه هاس و شما کارهای مهمتری هست تا خوندن این چیزا و الی آخر.

ولی وقتی عکس هایی که پابلیش می شد از فروشگاه هایی که کتابهای هری پاتر رو تو خارج می فروختن، یا صف فیلم های استار وارز جورج لوکاس رو نشون میدادن، می شد به راحتی جمعیت زیادی از مردم رو در سنین مختلف دید که برای چیزی که بهش علاقه دارن، انتظار می کشن و تخیلشون رو به پرواز در میارن. چیزی که در اینجا چندان جالب دونسته نمیشه و با همه چیز کلیشه ای برخورد میشه. واقعا چی میشه که ما هم اژدها داشته باشیم؟ یا آواتارمون رو به سیاره ای دیگه بفرستیم یا کوئیدیچ بازی کنیم.
تخیل همه ما شاید (حتما!) مثل همدیگه نیست. شاید کسی تخیلش رو پرورش داده باشه و یا به طور ذاتی قوه تخیلش زیاد باشه و بتونه داستان های جذاب و بی نظیری خلق کنه. ما هم در عوض می تونیم ذهنمون رو در کنار ذهن افراد قوی تر پرواز بدیم و در فضایی که اونها خلق می کنند سفر کنیم. باور کنیم که تخیل و فانتزی به سن محدود نمیشه و جلوی پرورش یا پروازش رو نگیریم.

برای قهرمانانم

2011-03-25T21:11:00.001+04:30

سالها است که بنا به دلایلی به فرهنگ شرق، به خصوص ژاپن و کره جنوبی علاقه مندم. اگر قصد داشته باشم جایی را برای زندگی انتخاب کنم، قطعا یکی از این دو کشور در انتخاب هایم قرار می گیرند. همیشه پشتکار، ادب، آرامش، نظم، صرف فعل خواستن برای رسیدن به آن چیزی که می خواهند، ارزش و احترامی که برای هم قائل هستند و خیلی موارد دیگر، باعث شده احترام خاصی برای ژاپنی ها و کره ای ها قائل باشم.
ژاپن! سرزمین آفتاب تابان، سرزمین سامورایی های بی باک و سرزمین شکوفه های گیلاس، این روزها به شدت درگیر مشکلات ناشی از زلزله و سونامی و انفجار رآکتورهای هسته ای شان هستند. تصاویر دلخراش و وحشتناکی که شبکه های تلویزیونی به تصویر می کشند، بهت آور و حیرت انگیزه است. طبیعتی که بدون هیچ رحمی، شعله های خشم خودش را در غالب زلزله و سونامی بر سر مردم ژاپن وارد کرده و آنها را در هم کوبیده است. چیزی که در هر نقطه ای از جهان، هر لحظه امکان دارد به وقوع بپیوندد.

اما چیزی که در تصاویر به خوبی دیده می شود، آرامش، احترام و متانتی است که مردم شهرهای آسیب دیده از خودشان نشان می دهند. آرامشی که در پیدا کردن اجساد هم شهریانشان، افراد خانواده و نزدیکانشتن دیده می شود. آرامشی که در صف هایی که برای دریافت غذا تشکیل می دهند و آرامشی که در پشت چشمان خیسِ اشک آلودشان می بینم.

امروز، مرد ژاپنی با بغض از علاقه اش به شهرش می گفت. از چیزی که شاید دیگر وجود نداشته باشد. از چیزی که شاید نسل ها بگذرد و باز هم مثل روز اول نشود. از چیزی که مواد رادیواکتیویته ی موجود در آن، زندگی را امکان پذیر ننماید. از چیزی که... همه اینها درست. اما آنها ژاپنی اند. سخت کوش و بی پروا. می خواهند، پس انجام می دهند. شمشیرزنان سامورایی ای که شاید دیگر لباس رزم بر تن نداشته باشند و شمشیری در دست، اما روحشان همانقدر سامورایی است که اجدادشان بودند.
فاجعه زده هستند. آسیب دیدند، اما استوارند. آنها قبلا هم از طوفان های بزرگ و سهمگین دیگری هم به سلامت عبور کردند. آنها مردمان لحظات سخت هستند. آنها می توانند.

می دونم که شاید هیچوقت، هیچ کسی این از این قهرمان های من اینجا رو نخونه، اما من یادداشتی میذارم براشون...

私たちの親友の日本に：私たちの痛みを見ています。私たちは、恐ろしい災害を見ています。しかし、最初からすべてを構築することを信じる。再構築することができます。あなたはいつも私のヒーローです。

ژانر علمی-تخیلی: مقایسه یا پذیرش

2011-03-24T11:44:00.001+04:30

مدتی هست که دوباره به لطف یکی از دوستانم به خوندن، دیدن و صحبت کردن در مورد ژانر علمی تخیلی روی آوردم. هرچند این روی آوردن عمدا تو بخش فیلم و انیمه بوده. اگر انیمه(که من چندان در دیدن و درک کردنش تجربه ای ندارم و فقط چند قسمت از یک مجموعه رو دیدم) رو کنار بذاریم، اختصاصا می خوام در مورد دیدن و لذت بردن از ژانر علمی-تخیلی صحبت کنم.

من معمولا تنها فیلم میبینم و یا در گذشته که فرصت بیشتری داشتم، تنها به سینما می رفتم. اما خوب بارها پیش اومده که مجبور بودم یا دوست داشتم فیلمی رو که خودم دیدم و ازش لذت بردم رو با جمع قسمت کنم و با هم ببینیم. چون به نظرم فیلم خوبی بوده و دوست داشتم که اونها هم از دیدنش لذت ببرن. حالا این فیلم هرچیزی می تونسته باشه. از فیلم رمانتیک و خانوادگی تا فیلم های علمی تخیلی که موضوع بحث من هستند.

یکی از مشخصه های ژانر علمی-تخیلی، رها شدن ذهن نویسنده به فضا و زمانی هستش که یا در عالم واقعیت وجود ندارد، و یا مربوط به زمان و مکان دیگری است. در این سفر به زمان و مکان اگر از قوانین علمی و یا حتی دستمایه های آن بهره بگیریم داستان ها و روایت های بی نظیری خلق می شوند. شاید چیزی که برای ما به تصویر کشیده می شود، با آن چیزی که در ذهن ما یا حتی در واقعیت وجود دارد کاملا متفاوت است. اما وقوعش محتمل و در آینده حتی قریب والوقوع باشد.

اما خیلی مواقع پیش میاد که بیننده از اصل “پذیرش فضای داستان” دور میشه. این اصل رو من خودم برای خودم تعریف کردم و سعی می کنم همیشه ازش پیروی کنم. اصل “پذیرش فضای داستان” برای من خطوط قرمزی رو در پیش از روایت داستان مطرح نمیکنه. بلکه یادآوری می کنه داستانی که داره برای من روایت میشه در چه فضایی هستش و من برای پذیرفتن داستان(همون لذت بردن) باید چه چیزایی رو قبول کنم و با حتی چه چیزایی رو باید از ذهنم دور نگه دارم.

بذارید کمی از ماجرای علمی تخیلی دور شم و برم به فضای بالیود. بله! سینمای هند که طرفداران خودش رو هم داره. بارها شده که من خودم فیلمی از این دسته فیلمها دیدم و حتی شاید لذت هم بردم. فضای رنگی، موسیقی، رقص و آواز، عشق و عاشقی، پیدا شدن خواهر برادری که سالها از هم دور بودن و خیلی چیزهای دیگه که کاملا به صورت کلیشه در فیلم های هندی پیدا میشه و معمولا خیلی هم طرفدار داره. بالیود هم سبک خاصی برای خودش داره که اگر بخواهید فیلمی از اون رو ببینید و ازش لذت ببرید باید فضای فرهنگی-داستانی این ژانر رو بپذیرید، حتی اگر از اون چیزی که مورد نظر شماست خیلی فاصله داشته باشه.

شبیه به همین موضوع هم در ژانر علمی-تخیلی وجود داره. داستانی پر از رباتها، سفرهای درون شهری یا ابزارهای عجیب، ابرقهرمان هایی که از بین نمیرن، پرواز می کنن، حرکات عجیب انجام می دهند و خیلی موضوعات دیگر به علاوه موارد علمی مختلف، دستمایه این داستان ها هستند.

برای درک این فضا باید اون چیزی که محدودیت مورد پذیرش درک شما از وقایع هست را کنار بذاریم و اصلا پذیرش فضای داستان رو جایگزینش کنیم. چه اشکالی داره که مردی از آهن بتونه به آدم بدها غلبه کنه و در میان ما هم زندگی کنه؟ از کجا معلوم که روزی رباتها به انسان ها حمله نکنن؟ از کجا معلوم روزی انسان مجبور به ترک زمین نشه وبه جایی دیگه مهاجرت نکنه؟

همه این موارد ممکن است که در عالم واقعیت رخ نده، اما در عالم تخیل اجاره بدید چیزی که برایتان عجیب و غیر قابل باور هست، رخ بده. مگر زمانی که در کتاب ها و داستان ها رویای سفر به ماه و سفینه فضایی و … وجود داشت کسی می توانست آن را باور کند؟ چیزی که در زمانی به صورت علمی-تخیلی بود در زمان دیگری به وقوع پیوست.

داستان های علمی –تخیلی فضایی باز از ذهن نویسنده داستان را به نمایش میگذارند که برای فهمیدن و لذت بردن از آن نباید درگیر قید و بندهای دنیای واقعی بود.

زندگی

2011-02-22T08:17:00.001+03:30

زندگی به تلاشهایتان پاداش می دهد نه به بهانه هایتان.

اندرو متیو، ۵۱۳ درس زندگی، سام زالی

صبحانه ای برای دو نفر

2011-01-25T13:59:00.001+03:30

صبحانه ای برای دو نفر
Originally uploaded by ghazaal tari

داستان رستگاري در هشت دقيقه و چهل ثانيه

2010-12-29T13:27:00.003+03:30

داستان زیر با الهام از فضایی که برای مدتی درونش بودم و با برداشتی آزاد از سریال بتل استار گلکتیکا نوشته شده است.

بخش اول: صحراي کاپريکا

هوا نه سرد بود نه گرم. آفتاب همچون سال هاي متمادي که بر زمين تابيده بود داشت کار خودش را انجام مي‏داد. اما "استارباک" متعجب بود. متعجب از چيزي که ديده و از اتفاقي که برايش افتاده است. از سرنوشتي که برايش چند وقت پيش افتاد و همه چيز را در زندگيش تحت تاثير قرار داد. از آن صندوقچه‏ي عجيب. از آن روز آفتابي عجيب در صحراي "کاپريکا" در سياره "کُبُل". راز اين صندوق بود که استارباک را به ورطه‏اي عجيب در زندگي کشاند.
اين ماجرا در واقع اتفاقاتي است که استارباک بعد از اتمام ماموريتش در دفترش يادداشت کرده است. اتفاقاتي که هرچند در کتاب مقدس نقل شده بوده، اما شايد استارباک هيچگاه به اين شکل آن را در نظر خود نداشته بود. دفترچه‏اي که من يافتم و راز آن اتفاقات و اينکه اکنون خودم و نسل بشر چگونه حياتشان ادامه پيدا کرده است تا حدودي روشن شد.
اکنون که اين يادداشت را مي نگارم، استارباک در بين ما نيست. استارباک مدت ها پيش در راه انجام ماموريتي که نسل بشر هميشه مديون آن خواهد بود، قدم گذاشت و اکنون در ميان ما نيست. مدرکي دال بر مرگ او و يا حتي بر زنده بودنش يافت نشده. تنها يادگارش، دفترچه ايست که من آن را يافتم.
من James TE. Kerk استاد دانشگاه تاريخ و ادبيات باستان هستم. چند وقتي بود که به دنبال موضوعي مي‏گشتم که به کارم بر مي گشت. از سال ها پيش در تحقيقاتم که روي چگونگي زندگي انسان در دوران باستان بود، به جايي مي‏رسيدم که گذر از آن به قبل ممکن نبود. هميشه همچون پازلي بود که قطعه گم شده‏اي در آن يافت مي‏شد.
چند سال پيش روزي مثل همين روزهايي که آفتاب بر زمين مي تابيد براي کاري به صحراي "کاپريکا" رفتم. هوا گرم و آفتاب سوزان بود. بادهاي موسمي وقت به وقت شروع به وزيدن مي کردند و از اين سوي صحرا به آن سو جولان مي‏دادند. بادهاي سنگيني که وقتي وزيدن مي‏گرفتند صحراي بي کران را صحنه رقص خود و شن ها مي‏نمودند و لطافت رقصشان را بر سر هر موجود زنده‏اي، بي‏رحمانه فرود مي‏آوردند. در همين اوقات بود که براي فرار از يکي از طوفان‏هاي سهمگين در گوشه اي پناه گرفتم. باد مي‏وزيد و شن‏ها را به شدت جابه جا مي کرد. هيچ چيز ديده نمي‏شد. چشمهايم را به سختي باز نگه داشته بود.
به ناگاه در ميان اين همه شن و باد و طوفان برقي در گوشه اي از صحرا به چشمانم تابيده شد. برقي که تند و سريع گذر کرد. در لحظه اول پيش خودم فکر کردم که اشتباه از من بوده و چيزي اتفاق نيافتاده است. اما چندي بعد باز هم اين اتفاق افتاد. اين بار مطمئن شدم که شيء براقي در ميان شن‏هاست. از ترس اين که آن شيء را گم کنم خود را به سختي در ميان باد و طوفان به سمت آن شيء کشاندم. روي زمين مي‏خزيدم و سينه خيزگونه خودم را به آنسو مي کشيدم. بالاخره به هر سختي که بود خود را به آن شيئ رساندم.
چقدر در خواب يا بيهوشي بودم نمي‏دانم. اما وقتي بيدار شدم آفتاب همچنان مي تابيد و اين‏بار خبري از طوفان و باد نبود. من در سطحي از شن‏ها به خواب رفته بودم و آن شيء نوراني هم گم شده بود.

بخش دوم: صندوقچه قديمي

تا شب فرصت زيادي باقي نمانده بود. براي اينکه بتوانم شيء نوراني را پيدا کنم، بايد تعجيل مي‏کردم. هم تا طوفان بعدي زمان زيادي باقي نمانده بود و هم تاريکي شب به زودي بر نور خورشيد غلبه مي‏کرد و دشت را در سياهي فرو مي‏برد. شروع به جابه جا کردن شن‏ها کردم. وسيله چنداني نداشتم. اما به سختي با همان اندک وسيله شروع به کندن کردم. بعد از مدتي دستم به شيء سختي برخورد کرد. باز هم کندم تا اين که به صندوقچه فلزي رسيدم. صندوقي که بر خلاف اندازه نسبتا کوچکش، وزن زيادي داشت و کشيدن آن از زير شن‏ها چندان آسان به نظر نمي‏رسيد. بعد از مدتي تلاش موفق شدم که صندوق را بيرون بياورم.
صندوق قديمي به نظر مي‏رسيد اما چندان قيمتي نبود. روي آن چيز خاصي حک نشده بود و فقط روي در آن نشاني وجود داشت و نوشته اي به زبان کلينگان که برايم آشنا نبود اما حسي به من مي گفت که آن را جايي ديده ام. نشاني بود که تصويرش را نديده بودم امامطمئن بودم که از آن چيزي مي دانم. کنجکاوي ديگر امانم را بريده بود تا بدانم در آن صندوق چيست. صندوق را باز کردم. چيز زيادي در آن نبود. يک دفترچه، نشان نظامي شخصي به نام استارباک که بعدا فهميدم دفترچه به دست خط او بوده، يک اسلحه کمري، و يک شاخه گل سرخ خشک. همه اينها بازمانده از استارباک بود.
صندوق حس عجيبي داشت. حسي بود که بعدا دليلش را يافتم. آن دفترچه! با عجله باز کردم و خواندمش. حکايت عجيبي بود. حکايتي که هنوز در سينه من نهفته است و شايد بعد از مرگم که اين نوشته‏ها پيدا شدند بتوانند راهنمايي براي يافتن آن چه که در آن دفترچه بود شود. آن مکاني که الان فهميدم که نقطه اتصال من به آن نقطه از تاريخ که در جستجويش بودم است. چيزي که خودم نيز آن را با راهنمايي‏هاي دفترچه يافتم و متحير شدم.

بخش سوم: معبد آتينا

مدتها از آنچه که يافته بودم مي‏گذشت. دفترچه را با علاقه زياد خوانده بودم. به اشاراتي که در آن بود نظر انداخته بودم و همه را به طور دقيق بررسي کرده بودم. در دفترچه اشاره اي مستقيم به محلي به اسم معبد نشده بود اما همه جا سخني از آن رفته بود. معبدي به اسم آتينا. معبدي که در تاريخ باستان هم سخن از آن رانده بودم اما آن چيزي که من گفته بودم، با چيزي که اينجا مي خواندم متفاوت بود. گويي تاريخ ديگري را داشتم بررسي مي کردم. استارباک در يادداشتهايش از ماموريتي براي يافتن تيرِ کمانچه‏ي زُس ياد کرده بود. ماموريتي براي نجات نسل بشر از شر عاقبتي که به علت ندانم کاري خود بشر برايشان پديد آمده بود. عاقبتي که هر روزي که ديرتر راهي برايش پيدا مي کردند، زودتر به نابوديشان نزديکتر مي‏شدند.
استارباک براي يافتن تير زُس به سياره کبل، همانجا که ما در آن زندگي مي کنيم آمده بوده است. به سختي از روي اشارات معبد آتينا را که معتقد بوده است تير در آنجا قرار دارد يافته بوده و ...
من نيز بايد چنين مي کردم. بايد آنرا مي‏يافتم. نوشته ها را جمع‏بندي کردم و راه افتادم به سوي سرنوشتي که شايد مرا به جايي مي رساند که هيچگاه انتظارش را نداشتم. روزها، هفته ها و ماه ها گشتم از دشت ها و صحرا‏ها تا کوه‏ها و دره‏ها. اما تقدير گويي چيز ديگري رقم زده بود. بعد از مدتها گشتن عاقبت به همان صحرا رسيدم. همان صحرايي که صندوق را در آن يافته بودم. امکان نداشت آن چيزي که من به دنبالش بودم در آنجا يافت مي شد. نه! محال بود. اما خداي کبل اگر چيزي مي‏خواست مگر مي‏شد که انجام نشود. پس اگر تقدير آن بود، انجام مي‏شد.
وسايل خود را در آنجا مستقر کردم و شروع به گشتم نمودم. مشکل آفتاب نبود، مشکل طوفان نبود، مشکل وسعت بي‏انتهاي اين دشت بود که تمامي نداشت. طوفان‏ها گويي برنامه‏ريزي شده بودند. هر 8 دقيقه و 40 ثانيه يک بار به مدت 20 دقيقه شروع مي شدند و درست راس 20 دقيقه پايان مي يافتند.
روزها از گشتن من مي‏گذشت. هر چه بيشتر مي گشتم، کمتر مي‏يافتم. تا اينکه طبق معمول گرفتار طوفاني شدم. طوفاني سهمگين که مرا در همان اوايلِ شروعش از جا کند و به سويي پرتاب کرد. نمي‏دانم چقدر بيهوش بودم، نمي‏دانم چند طوفان ديگر از سر گذرانده بودم اما وقتي بهوش آمدم، ديدم زير سايه هستم. سايه! کاش از خدواند کبل چيز ديگري طلب کرده بودم. از جا که بلند شدم ديدم در مقابل عمارت بلند بالايي هستم که راهي براي ورود نداشت. به تناوب روي ديواره همان نوشته روي صندوقچه را مي ديدم. يعني اين همان معبد آتينا بود؟ آيا راه نفوذي داشت؟ اگر داشت پس کجا بود؟ اصلا اين عمارت چگونه قرار گرفته بود که کسي آن را نديده بود؟
همه اين سئوال ها در کسري از ثانيه از ذهنم گذر کردند. در زير انبود سئوالات بود که به خود آمدم و شروع کردم به گشتن. براي ورود به معبد طبق نوشته هاي استارباک بايد تيرِ زس را با خود مي داشتم. اما چگونه؟ مدتي گذشت بايد راهي براي ورود مي يافتم. حتما راهي بود. اين را درونِ خودم حس مي کردم. در مقابل يکي از اضلاع 12 گانه اين معبد بود. شروع به چرخيدن کردم. به همه جا دست مي زدم، همه چيز را امتحان مي کردم، تکان مي دادم. بايد راهي پيدا مي کردم.

بخش چهارم: روحِ گل سرخ

همينطور که مي گشتم چيزي در کنار يکي از نوشته ها نظرم را جلب کرد. ساقه‏ي نصفه خشک شده يک گل. چيزي به ذهنم رسيد. شايد آن گل درون جعبه حکايتي دارد. هيچ کارِ خداي کبل بي‏حکمت نيست. همين که من در اينجا هستم همين که از ابتداي ماجرا اين همه اتفاق از سرم گذشته بود حتما حکمتي در آن بود. من آدم مذهبي نيستم، اما به اين موضوع اعتقاد دارم. بايد امتحان مي‏کردم آن را. گل را از صندوق که کمي آن طرف تر بود با خود آوردم. آن را همان گونه که بود به انتهاي ساقه خشک شده چسباندم. اتفاقي که حدس مي زدم در حال رخ دادن بود. زمين لرزيد و قسمتي از ديوار به درون درفت و چرخيد. باز نشد، اما به سختي مي شد از آن عبور کرد.
از آن گذشتم و پا به درون تاريکي گذاشتم. تاريکي مطلقي که تا آنروز به اين شدت نديده بود. گويي هر آنچه از نور در اين ساختمان بوده بلعيده شده است. سياهچاله اي به تمام معنا. از ترس قلبم به شدت مي‏زد، نفسم به درستي بالا نمي‏آمد. پاهايم سست بود و چيزي در ذهنم گذر نداشت. مدتي گذشت که به خود آمدم. احساس مي‏کردم چيزي مرا مي خواند. چيزي يا کسي. قسمت دوم برايم عجيب‏تر بود. مگر در اينجا کسي در انتطار من است؟ مگر کسي در اينجا مي‏دانست که من مي‏آيم؟ قدم از قدم که برداشتم، آن شکاف نيز بسته شد و من ماندم و تنهايي. من ماندم و خلاء.

بخش پنجم: معبد آتينا

شکاف بسته شد. من ماندم و چهار ديوار و يک سقفِ پر ستاره . نمي‏دانستم ترس بر من غلبه شده يا شگفتي. همانجا نشستم. کمي به دور و برم نگاه کردم. چندين سکو، ميز، يک شيء فلزي بلند و ديوار هايي که اشيايي بر آن قرار داشت. کمي آن طرف‏تر يک صندلي بود. صندلي‏اي با شکلي غريب. به سختي از آن بلند شدم و به طرفش رفتم. تميز بود. بدون کوچکترين گرد و غباري! بر آن نشستم. همچون صندلي‏اي که در کتابخانه‏ام داشتم شروع کردم به تکان دادنش. فقط از روي عادت، شايد هم از روي ترس. احساس مي‏کردم جز من هم افراد ديگري در آنجا هستند و به من نگاه مي‏کنند. شايد هم ترس از محيط ناشناخته بود. احساس کردم کسي از پشت سر به من نگاه مي کند. نمي‏دانستم برگردم يا هيچ عکس العملي از خود نشان ندهم!
به ناگاه برگشتم و ديدم تصورم اشتباه بود. کسي نبود، اما يک آينه بلند قدي، از کف زمين تا انتهاي سقف بلندِ معبد همه چيز را درون خود نشان مي داد. بلند شدم و روبرويش رفتم. تعجبم بيشتر شد. درون آينه چيزي از اشياء معبد ديده نمي‏شد. آنجا عکس العملِ اشياء نبود. عکس العمل من نيز نبود. تنها چيزي که بود، من بودم و خودم. من بودم اما منِ من در آن نبود. من بودم، اما خودم نبودم. کسي ديگر بود که من را نشان مي‏داد. خودش براي خودش حرکت مي کرد و انگار داشتم خودم را در يک زمان ديگر مي ديدم. ترسيدم! به عقب رفتم. در اين عقب رفتن پايم به چيزي خورد و نقش بر زمين شدم. مجسمه اي ديدم که چهره اش غمگين بود و در دستش چيزي شبيه کاسه. کاسه اي آبي رنگ و شيشه اي که درونش آب بود. احساس کردم نماينده يکي از خدايگان که استارباک از آن به عنوان "آرتميس" نام برده بود باشد. الهه‏ي زمين و چشمه سارها و آب‏ها و درياها. استارباک نوشته بود که در آن زمان معتقد بودند "آرتميس" است که آب را به کبل هديه کرده است.
اتاق پر بود از اشياء زيادي که نمي‏دانستم چه هستند و چه چيزي درون خود دارند. ستارگاني که از بالا بر سرم نورشان را مي تاباندند، تاريکي را از بين برده بودند و مي توانستم اطرافم را ببينم. کمي جلوتر، پشت سر ديوار ها و سکوها و مجسمه‏ها، ديواري بود که نظرم را به خود جلب کرد. ديواري که گل‏هايي بر آن چسبيده شده بودند. گلها به جا متصل نبودند. گويي در هوا معلق بودند و زندگي مي کردند. احساس مي کردم در اتاق رفت و آمدي مي شود. من چيزي نمي‏ديدم اما حس مي کردم. حسم تا آن موقع اشتباه نکرده بود. به آن اطمينان کردم و جلوتر رفتم.

بخش ششم: سرنوشت ما آدميان

جلوتر رفتم. نوشته اي بر ديواري بود. سعي کردم آن را بخوانم. نوشته به زبان کلينگان بود. با همان کلمه اي روي ديوار معبد و روي صندوقچه بود شروع شده بود. متن را خواندم.... باورم نمي‏شد. چندين و چند بار آن را خواندم. از ترس به خودم لرزيدم چند قدم به عقب برداشتم . گويي تمام معبد بر سرم آوار شده بود. مي خواستم از آنجا فرار کنم. اما چگونه. هيچ راهي براي خروج نبود. ناگهان به ديواري که در مقابلم بود فکر کردم. 2 گل سرخ و يک ميوه در آسمان معبد آويزان و زنده. مجسمه اي در کنارشان بود که به آنها چشم دوخته بود. حتما همان خداي کشت و زرع کبل، "دميتر" بوده است. اما چيزي در اين ميان کم بود. "هادس"، خداي ناپديدِ کبل! يا همان خداي زيرزميني که همه چيز را در هر لحظه که لازم بود، انجام مي‏داد و کنار مي آمد. طبق نوشته استارباک بايد اينها نيز می‏بودند. جلوي گلها رفتم. گلها از همان نوعي بودند که من در دست داشتم و ميوه‏ای در ميان آنها. چيزي به ذهنم رسيد. براي فرار از آنجا بايد تعجيل مي‏کردم. اگر طوفاني که هر 8 دقيقه و چهل ثانيه يکبار اتفاق مي افتاد و 20 دقيقه طول مي کشيد عامل به آنجا رسيدن من بود، پس همان نيز بايد مرا از آنجا مي برد. گل را بين گل هاي ديگر گذاشتم. ناگهان نوري از آن ساطع شد و به آسمان رفت. زمين لرزيد و ديوارها چرخيدند و طوفان شد. طوفاني مانند گذشته. اينبار ايستادم و چشم‏هايم را بستم و لبخندي زدم و آغوش گشودم. اين طوفانِ سرنوشت بود که مرا با خود مي برد. مقاومت در برابر آن بيهوده بود. خود را به آن سپردم...
20 دقيقه بعد بود. ساعت نداشتم اما مطمئن بودم. من در همان صحرا به همان تنهايي! اصلاح مي کنم. تنها تر از قبل. استارباک نمرده بود. روح او بود که در معامله اي با خدايگانِ خشم و نفرت، باعث نجات نسل بشر شده بود. نسل بشري که با گناهانشان خشم خدايگان را برانگيخته بودند. خدايگاني که انتقام مي خواستند و جنگ. اما استارباک فدا کرد خود را تا ما بمانيم.
اکنون من بودم و صحراي بيکران. من ديگر به آنجايي که از آن آمده بودم تعلق نداشتم. سرنوشتم عوض شده بود. نوشته روي ديوار را به ياد آوردم، به آن فکر کردم و در صحرايي که در آن مدفون شده بودم چشم انداختم: "و ما تقدير شما را از اين مکان شکل مي‏دهيم، ما به خاطر روح او به بشر رحم کرديم و فرصتي دوباره داديم. تاريخ تکرار مي شود. اما نسل بشر باز هم اشتباه خواهد کرد."

James TE. Kerk
296 AB

جهان سوم - 4

2010-12-03T17:08:00.001+03:30

جهان سوم جاییه که وقتی یه مردی گریه می کنه همه بهش با نگاه تمسخر یا دلسوزی بهش نگاه می کنن و در بهترین حالت دستی رو سرش می کشن و میگن: “مرد که گریه نمیکنه! درست میشه!”

مرثیه در مرگ ایگناسیو سانچز مخیاس

2010-11-26T21:02:00.001+03:30

Ignacio Sanchez Mejias
گاوباز اسپانیولی
اثر: فدریکو گارسیا لورکا

1
زخم و مرگ

در ساعت پنج عصر.
درست ساعت پنج عصر بود.
پسری پارچه‌ی سفید را آورد
                    در ساعت پنج عصر
سبدی آهک، از پیش آماده
                     در ساعت پنج عصر
باقی همه مرگ بود و تنها مرگ
                      در ساعت پنج عصر
باد با خود برد تکه‌های پنبه را هر سوی
                     در ساعت پنج عصر
و زنگار، بذرِ نیکل و بذرِ بلور افشاند
                    در ساعت پنج عصر .
اینک ستیزِ یوز و کبوتر
                    در ساعت پنج عصر .
رانی با شاخی مصیبت‌بار
                    در ساعت پنج عصر .
ناقوس‌های دود و زرنیخ
                    در ساعت پنج عصر .
کرنای سوگ و نوحه را آغاز کردند
                    در ساعت پنج عصر .
در هر کنار کوچه، دسته‌های خاموشی
                    در ساعت پنج عصر .
و گاو نر، تنها دلِ برپای مانده
                    در ساعت پنج عصر .
چون برف خوی کرد و عرق بر تن نشستش
                    در ساعت پنج عصر .
چون یُد فروپوشید یکسر سطح میدان را
                    در ساعت پنج عصر .
مرگ در زخم‌های گرم بیضه کرد
                    در ساعت پنج عصر .
بی‌هیچ بیش و کم در ساعت پنج عصر.
تابوت چرخداری در حُکمِ بسترش
                    در ساعت پنج عصر .
نِی‌ها و استخوان‌ها در گوشش می‌نوازند
                    در ساعت پنج عصر .
تازه گاوِ نر به سویش نعره برمی‌داشت
                    در ساعت پنج عصر .
که اتاق از احتضار مرگ چون رنگین‌کمانی بود
                    در ساعت پنج عصر .
قانقرایا می‌رسید از دور
                    در ساعت پنج عصر .
بوقِ زنبق در کشاله‌ی سبزِ ران
                    در ساعت پنج عصر .
زخم‌ها می‌سوخت چون خورشید
                    در ساعت پنج عصر .
و در هم خُرد کرد انبوهیِ مردم دریچه‌ها و درها را
                     در ساعت پنج عصر .
در ساعت پنج عصر .
آی، چه موحش پنج عصری بود !
ساعت پنج بود بر تمامی ساعت‌ها !
ساعت پنج بود در تاریکی شامگاه !

2
خون منتشر

نمی‌خواهم ببینمش !

بگو به ماه بیاید
چراکه نمی‌خواهم
خونِ ایگناسیو را بر ماسه‌ها ببینم.

نمی‌خواهم ببینمش !

ماهِ چارتاق
نریانِ ابرهای رام
و میدانِ خاکی خیال
با بیدبُنانِ حاشیه‌اش.

نمی‌خواهم ببینمش !

خاطرم در آتش است.
یاسمن‌ها را فراخوانید
با سپیدی کوچک‌شان !

نمی‌خواهم ببینمش !

ماده گاوِ جهان پیر
به زبان غمینش
لیسه بر پوزه‌یی می‌کشید
آلوده‌ی خونی منتشر بر خاک،
و نره گاوانِ «گیساندو »
نیمی مرگ و نیمی سنگ
ماغ کشیدند آن‌سان که دو قرن
خسته از پای کشیدن بر خاک.

نه.
نمی‌خواهم ببینمش !

پله پله بَر می‌شد ایگناسیو
همه‌ی مرگش بر دوش‌.
سپیده‌دمان را می‌جست
و سپیده‌دمان نبود.
چهره‌ی واقعی خود را می‌جست
و مجازش یکسر سرگردان کرد.
جسم زیباییِ خود را می‌جست
رگِ بگشوده‌ی خود را یافت.
نه ! مگویید، مگویید
به تماشایش بنشینم.
من ندارم دلِ فواره‌ی جوشانی را دیدن
که کنون اندک اندک
می‌نشیند از پای
و تواناییِ پروازش
اندک اندک
می‌گریزد از تن.

فورانی که چراغان کرده‌ست از خون
صُفّه‌های زیرین را در میدان
و فروریخته است آن‌گاه
روی مخمل‌ها و چرم گروهی هیجان دوست.

                    چه کسی برمی‌دارد فریاد
                    که فرود ارم سر ؟
                     ـ نه ! مگویید، مگویید
                     به تماشایش بنشینم.
                    آن زمان کاین سان دید
                    شاخ‌ها را نزدیک
                    پلک‌ها بر هم نفشرد.
                    مادران خوف
                                       اما
                                           سر برآوردند
                     وز دلِ جمع برآمد
                      به نواهای نهان این آهنگ
                      سوی ورزوهای لاهوت
                      پاسدارانِ مهی بی‌رنگ:

                      در شهر سه‌ویل
                      شهزاده‌یی نبود
                     که به همسنگیش کند تدبیر،
                      نه دلی همچنو حقیقتجوی
                      نه چو شمشیر او یکی شمشیر.
                      زورِ بازوی حیرت‌آورِ او
                      شطّ غرنده‌یی ز شیران بود
                      و به مانند پیکری از سنگ
                      نقش تدبیر او نمایان بود.

                      نغمه‌یی اَندُلسی
                                           می‌آراست
                      هاله‌یی زرین بر گِرد سرش.

                      خنده‌اش سُنبل رومی بود
                      و نمک بود
                      و فراست بود.

                       ورزابازی بزرگ در میدان
                       کوه‌نشینی بی‌بدیل در کوهستان.
                        چه خوشخوی با سنبله‌ها
                        چه سخت با مهمیز !
                        چه مهربان با ژاله
                        چه چشمگیر در هفته‌بازارها،
                        و با نیزه‌ی نهاییِ ظلمت چه رُعب‌انگیز !

                        اینک اما اوست
                        خفته‌ی خوابی نه بیداریش در دنبال
                         و خزه‌ها و گیاهِ هرز
                         غنچه‌ی جمجمه‌اش را
                         به سرانگشتانِ اطمینان
                         می‌شکوفانند.
                         و ترانه‌سازِ خونش باز می‌آید

می‌سُراید سرخوش از تالاب‌ها و از چمنزاران
می‌غلتد به طول شاخ‌ها لرزان
در میان میغ بر خود می‌تپد بی‌جان
از هزاران ضربت پاعای ورزوها به خود پیچان
چون زبانی تیره و طولانی و غمناک ـ
تا کنار رودبارانِ ستاره‌ها
باتلاق احتضاری در وجود آید.

                      آه، دیوارِ سفید اسپانیا !
                      آه، ورزای سیاهِ رنج !
                      آه، خونِ سختِ ایگانسیو !
                      آه، بلبل‌های رگ‌هایش !

نه.
نمی‌خواهم ببینمش !

                      نیست،
                      نه جامی
                                  که‌ش نگهدارد
                      نه پرستویی
                                 که‌ش بنوشد،
                       یخچه‌ی نوری
                                          که بکاهد التهابش را.
                       نه سرودی خوش و خرمنی از گل.
                       نیست
                       نه بلوری
                                   که‌ش به سیمِ خام درپوشد.

نه !
نمی‌خواهم ببینمش !

3
این تخته‌بندِ تن

پیشانیِ‌ سختی‌ست سنگ که رؤیاها در آن می‌نالند
بی‌آب‌ مواج و بی سروِ یخ‌زده.
گُرده‌یی‌ست سنگ، تا بار زمان را بکشد
و درختان اشکش را و نوارها و ستاره‌هایش را.

باران‌های تیره‌یی را دیده‌ام من دوان از پی موج‌ها
که بازوان بلند بیخته‌ی خویش برافراشته بودند
تا به سنگ‌پاره‌ی پرتابی‌شان نرانند.
سنگ‌پاره‌یی که اندام‌های‌شان را در هم می‌شکند بی‌آن‌که به خون‌شان آغشته کند.

چراکه سنگ، دانه‌ها و ابرها را گرد می‌آورد
استخوان‌بندی چکاوک‌ها را و گُرگانِ سایه‌روشن را.
اما نه صدا برمی‌آورد، نه بلور و نه آتش،
اگر میدان نباشد. میدان و، تنها، میدان‌های بی‌حصار.

و اینک ایگناسیوی مبارک‌زاد است بر سرِ سنگ.
همین و بس ! ـ چه پیش آمده است ؟ به چهره‌اش بنگرید:
مرگ به گوگردِ پریده‌رنگش فروپوشیده
رخسارِ مردگاوی مغموم بدو داده است.

کار از کار گذشته است ! باران به دهانش می‌بارد،
هوا چون دیوانه‌یی سینه‌اش را گود وانهاده
و عشق، غرقه‌ی اشک‌های برف،
خود را بر قله‌ی گاوچر گرم می‌کند.

چه می‌گویند ؟ ـ سکوتی بویناک برآسوده است.
ماییم و، در برابر ما از خویش می‌رود این تخته‌بند تن
که طرح آشکارِ بلبلان را داشت؛
و می‌بینیمش که از حفره‌هایی بی‌انتها پوشیده می‌شود.

چه کسی کفن را مچاله می‌کند ؟ آن‌چه می‌گویند راست نیست.
این‌جا نه کسی می‌خواند نه کسی به کُنجی می‌گرید
نه مهمیزی زده می‌شود نه ماری وحشت‌زده می‌گریزد.
این‌جا دیگر خواستار چیزی نیستم جز چشمانی به فراخی گشوده
برای تماشای این تخته‌بند تن که امکان آرامیدنش نیست.

این‌جا خواهانِ دیدار مردانی هستم که آوازی سخت دارند.
مردانی که هَیون را رام می‌کنند و بر رودخانه‌ها ظفر می‌یابند.
مردانی که استخوان‌هاشان به صدا درمی‌آید
و با دهان پُر از خورشید و چخماق می‌خوانند.

خواستارِ دیدار آنانم من، این‌جا رو در روی سنگ،
در برابر این پیکری که عنان گسسته است.
می‌خواهم تا به من نشان دهند راه رهایی کجاست
این ناخدا را که به مرگ پیوسته است.

می‌خواهم مرا گریه‌یی آموزند، چنان چون رودی
با مهی لطیف و آبکنارانی ژرف
تا پیکر ایگناسیو را با خود ببرد و از نظر پنهان شود
بی آن‌که نفسِ مضاعف ورزوان را بازشنود.

تا از نظر پنهان شود در میدانچه‌ی مدوّر ماه
که با همه خُردی
جانور محزون بی‌حرکتی باز می‌نماید.
تا از نظر پنهان شود در شبِ محروم از سرودِ ماهی‌ها
و در خارزارانِ سپیدِ دودِ منجمد.

نمی‌خواهم چهره‌اش را به دستمالی فروپوشند
تا به مرگی که در اوست خو کند.
برو، ایگناسیو ! به هیابانگ شورانگیز حسرت مخور !
بخسب ! پرواز کن ! بیارام ! ـ دریا نیز می‌میرد.

4
غایب از نظر

نه گاو نرت باز می‌شناسد نه انجیربُن
نه اسبان نه مورچه‌گان خانه‌ات.
نه کودک بازت می‌شناسد نه شب
چراکه تو دیگر مُرده‌ای.

نه صُلب سنگ بازت می‌شناسد
نه اطلس سیاهی که در آن تجزیه می‌شوی.
حتا خاطره‌ی خاموش تو نیز دیگر بازت نمی‌شناسد
چراکه تو دیگر مُرده‌ای.

چراکه تو دیگر مُرده‌ای
همچون تمامی مرده‌گان زمین.
همچون همه آن مرده‌گان که فراموش می‌شوند
زیر پشته‌یی از آتشزنه‌های خاموش.

هیچ‌کس بازت نمی‌شناسد، نه. اما من تو را می‌سرایم
برای بعدها می‌سرایم چهره‌ی تو را لطف تو را
کمالِ پخته‌گیِ معرفتت را
اشتهای تو را به مرگ و طعمِ دهان مرگ را
و اندوهی را که در ژرفای شادخوییِ تو بود.

زادنش به دیر خواهد انجامید ـ خود اگر زاده تواند شد ـ
آندلسی مردی چنین صافی، چنین سرشار از حوادث.
نجابتت را خواهم سرود با کلماتی که می‌مویند
و نسیمی اندوهگن را که به زیتون‌زاران می‌گذرد به خاطر می‌آورم.

جهان سوم - 3

2010-11-17T17:09:00.001+03:30

جهان سوم جاییه که مدال طلای بازیکنان رو تو مسابقات ورزشی نشونه سلامتی و اقندار نسل جوان اون مملکت برداشت می‏کنه مجریِ تلویزیون.! پس این همه چوون معتاد و دزد و قاتل که آفتابه میندازن دور گردنشون و می چرخونن و آدم تو گوشه کتار خیابون و جوب! می بینه چی هستن؟ احتمالا جوون حساب نمیشن

غرورم! شکست

2010-11-13T11:04:00.002+03:30

آدم ها برای من ابزار نیستن. شاید برای بعضیا باشن. وقتی دل من می شکنه، وقتی غرورم خورد میشه، وقتی شخصیتم پایمال میشه، اون هم پیش خودم، جلوی خودم، دیگه برام چیزی مهم نیست. مهم اینه که الان این اتفاق افتاده و دوست نداشتم از طرف اون این اتفاق بی افته. الان برام مهم نیست که بگم امیدوارم دلش بشکنه، یا غرورش خورد بشه، یا شخصیتش پایمال بشه. اتفاقا دعا می کنم این اتفاق براش بیافته. جلوی خودش و برای خودش. تا شاید! شاید! بفهمه که چه کاری کرده. هر چند بعید می دونم بفهمه منشاء این چیزها از کجا بوده. اگر هم بفهمه دیره دیگه.

پی نوشت:
درونم اتفاقات عجیبی افتاد. صداش رو شنیدم.

همه نامه های بعد از مرگِ من

2010-10-27T21:22:00.001+03:30

خوب این هم از این! کاری که می خواستم انجام بدم تموم شد. همیشه آرزوم این بود که اگر یه روز مردم، اگر دیگه کسی رو ندیدم، بتونم بعد از مرگم یه سری حرفها رو بهش بزنم. برای هر کس چند دقیقه ظاهر بشم، حرف هام رو بزن و غیب شم.

ایده اش از مراسم ختم یکی از آشناها بهم رسید. خیلی کوچیک بودم. خودم رو جای اون کسی که داشت مداحی می کرد تصور کردم که دارم جای اون طرف، برای بقیه یه نامه می خونم. دارم براشون از زبان اون کسی که فوت کرده حرف می زنم.

مدت ها بود که می خواستم این کار رو برای خودم بکنم. این چند وقت که خیلی اوضاع خوبی نداشتم چند تا از این نامه ها رو همینطوری نوشتم. اولش خیلی جدی نبود… اما یهو جدی گرفتمش. برای چندین نفر نوشتم. بعضی ها رو پاره کردم و دوباره نوشتم. الان بیشتر از 10 تا نامه شده. اعضای خانواده و دوستان و بعضی آدمهای خاص.

از اینکه به دستشون هم برسه نگران بودم. هنوزم هستم البته. واسه همین همشون رو گذاشتم پیش دو تا دوست مطمئن. خودشونم جزو اون آدمهایی هستن که نامه داره.

فقط بدیش اینه که اگر یه روز افراد صاحب نامه اون ها رو بخونن، من از حالت بعدشون خبردار نمیشم. نه! نمی شم

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی

2010-09-29T21:45:00.001+03:30

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ...

اگر روزمرگی را تغییر ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می‏کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر می‌کنند،
دوری کنی . . .

تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر هنگامی که با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی،
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگی‏ات
ورای مصلحت‌اندیشی بروی . . .

امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری.

پابلو نرودا، ترجمه احمد شاملو

این سو و آن سو

2010-09-23T18:36:00.001+03:30

این سو غم و آن سو شادی

این سو اخم و آن سو لبخند

این سو تنهایی و آن سو عشق 2 نفر.

اینسو من و آنسو او

برای دوستم، عسل

2010-09-08T21:09:00.001+04:30

این چند روز آینده باز هم باید با یکی از دوستانم خداحافظی کنم. اون میره و من همچنان اینجا هستم. دوست خوبم، عسل به همراه همسر گرامیش از پیش ما میرن اونطرف کره زمین که زندگی جدیدی رو شروع کنن. از پیش ما دور میشن و ما براشون دلتنگ میشیم. از پیش ما میرن و ما حتی تصور اینکه تو یه شهر هستیم و از یه هوا تنفس می کنیم رو نخواهیم داشت. دوباره باید به مدد دنیای مجازی با هم در ارتباط باشیم. مجازی بگیم و بخندیم و حتی گریه کنیم.

همه اینها یه طرف، اما از طرف خودم قول میدم که هیچوقت فراموششون نکنم. هرچند خیلی نمی‏تونستیم ببینیمشون، اما همیشه این امید وجود داشت که تو این شهر قراری، برنامه‏ای چیزی پیش بیاد و ببینیمشون. دوست خوبم، سفر خوبی داشته باشید و زندگی موفقی را آنسوی کره زمین شروع کنید.

این جمعه می روند، اما شاید یک جمعه بیایند. شاید …

پی نوشت:

یه موقعی می خواستم خداحافظی کنم. خداحافظیم تلخ بود. اونروز بهم این موسیقی هدیه داده شد. گفته شد هر وقت این آهنگ شنیده میشه، از من هم یادی میشه. منم این موسیقی رو به عسل تقدیم می‏کنم. هم خود موسیقی و چند تا اجرای مختلفش…

Noel Harrison - The Windmills Of Your Mind – DOWNLOAD

Dusty Springfield - The Windmills Of Your Mind – DOWNLOAD

Fausto Papetti - Romantic Saxofon The Windmills Of Your Mind - DOWNLOAD

Petula Clark - The Windmills of Your Mind - DOWNLOAD

جهان سوم 2

2010-08-30T20:59:00.001+04:30

جهان سوم جاییه که هرچه بی سوادتر باشی، مقام و پستت بالاتره، هرچی باسوادتر، بیشتر بهت فشار میاد و له میشی. جاییه که مدیریت راحت ترین کار و مسئولیت پذیر بودن، بی اهمیت ترین کار حساب میشه. هر چی مدیرتر، بی سوادتر و هرچه مسئولیت پذیرتر، بیشتر زیر فشار.

جهان سوم 1

2010-08-29T21:52:00.001+04:30

جهان سوم جاییه که سر یه 25 تومن اضافه یا کم بودن کرایه چنان دعوایی بین راننده و یه مسافر میشه که اگر تو کلاهت رو برنداری و از اتوبوس فرار نکنی ممکنه چند صد برابر اون برات هزینه برداره.

سینمای امروز ما

2010-08-27T14:43:00.001+04:30

سینمای امروز ما جاییِ که از هزار دستان ها و دلشدگان ها به هوش سیاه ها و فاصله ها رسیدیم. جاییِ که از اکبر عبدی دلشدگان به اکبر عبدی اخراجی ها رسیدیم. جاییه که از علی حاتمی ها به خیل عظیم کارگردان های گیشه ای ساز و هجو ساز امروزی رسیدیم. جاییِ که طبع تماشاچی ها از شنیدن دیالوگ های زیبا و ادبی به شنیدن جیغ و دادها و دعوا بر سر طلاق گرفتن ها رسیده. جاییه که از ساختن فیلم به مناسبت هزاره موسیقی و برای گرامیداشت اونها به ساختن فیلم های به اصطلاح خانوادگی رسیده. …

از کجا به کجا می رویم؟

زندگی

2010-08-13T19:17:00.002+04:30

همه ترس های من

2010-08-12T19:51:00.001+04:30

چند روز پیش با یکی از دوستام نشسته بودیم کافه و داشتیم حرف می زدیم. گفت دچار بیماری فلان شخص شده. گفتم یعنی دلت براش تنگ میشه و اینا؟ گفت نه! یعنی مثل اون همینطوری که صبح بیدار می‏شم، ته دلم میلرزه. دیدم این مرض رو منم دارم. منم از خیلی چیزها می ترسم. همه ترس های من زیاد هستن. از صبح که بیدار میشم تا موقعی که می خوابم. حتی تو خواب هم گاهی کابوس این ترس ها گریبانم رو می گیره.

ترس از آینده، از رابطه، از زندگی، از مرگ اطرافیانم، از وابستگی به آدم ها، از زنده بودن خودم، از بالا رفتن سن، از ازدواج، از …. همه ترس‏های من زیادن. ترس من، از همه این هاست.

حسرت

2010-07-29T21:00:00.000+04:30

...که گرفتی مرا در بَرِ خویش...

ژانر 2

2010-07-27T16:58:00.002+04:30

اونهایی که دیدگاه یا طرز فکر خودشون رو به همه آدم ها تعمیم میدن.

مثال: 100 فیلم/کتاب/موسیقی که قبل از مرگ باید دید/خوند/گوش کرد.

ژانر 1

2010-07-27T15:53:00.001+04:30

اونایی که برای رسیدن به یه خواسته ای، بر خلاف همون خواسته عمل می کنن

نمک رو زخم

2010-07-26T07:03:00.000+04:30

اگر قلب ادم رو تیغ می‌زنید، مرام نمی‌خواد، ادم باشید نمک رو زخمش نپاشید.

خداحافظ دهه سوم، سلام دهه چهارم

2010-07-25T21:25:00.001+04:30

تنها چند روز به پایان دهه سوم زندگیم و آغاز دهه چهارم اون مونده. دهه سومی که روبه پایان اون هستم پر بود از خاطرات خوب و بدی که چند روزی هست که دارم مرورشون می‏کنم.

تو همون سال‏های اول که دانشجو بودم و کار می‏کردم. چه روزها و شب‏های سخت اما شیرینی داشتم. چه بی‏پولی‏های طولانی و اذیت کننده‏ای رو می‏گذروندم گاهی اوقات. درسم تموم شد و کار پیدا کردم جای دیگه‏ای. سخت کار می‏کردم و تلاش می‏کردم. برنامه‏ای که تا 25 سالگی برای خودم نوشته بود با اندکی تاخیر(حدود1 سال و نیم) انجام شد. دانشگاه قبول شدم دوباره و ….

همه اینها، چه خوب و چه بد، چه تلخ و چه شیرین گذشت. مهمترین دهه زندگی همیشه برای من دهه سوم بود. همیشه اینطوری فکر می‏کردم که: “تا 30 سالگی باید بدویی و کار کنی تا به یه وضعیت پایدار برسی که بعدا بتونی ازش بهره ببری” اما الان خیلی هم وضعیتم پایدار نیست. خیلی‏ها از من کوچکتر هستند و موفقترند. از طرفی خیلی‏ها هم بزرگترند و ناموفق.

اصلا من نمی‏دونم چی هستم؟ موفق یا ناموفق؟ از خودم راضیم یا ناراضی؟ چه می‏خواستم و چه شد؟ اصلا چیزی می‏خواست؟ یا هرچه پیش آید خوش آید گذران عمر کرده‏ام؟ اصلا چقدر امید هست به آینده؟ چقدر از آینده و نتیجه تلاش من دست خودم و بر مبنای شایستگی من هست؟ وقتی به سئوالات بالا نگاه می‏کنم تحت فشار زیادی از جواب‏ها و خیلی سئوالات دیگه قرار می‏گیرم. سئوالات بی‏جواب و یا با جواب‏های ترسناک.

عوض شدن دهگان سنم حس عجیبی داره ایجاد می‏کنه. “3” عددی که فقط 1 واحد از 2 بیشتره اما واسه من معنای بیشتری داره. معنایی به اندازه سال‏ها دوری و فاصله از خیلی چیزها….

نوشته من ادامه داشت اما لزومی نداشت. سی سالگی هم مانند سال‏های دیگر چون چشم بر هم بگذارم تمام می‏شود و آب از آب تکان نمی‏خورد. باور کنید. خودم هم باور کنم؟

جیمز کمرون

2010-07-24T21:31:00.002+04:30

" برای خودت مرزی قائل نشو. بقیه آدم‏ها این کار را برای تو انجام می‏دهند. خودت این کار را نکن، به خودت نگو که موفق نمی‏شوی و ریسک کن. در ناسا جمله‏ای وجود دارد که آن را دوست دارند: "شکست بین گزینه ها نیست." اما من می گویم شکست بین گزینه‏ها است، اما ترس، نه!"

جیمز کمرون

به بهانه سالگرد شهادت دکتر علی شریعتی

2010-06-19T08:14:00.002+04:30

پوران شريعت رضوي (همسر دكتر):

علي تعريف ميكرد: روزي يكي از سربازهايي كه نگهبان سلول من بود، سوال كرد كه تو را براي چي گرفتند؟ اسلحه داشتي؟ جواب دادم، بله. پرسيد چند تا داشتي؟ جواب دادم، دو سه تا. گفت: ماركش چه بود، جواب دادم: خودكار.

سالشمار زندگي
1312 تولد در مزينان سبزوار
1319 ورود به دبستان ابن يمين در مشهد
1325 ورود به دبيرستان فردوسي مشهد
1329 ورود به دانشسراي مقدماتي مشهد
1331 اشتغال در اداره فرهنگ بعنوان آموزگار-اتمام دوره دانشسرا
1332 عضويت در نهضت مقاومت ملي
1333 اخذ ديپلم كامل ادبي
1335 ورود به دانشكده ي ادبيات مشهد
1336 دستگيري به همراه 16 نفر از اعضاي نهضت مقاومت ملي
1337 فارغ التحصيلي از دانشكده ادبيات با رتبه اول-ازدواج با پوران شريعت رضوي
1338 اعزام به فرانسه با بورس دولتي
1342 اتمام تحصيلات و اخذ مدرك دكترا در رشته تاريخ
1343 بازگشت به ايران و دستگيري در مرز
1345 استادياري تاريخ در دانشگاه مشهد
1347 آغاز سخنرانيها در حسينيه ارشاد
1351 تعطيلي حسينيه ارشاد و ممنوعيت سخنراني
1352 دستگيري و گذراندن 18 ماه زندان انفرادي
1354 خانه نشيني
1356 مهاجرت به اروپا-مرگ مشكوك در انگليس-تدفين در سوريه

روزهایمان

2010-05-18T13:45:00.000+04:30

انقدر روزهایمان به :( گذشته است که حتی :| بودن برایمان ارزویی در دور دست‌هاست.

زندگی

2010-05-14T20:11:00.000+04:30

زندگی، مرگ تدریجی است با شکنجه.

به كجا چنين شتابان

2010-05-12T21:19:00.001+04:30

به كجا چنين شتابان. هوووووي زمان با توام. كه چي مثل اسب نشادر خورده از عقب رَم كردي يورتمه مي ري. افسارت گير كرده به دستام. منم داري مي بري. نميخواااااام بيام...

زندگی و جاده

2010-05-12T08:00:00.002+04:30

جاده، مثالی از زندگی. تاریکی تونلها، مثالی از تیرگی‏های زندگی. تو زندگی هم چراغی هست که تاریکی تونل‏هاش رو روشن کنه؟

دقیقا برعکس آن سال هایم

2010-04-10T20:57:00.001+04:30

مدتی هست که احساس عجیبی دارم. احساس عجیبی از با مردم بودن، بین مردم بودن و در کنار مردم بودن. به گذشته های دور خود که نگاه می کنم، سر شار از انرژی و علاقه به در میان مردم و دقیقا مرکز توجه مردم بودن در خود احساس می کردم. احساس اعتماد به نفس عجیبی در خود حس می کردم. دقیقا چیزی برعکس احساس الان و این روزهایم.

این روزها کم حرف تر از سال های پیش، فراری نسبت به مردم، خالی بودن از احساس خوب و فرار از مسئولیت های روزمره، اجتماعی و فردی و حتی در مورد خود در من بروز کرده. زنگ تلفن و موبایل و اس ام اس سریعا تپش قلب من را تشدید کرده و استرس وارد می کند. چیزی که در گذشته نداشتم. بر عکس احساس الان و این روزهایم.

این روزها از مردم فرار می کنم. از مردم واقعی فرار می کنم. از طرفی دچار پارادوکسی شدید شده ام. چون همان انسان ها در دنیای مجازی برایم جذاب و دوست داشتنی هستند. راحت ارتباط برقرار می کنم، حرف می زنم، می خندم، گریه می کنم و در یک کلام زندگی می کنم. بر عکس این روزهایم در دنیای واقعی.

در دنیای مجازی می خندم، اما لبهایم در دنیای واقعی حرکت نمی کند. موسیقی پخش شده از کامپیوترم آرامش بخش است، دقیقا برعکس صداهای خیابان و اطرافم. در شبکه های مجازی حرف میزنم با دوستانم اما وقتی می بینمشان حرفی برای گفتن ندارم. وقتی در جامعه مجبور می شم برای موضوعی، دفاع از حقی و … بر خورد اجتماعی داشته باشم سراسر وجودم را ترس فرا می گیرد. درست بر عکس سال های دور و دراز گذشته.

زندگی مرا می ترساند. زندگی تنهای خودم در دنیای خودم شیرین است. اما با ایجاد مسئولیت، ترس بر من غالب می شود. حس عجیب تنهایی، آن هم در بین مردم و در جامعه. شاید امروز عصر واقعا احساس کسی که از جامعه متنفر است و خودکشی می کند را درک کرده بودم. شاید به نوعی بیماری اجتماعی دچار شده ام. شاید من همان آدم گذشته نیستم. اما یک چیز را مطمئنم. آن هم درست بودن همه موارد بالاست.

احساس بدی به خودم دارم. شاید هم نداشته باشم. دقیق نمی دونم. اما مطمئنم حالم خوب نیست. دقیقا بر عکس حال سال های دورم.

در شهر

2010-03-03T21:32:00.001+03:30

در شهر، بخش جدیدیِ که به زودی اینجا راه اندازی می شه. نوشته ها و دیده ها و گپ و گفتگوهایی که تو سطح شهر، داخل اتوبوس، تاکسی یا هرجای دیگه ای تو سطح شهر می بینم و می شنوم و می زنم. عمدتا به خاطر سفرهای درون شهری که با اتوبوس و تاکسی دارم اتفاقات زیادی می افته که تا الان اغلب تو دفتر یادداشتِ جیبیم می نوشتم. درشهر، به زودی…

درسواره زندگي - 11

2010-02-20T22:10:00.001+03:30

يا من شاگرد تنبلی شدم، یا استاد نداریم، يا من مدرسه رو عوضی رفتم، یا سطح درسها بالا رفته، یا من …. هر چي که هست خيلي وقته از زندگي درسي ياد نگرفتم…

جام جهان نماي آي تي - 2

2010-02-16T11:10:00.003+03:30

هفته گذشته ميلادي (8 – 14 فوريه 2010) با خبرهاي مختلفي همراه بود که شايد بتوان مهمترين آن را راه‌اندازي سرويس جديدي از طرف شرکت گوگل به نام Google Buzz ناميد.

اگر درهفته گذشته حساب جي‌ميل خود را باز کرده باشيد با اضافه شدن يک گزينه در زير کلمه inbox مواجه شده ايد. سرويسي که شرکت گوگل براي جبران شکست هاي خود در راه اندازي سايت-هاي اجتماعي مانند orkut راه اندازي کرده، هرچند داراي جذابيت هاي هميشگي محصولات شرکت گوگل است، اما ايده آن بسيار شبيه سايت هايي همچون twitter, friendfeed و facebook است.

شايد مهمترين نقد در مورد اين سرويس، کپي تمام عياري ازسايت friendfeed بودن آن باشد. سايتي که مي‌توانيد مطالب مورد علاقه خودتان را با دوستانتان به اشتراک بگذاريد، براي مطالب ديگران نظر بدهيد و يا حتي مطالب را به دو دسته عمومي و ويژه دوستانتان تقسيم کنيد.از ايرادهاي ديگري که به اين سرويس وارد شده است مي توان شلوغ کردن محيط حساب پست الکترونيکي، دعوت اتوماتيک از افرادي که حتي شايد فقط يک بار با آنها در تماس بوده ايد، و عدم رعايت مسائل مربوط به حريم خصوصي افراد را نام برد. البته اين سرويس شايد براي افرادي که از سايتي همچون فرندفيد استفاده نکرده اند، داراي محيطي جذاب و دوست داشتني باشد، اما به هر حال مواردي که در بالا ذکر شد و شايد مواردي ديگر، هنوز بسياري از کاربران را به سمت اين سرويس نکشانده است.

اما در هياهوي راه اندازي سرويس Google Buzz ، خبر رشد توييتر نيز در خور توجه است. طبق آماري که از طرف سايت Royal Pingdom ارائه شد، توييتر رکورد يک ميليارد و 200 ميليون توييت در ماه ژانويه را ثبت کرده است که Evan Williams مدير عامل شرکت توييتر آن را درنورديدن تمام مرزهاي موجود ناميده است. با توجه به آمار ارائه شده مي توان به سهولت، رشد 16 برابري توييتر را در ژانويه 2010 نسبت به همين ماه در سال 2009 مشاهده کرد.همچنين در 3 ماهه گذشته توييتر رشدي معادل 17 درصد را شاهد بوده است. تفسير اين اعداد ساده به نظر مي رسد: توييتر در يک روند کاملا شفاف و سالم رو به رشد حرکت مي کند. اما به هر حال توييتر با مشکلاتي که مدت ها پيش گريبان گيرش بوده، همچنان در جدال است و شايد آمار Royal Pingdom بسياري از مشکلات اين سايت محبوب و دوست-داشتني را نمايش نداده است.
اما مشکلات فقط مختص شرکت توييتر نبوده و گريبان گير بسياري از شرکت هاي بزرگي همچون ياهو است. شرکت ياهو و سايت آن همچنان داراي مشکلات بزرگي هستند. شرکت ياهو که چندي پيش با واگذاري بخشي از خدمات خود به مايکروسافت اميدوار بود مشکلاتش کاهش پيدا کند، اين روزها با واگذاري خدمات کاريابي خود، نشاني از بهبود را در خود نمي بيند. ياهو خدمات کاريابي خود موسوم به Hotjobs را با دريافت 225 ميليون دلار به شرکت مانستر واگذار کرد. روند فروش و يا توقف خدمات ياهو از زمان انتخاب کارول بارتز به عنوان رئيس هيات مديره ياهو شدت گرفته، به طوري که وي قصد دارد اوضاع نابسامان اين شرکت را تا حدودي بهبود بخشد. بر طبق توافق دو طرف، تبليغات مانستر تا سه سال در صفحه اصلي ياهو در آمريکا و کانادا به نمايش در مي آيد و شرکت ياهو سالانه و بر حسب ميزان ترافيک سرويس شغل يابي مبالغي را از اين شرکت دريافت مي کند. قرار است اين توافق در سه ماهه سوم سال 2010 نهايي شود. هرچند قرار است برخي از جزئيات اين قرارداد که در مورد تامين محتوا و ترافيک اين سرويس است تا چند ماه آينده محرمانه باقي بماند.

اما شايد مهمترين اتفاقي که در دنياي موبايل از 15 تا 18 فوريه شاهد آن باشيم، آغاز کنفرانس و نمايشگاه MWC 2010 يعني مهمترين اتفاق موبايلي سال است. مکاني که همچون هميشه، شاهد به نمايش درآمدن نوآوري ها و محصولات جديد شرکت هاي فعال دراين حوزه است. در اين ميان و در ميان انبوهي از گوشي هاي جديد و نرم افزارها و سيستم عامل هاي تازه به بازار عرضه شده، شايد عمده توجهات به حضور استيو بالمر در اين کنفرانس به سخنراني در کنگره جهاني موبايل 2010 معطوف شود. جايي که استيو بالمر و مايکروسافت آخرين تير خلاص را براي بقاء در بازار شديدا رقابتي سيستم عامل ها و گوشي هاي هوشمند شليک خواهد کرد. منابع مختلف خبري تاييد کرده اند که مايکروسافت قصد پرده برداري از آخرين محصول خود يعني Windows Mobile 7 را دارد.
رابط کاربري اين محصول مشابه رابط کاربري دستگاه Zune HD است و از جست و جوگر Bing بهره برده و پشتيباني بهتري از بازي هاي مبتني بر اين سيستم عامل به عمل مي آيد. هر چند رونمايي از اين سيستم عامل به منزله حضور سريع آن در بازار نبوده و بايد منتظر بود تا طي چند ماه آينده به آهستگي شرکت هاي مختلف طرف قرارداد مايکروسافت به اين پلتفرم تجهيز شون بازار موتورهاي جستجوگر، روند روبه رشد Bing همچنان ادامه داشته ياهو در حال از دست دادن کاربران است. ياهو در دسامبر ۲۰۰۹ صاحب 17/3 درصد از بازار جست‌وجوهاي اينترنتي آمريکا بود در حالي که در ماه ژانويه ۲۰۱۰ تنها ۱۷ درصد اين بازار را در اختيار داشت. در مقابل، جست‌وجوگر مايکروسافت در آخرين ماه از سال گذشته 7/10 درصد از اين بازار را از آن خود کرد و توانست در ژانويه سال جاري اين رقم را به 3/11 درصد برساند.
شرکت ComScore در گزارش خود اعلام کرد، در آوريل گذشته که جست‌وجوگر Bing هنوز معرفي نشده و مايکروسافت قراردادي را با ياهو به امضا نرسانده بود، شرکت ياهو 4/20 درصد از بازار جست‌وجوهاي اينترنتي آمريکا را در دست داشت و سهم مايکروسافت از اين بازار 2/8 درصد بود.با اين اوصاف و در چنين شرايطي، شرکت ياهو در کسب درآمدهاي خود از تبليغات آنلاين نيز با مشکلات فراوان مواجه شده است و در عين حال، هنوز نمي‌تواند بر اساس قرارداد خود با مايکروسافت درآمدي کسب کند. زيرا مقامات قضايي هنوز به طور قطعي نظر خود را در مورد همکاري اين دو شرکت اعلام نکرده‌اند.

اما شرکت گوگل بار ديگر دست به خريد شرکت ديگري زد و سايت جستجوگر اجتماعي Aardvark را که به جاي نمايش نتايج جست و جوي صفحات وب، جواب درخواست‌ها را از افراد واقعي دريافت مي کند، خريداري کرد. اين جستجوگر ادعا مي کند که جواب درخواست جست و جوي شما را از متخصصان واقعي حوزه مورد نظر پرسيده و نتيجه را در کمتر از ۵ دقيقه به اطلاع شما مي رساند.اين معامله و تبادل اطلاعات دو شرکت بطور فوري انجام خواهد شد، زيرا که گوگل از حدود ۲ سال پيشتر همکاري نزديکي را با ايده پردازان Aardvark آغاز کرده بود. لازم به ذکر است که گوگل در نطق خود اظهار كرده است که بهينه سازي اين سرويس در هفته‌ها و ماه‌هاي آينده به تکميل خواهد رسيد تا کاربران بتوانند هرچه سريعتر و دقيق‌تر از اين سرويس بهره ‌برداري کنند.

اما آخرين رويدادي که تحت تاثير آي تي قرار دارد، المپيک زمستاني 2010 ونکوور کانادا است. المپيک زمستاني امسال در ونکوور در حال برگزاري است و سايت رسمي آن از طريق آدرس http://www.vancouver2010.com در درسترس قرار دارد. اما شبکه تلويزيوني NBC با همکاري Bing مايکروسافت در حال پوشش زنده مسابقات، ويدئوها و تحليل هاي مربوط به مسابقات هستند. موتور جستجوي اين سايت Bing بوده و ويدئوها و عکس هاي HD مربوطه با استفاده از تکنولوژي سيلورلايت مايکروسافت قابل مشاهده است. همچنين خيابان هاي ونکوور با استفاده از Bing's interactive StreetSide Maps قابل رويت بوده و موتور جستجوي بينگ نيز همه روزه عکس ها و بخش هايي را به اين موضوع اختصاص خواهد داد. به هر ترتيب مايکروسافت براي تبليغ موتور جستجوي خود و نمايش قابليت هاي آن از هر فرصتي بهترين استفاده را به عمل مي‌آورد.

لينک خبر در سایت ICTpress

من در فيدبرنر

2010-02-10T22:40:00.002+03:30

فيد وبلاگم را سوزوندم در فيدبرنر!!! لطفا اگر دوست داشتيد عوضش کنید. هم سمت راست هست. هم در اینجا:

http://feeds.feedburner.com/SplinterCell

جام جهان نماي آي تي 1

2010-02-09T13:07:00.001+03:30

1 Feb - 7 Feb

هفته گذشته ميلادي با خبري در حوزه اينترنت و با اعلام عدم پشتيباني گوگل از اينترنت اکسپلورر 6 آغاز شد.

خبري که مي توان آن را پس لرزه هاي حمله کاربران چيني به گوگل از طريق ضعف امنيتي اينترنت اکسپلورر 6 دانست. حمله اي که چند هفته قبل رخ داد و روابط آمريکا و چين را دچار مخاطره کرد. بطوريکه گوگل تهديد به خروج تدريجي از بازار چين كرد و احتمال عدم ارائه برخي از سرويس هاي خود را اعلام داشت. گوگل مي گويد به علت وجود حفره امنيتي در مرورگر اينترنت اکسپلورر ۶، پشتيباني فني خود از اين مرورگر را از تاريخ اول مارس 2010 پايان مي دهد. به گفته گوگل بسياري از اين خدمات اين شرکت مانند سايت هاي اسناد گوگل ( Google Docs) و خدمات طراحي سايت (Google Sites) جيميل و همچنين تقويم گوگل (Google Calendar) از اين تاريخ با اينترنت اکسپلورر ۶ سازگاري نخواهند داشت و عملکرد اين سايت ها در اينترنت اکسپلورر ۶ دچار اختلال خواهد شد. اين شرکت به کاربران توصيه کرده است به جاي استفاده از اينترنت اکسپلورر ۶، مرورگر خود را هر چه زودتر ارتقاء دهند. در پي اعلام گوگل درباره قطع پشتيباني از اينترنت اکسپلورر ۶، دولت هاي فرانسه و آلمان از شهروندان خود خواسته اند تا رفع ايراد امنيتي اين مرورگر، مرورگر ديگري را روی رايانه هاي خود نصب کنند. مايکروسافت در واکنش به اين اقدام گوگل، سه هفته پيش از موعد مقرر، در جهت ارتقاي امنيتي اينترنت اکسپلورر ۶ اقدام کرده است.
اما هرچقدر کام مايکروسافت در اين چند وقت با خبرهاي ضعف امنيتي اينترنت اکسپلورر 6 تلخ شد، در عوض ويندوز 7 ، آخرين نسخه سيستم عامل اين شرکت با موفقيت خيره کننده خود، لبخند را بر لبان رئيسان مايکروسافت نشانده است. به طوريکه فروش قابل توجه سيستم عامل ويندوز 7 در سه ماهه پاياني سال 2009 سودآوري اين شرکت را 60 درصد افزايش داد. از طرفي سود خالص مايکروسافت در سه ماهه سوم سال گذشته 6 ميليارد و 660 ميليون دلار گزارش شده که اين رقم در مدت مشابه سال 2008 ميلادي 4 ميليارد و 180 ميليون دلار بوده است. همچنين کل درآمد مايکروسافت در سه ماه گذشته نيز 19 ميليارد و 200 ميليون دلار گزارش شده که بيشتر از سطح مورد انتظار تحليلگران بود. "کوين ترنز"، از مديران مايکروسافت نسبت به استقبال کاربران از ويندوز 7 اظهار خوشنودي کرده و سودآوري مايکروسافت در سه ماهه گذشته را بي سابقه ارزيابي كرده است. ويندوز 7 در طي 2 ماهي که وارد بازار شده توانسته 10 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص دهد کاري که ويندوز ويستا در طول مدت حضور خود نتوانست بيشتر از 20 درصد سهم بازار را تصاحب کند. به پيش بيني کارشناسان، ويندوز 7 به زودي سهم بازار ويستا را به خود اختصاص مي دهد.
اما در بازار سيستم عامل هاي تلفن همراه، نوکيا سيستم عامل محبوب خود، سيمبيان را به صورت متن باز در اختيار علاقه مندان قرار داد. البته شايعه ارايه سيمبيان به شکل کد باز درست از زماني که نوکيا اقدام به خريد آن در سال 2008 کرد به گوش مي رسيد. سيستم عاملي که اکنون با حضور بر روي 330 ميليون گوشي، محبوب ترين سيستم عامل گوشي هاي هوشمند است. اين اقدام در واقع اقدام سريع و به موقعي از نوکيا براي به چالش کشيدن اپل و گوگل با سيستم عامل هاي معروفشان يعني آيفون و آندرويد و در جهت کسب سهم بيشتري از بازار تلفن همراه صورت گرفته است. بازاري که مايکروسافت در حال شکست خوردن و حذف در آن قرار دارد. اتفاقي که مايکروسافت اميدوار است بعد از کنفرانس بارسلونا طي چند ماه آينده و ارائه سيستم عامل ويندوز موبايل 7 خود رخ ندهد. در واقع تمام نگاه مايکروسافت به موفقيت در اين کنفرانس و بازگشت به ميدان رقابت گوشي هاي تلفن همراه هوشمند است.
اما خبر ديگري که در بازار گوشي هاي تلفن همراه قابل توجه بود، ارائه مرورگر فايرفاکس بر روي گوشي هاي نوکيا بود. طبق خبري که در وبلاگ موزيلا اعلام شد، از اين پس کاربران نوکيا قادر خواهند بود تا لذت مرور وب را با مرورگر محبوب فايرفاکس تجربه کنند. اين نسخه از مرورگر، دقيقا چند روز پس از ارائه نسخه ۳.۶ فايرفاکس ارائه شد تا از اين پس کاربران پلتفرم Maemo نوکيا مانند N۹۰۰ بتوانند از اين مرورگر براي وب گردي هاي خود استفاده کنند.
از ويژگي هاي اين مرورگر موبايل مي توان به قابليت تبادل اطلاعات موجود در مرورگر دسکتاپ و موبايل، رمزهاي عبور و تاريخ مرور صفحات، قابليت اضافه کردن Add-ons براي سفارشي کردن مرورگر، امنيت بالا هنگام مرور سايت ها، پشتيباني از زبانه ها و نکات قابل توجه ديگر اشاره کرد. فايرفاکس اولين مرورگر موبايل است که از قابليت Add-ons پشتيباني مي کند و در حال حاضر بيش از ۴۰ افزونه جهت استفاده براي اين مرورگر وجود خواهد داشت. خبري که شايد به زودي ساير سازندگان مرورگرهاي اينترنتي را به عرضه نسخه هاي جديد برنامه هاي خود ترغيب کند.
اما خبري که خيلي کوتاه و گذرا در ميان انبوه اخبار آي تي مطرح شد خداحافظي مدير عامل سان مايکروسيستمز با پست يک توييت به عنوان هايکو از سمت خود بود. جاناتان شوارتز مدير عامل مستعفي سان مايکروسيستمز در آخرين توييت خود شعر هايکويي با اين مضمون نوشته است: "بحران مالي، همه مشتريان پريدند، مديرعامل بي مديرعامل"! استعفاي شوارتز پس از آن صورت مي گيرد که اوراکل "سان" را به قيمت 4.7 ميليارد دلار خريد. هرچند اکثر شرکت هاي بزرگ با مشکلات ناشي از بحران اقتصادي روبرو هستند، اما با تدابيري که انديشده اند و با بهبود اوضاع اقتصادي جهان اين روند در حال از بين رفتن بوده و شرکت ها به سود دهي مناسبي دست پيدا کرده اند. به هرحال شايد اين هايکو چندان مشخص کننده وضعيت استعفاي شوارتز نبوده و دلايل ديگري را به زودي و شايد به صورت هايکو از او و در توييترش ببينيم. توييت آخري که شوارتز در همان روز نوشت موجب شد هزار نفر به پيروان توييتري او افزوده شود.
اما آيپاد و پس لرزه هاي آن! با توجه به عرضه آيپاد توسط اپل و نمايش آن و توسط استيو جابز، نقدهاي مثبت و منفي زيادي براي اين محصول جديد اپل ارائه شده است. اما مشکلات و ضعف هايي که اين دستگاه دارد نقد هاي منفي زيادتري را در پي داشته است. حضور DRM بسيار گسترده در اين دستگاه، عدم استفاده از دوربين، لبه هاي ضخيم، عدم پشتيباني از چند کار به صورت همزمان (multitasking)، عدم حضور پورت HDMI و مواردي از اين قبيل برخي از منتقدين را تا جايي پيش برد که آيپاد را با يک تکه سنگ مقايسه کردند! در اين ميان فيلمي از طرف گوگل روي شبکه يوتيوب قرار گرفت که به نوعي نمايش اوليه تبلت گوگل به حساب آمد. فيلمي که شايد بتوان استفاده و زيرکي گوگل را از ضعف هاي آيپاد اپل قلمداد کنيم. در اين فيلم تمام آن چيزهايي که آيپاد نمي تواند انجام دهد به عنوان قابليت هاي تبلت گوگل معرفي شد و خيلي ساده گوگل از آب گل آلود ماهي گرفت و به نوعي گفت يک تبلت واقعي چگونه بايد باشد. حال بايد ببينيم اپل در اين ميان چه سياستي را در پيش خواهد گرفت؛ به زودي شاهد نبردي در عرصه تبلت ها خواهيم بود.

گوگل، اپل، مايکروسافت؛ بازي بزرگان

2010-02-03T09:33:00.001+03:30

مشتريان و استفاده کنندگان خدمات کامپيوتري و اينترنتي در ابتداي سال جديد ميلادي شاهد نبرد تازه اي بين 3 غول بزرگ اين عرصه يعني مايکروسافت، گوگل و اپل خواهند بود.

نبردي وراي نبرد ديرينه اپل و مايکروسافت که به اوايل دهه 1980 ميلادي باز مي گردد در حال شکل گيري است. نبرد جديد مابين اپل و گوگل عصر تازه اي را رقم خواهد زد که علاوه بر جذابيت هاي آن براي استفاده کنندگان، به احتمال زياد مايکروسافت را نيز صاحب منافع زيادي خواهد کرد.

طبق گزارشاتي که در طول دو هفته گذشته به دست آمده است، مذاکراتي مابين دو شرکت اپل و مايکروسافت پيرامون استفاده شرکت اپل از موتور جستجوي بينگ مايکروسافت روي مرورگر محبوب سافاري خود در گوشي آيفون صورت گرفته است. مذاکراتي که شايد نتيجه مثبت آن شکست سنگيني براي گوگل در حوزه جستجو از شرکت مايکروسافت به حساب آيد. واگذاري حوزه اي که رقابت سنگين مايکروسافت و گوگل را وارد فاز جديدي خواهد کرد.

همکاري مايکروسافت و اپل از اين جهت حائز اهميت است که اپل و گوگل را نمي توان دشمن ديرينه يکديگر قلمداد کرد. دو شرکتي که با دوستي و همکاري متقابلي که با يکديگر عليه بسياري از رقبايشان از جمله مايکروسافت داشته‌اند، موفق شدند بسياري از حوزه هاي رقابتي را از آن خود کنند. شايد بارزترين نمونه اين همکاري در سال 2007 بود که آيفون شرکت اپل در مقابل سيستم عامل ويندوز موبايل، به طور پيش فرض صاحب جي ميل، موتور جستجو و نقشه هاي گوگل شد.

اما اين رابطه دوستانه و همکاري مسالمت آميز از چندي پيش با مشکلي بر سر نرم افزار Google voice و خودداري اپل از قراردادن اين برنامه در فروشگاه نرم افزارهاي آيفون دچار مخاطره شد. اين موضوع البته در سال گذشته دچار پيچيدگي هايي شد.در ابتدا گوگل شرکت اپل را متهم به اشتباه در زمينه برنامه خود كرد و پس از آن اپل انگشت اتهام خود را به سوي ديگري نشانه رفت و در آخر کميسيون ارتباطات فدرال براي تحقيقات بيشتر وارد صحنه شد و در نهايت مدير اجرايي گوگل "Eric Schmidt" از هيات مديره اپل استعفا کرد. در حال حاضر برنامه Google voice براي گوشي آيفون موجود نيست. اگرچه، نايب رئيس بخش مهندسي گوگل در مصاحبه اي اعلام کرده است به زودي برنامه Google voice در دسترس قرار خواهد گرفت.

همچنان که شرکت هاي گوگل و اپل پا به عرصه هاي جديدي مي گذارند، هر دو شرکت براي رقابت با يکديگر و حتي ساير رقبا آمادگي پيدا مي کنند. در حوزه موبايل اپل هم از لحاظ نرم افزاري و هم ازلحاظ سخت افزاري داراي نيروي قدرتمندي همچون آيفون است و در طرف مقابل گوگل با نماينده تازه وارد خود Nexus به همراه سيستم عامل آندرويد وارد بازار رقابت شد. اپل از MobileMe و گوگل از بسته نرم افزاري خود شامل جي ميل، Google Docs و تقويم گوگل استفاده مي کند. گوگل به تازگي شروع به اجاره دادن فيلم از طريق سايت يوتوب کرده و در واقع رقابتي را با فروشگاه iTunes آغاز کرده است. اين رقابت در حوزه عکس و از طريق picasa و iPhoto نيز جريان دارد.

اما خارج از تمام اين بحث ها، نتيجه نهايي اين رقابت ها باعث منفعت کاربران خواهد شد. البته از منافعي که مايكروسافت در اين جنگ به دست خواهد آورد نيز نمي توان به سادگي گذشت. هر سه اين شرکتها داراي نقاط قوت و ضعفي هستند که رقابت بين آنها را بيش از پيش جذاب مي كند.

لينک خبر در سايت ICTpress

تلاش با دستان بسته

2010-02-01T13:42:00.001+03:30

در روزهای اخیر معاون وزیر علوم و فناوری برزیل با سفری به ایران از امکانات حوزه ICT به ویژه پژوهشکده مرکز مخابرات ایران بازدید کرده و از نزدیک در جریان فعالیت و توانمندی های این مرکز قرار گرفتند.

در مذاکرات و دیدارهایی که دکتر اخوان معاون آموزش، پژوهش و امور بین الملل وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و سرپرست مرکز تحقیقات مخابرات ایران با وي داشت، ابراز تمایل ایران را برای حضور در کشور برزیل و انجام پروژه های مشترک در حوزه ICT ابراز كرد. موضوعی که شاید بخشی از آن به صادرات نرم افزار ایران معطوف شد.

اما شاید نگاهی به صادرات نرم افزار ایران خالی از لطف نباشد. چندی پیش مسئولان اتحادیه صادر کنندگان نرم افزار ایران خبر از صادرات 65 میلیون دلاری نرم افزارهای تولید شده ایرانی به سایر کشورها دادند. خبری که در محتوای آن ابراز امیدواری محمدرضا طلایی رئیس اتحادیه صادر کنندگان نرم افزار را مبنی بر کاهش نیافتن این رقم نسبت به سال پیشین خود و به علت ادامه یافتن بحران اقتصادی جهان در برداشت. رقمی که در سال 1387 برابر با 65 میلیون دلار بوده و بنا به اظهارات محمدرضا طلایی مبني بر اينكه امیدوار هستیم حداقل رقم صادرات ما در سال 1388 از این مقدار کمتر نشود. هر چند اگر موضوع ادامه بحران اقتصادی در جهان را بپذیریم که شاید تنها سرپوشی بر عدم فعالیت مناسب ما در این حوزه باشد، نمی توان از رقم بسیار بالای صادرات نرم افزار هند که بالغ بر 76 میلیارد دلار است به سادگی عبور کرد! هر چند همین آمار 65 میلیون دلاری نیز با توجه به ورشکستگی 40 درصدی شرکت های خصوصی فعال در حوزه نرم افزار که از طرف محمد امین شهرستانی رئیس اتحادیه تولید کنندگان نرم افزارهای چند رسانه ای اعلام شده است،از سوی کارشناسان کمی با شک و تردید همراه است.

البته به گفته طلایی هیات هایی به کشورهای برزیل، روسیه و ونزوئلا جهت گسترش روابط ایران با این کشورها در زمینه صادرات نرم افزار و همکاری های متقابل اعزام شده است كه اگر از دو کشور برزیل و ونزوئلا که همواره با ایران رابطه خوبی داشته و کار بازاریابی در این کشورها چندان مشکل نشان نمي دهد، شاید بتوان روسیه را بازار مناسبی در نظر گرفت.

ليكن در این راه یعنی صادرات نرم افزار، فعالان این حوزه با مشکلی به نام نظام حقوقی حمایت از مولفان و تولیدکنندگان نرم افزار روبرو هستند. این لایحه با توجه به هجدهمین سال تدوین آن، دارای اشکالاتی است که برای رفع آنها و اجرایی شدن، نیاز به تغییر و تصویب آن در هیات وزیران دارد. موضوعی که باید هر چه سریع تر برای رفع مشکلات این حوزه و جلوگیری از ورشکستگی بیشتر شرکت ها و هرز رفتن نیروی انسانی با استعداد و توانمندی که در این حوزه فعالیت دارد پی گیری شود.

لينک گزارش در سايت ICTpress.ir

چين، بازار جديد استراتژيک موتور جستجوي مايکروسافت

2010-01-17T12:29:00.001+03:30

موتورهاي جستجو، بازار بسيار پرمنفعتي براي شرکت هايي که در اين حوزه دخيل هستند فراهم کرده است.
شرکت هاي بزرگي همچون گوگل، ياهو و مايکروسافت که به نوعي رهبران اين حوزه مي باشند سرمايه گذاري هاي کلاني را در راه کسب سهم بيشتري از بازار جستجو و ربودن گوي رقابت از يکديگر انجام مي دهند. اما همه چيز در بازار چين متفاوت است، حتي نبرد موتورهاي جستجو.
اما بازار جستجو در چين چشم انداز بسيار متفاوتي از آنچه در جهان و به واسطه رهبران جهاني جستجو همچون گوگل، ياهو و مايکروسافت ايجاد شده است ارائه مي کند. در چين موتورهاي جستجوي google، yahoo و bing در حد يک نام هستند. نام هاي بزرگي که در سايه يک اسم گمنام قرار گرفته اند: بايدو! بايدو موتور جستجويي است که 9/63% سهم بازار جستجو را در چين به خود اختصاص داده است. پس از بايدو گوگل داراي 3/31% سهم از بازار جستجوي چين است. ارزش بازار جستجو در 4 ماهه سوم سال 2009 در چين برابر با 293 ميليون دلار بوده است. موضوعي که مايکروسافت را براي افزايش محبوبيت خود در اين بازار به تکاپو انداخته است.
مايکروسافت به مدد ابزار جستجوي خود، بينگ، که اين روز ها در حال پيشرفت در بازارهاي جهاني است و اين شرکت بزرگ را به رقابت با رقيب اصلي خود يعني گوگل بيش از پيش اميدوار مي کند، اعلام کرد که چين مهمترين بازار استراتژيک در زمينه جستجو براي اين شرکت است. مايکروسافت در بيانيه اي اعلام کرده است که اين شرکت به بازار جستجو در چين متعهد بوده و اين بازار را به عنوان مهمترين بازار استراتژيک براي خود مي داند. همچنين مرکزي را براي درک عميق تر از آنچه مورد نياز چيني ها است تشکيل داده تا بتواند تکنولوژي خود را براي برآورده کردن نيازهاي آنها به کار گيرد.
چين با داشتن بيش از 390 ميليون کاربر اينترنت از جمله مهمترين بازارها براي شرکت هاي فعال در اين زمينه مي باشد. در حال حاضر بينگ به صورت بتا در چين شروع به فعاليت کرده است اما هنوز تا به دست آوردن سهم مناسبي در اين بازار راه طولاني و درازي در پيش رو دارد. حتي گوگل با تمام قدرتي که در اين زمينه دارد تهديد چندان شديدي براي بايدو به حساب نمي آيد.
تحليل‌گر Credit Suisse، چيونگ والاس در اين زمينه مي گويد: " گوگل در حال بدست آوردن 30% از سهم بازار جستجو در چين است در حالي که تهديد بينگ چندان جدي به نظر نمي رسد." اما از نظر Jin Naili وضعيت کمي متفاوت است. وي با اعلام اين که در 3 ماه پاياني منتهي به اکتبر تعداد بازديد کنندگان از بينگ 30% افزايش داشته است، اين موضوع را باعث تغيير و تحولاتي در بازار جستجو در چين طي 1 تا 2 سال آينده مي داند.
اما يکي از مهمترين مشکلاتي که بر سر راه موفقيت گوگل و مايکروسافت در چين وجود دارد، روند آزاد اطلاع رساني است که در برخي موارد از جانب دولت چين با محدوديت‌ها و سانسورهايي مواجه مي گردد. در واقع بايدو با مد نظر قرار دادن اين موضوع توانسته است بر سهم خود از بازار چين بيافزايد. اما گوگل و مايکروسافت اگر مي خواهند در اين بازار موفق باشند بايد بپذيرند که اين محدوديت ها را اعمال کنند. کاري که با سياست گذاري اين شرکت ها چندان همخواني ندارد، اما نپذيرفتن اين موضوع نيز براي اين دو شرکت ضررهاي زيادي در پي خواهد داشت.
مايکروسافت موتور جستجوي bing را قبل از ماه دسامبر راه اندازي کرد. موتوري که با ويژگي هاي جديد خود باعث افزايش محبوبيتش گرديده است. همچنين بينگ با افزودن نتايج جستجوهاي محلي توييتر و فيس بوک و همچنين دسترسي به اين موتور جستجو از طريق تلفن هاي همراه و تعداد بسيار زيادي دستگاه قابل حمل ديگر مزاياي استفاده از اين موتور جستجو را افزايش داده است.
با تمام محدوديت ها و مشکلات در کنار موفقيت هاي بدست آمده، مايکروسافت دورخيز خود را براي کسب سهم عمده و مناسبي از بازار چين انجام داده و اميد بسيار زيادي به آن دارد.

اقتصاد پيشرو با کليک هاي پول ساز

2010-01-17T08:38:00.002+03:30

همگان بر اين باور هستيم که کامپيوتر و اينترنت زندگي نسل بشر را به شدت تغيير داده اند؛ اين جسم بي جان به گونه اي در زندگي همه ما رخنه کرده است که شايد براي خيلي از ما زندگي بدون کامپيوتر واينترنت تقريبا غير ممکن و يا حداقل بسيار دشوار خواهد شد.

بسياري از فعاليت هاي روزانه ما از طريق اينترنت و کامپيوتر در سراسر جهان در حال انجام است. فرستادن پست الکترونيکي، دريافت اخبار، نوشتن وبلاگ هاي شخصي و يا تجاري،دريافت انواع کتاب ها، فيلم ها و موسيقي از طريق اينترنت، رزرو انواع بليط و خريدهاي اينترنتي بخشي از فعاليت هاي روزمره ما را در سطح اينترنت شامل مي شوند که شايد به امري عادي نيز بدل شده باشند. اما موضوعي که در رابطه با خريد اينترنتي و دنياي تجارت الکترونيکي به شکل کامل تر مطرح مي شود، تبليغات اينترنتي يا تبليغات آنلاين است. شايد کسي باور نمي کرد که اين دستگاه بي جان زماني به بزرگترين ماشين هاي تبليغاتي در سطح جهاني تبديل خواهند شد. به طوري که شرکت هاي بزرگي همچون مايکروسافت، ياهو و گوگل براي ربودن گوي رقابت از يکديگر حاضر به اختصاص ميليون ها دلار بودجه جهت خريد شرکت هاي کوچک تر و سرمايه گذاري در اين بخش باشند. اين اشتياق زياد بيانگر اهميت اين موضوع در دنياي مجازي و اثرگذاري آن در دنياي واقعي تجاري ما است. در دنياي تجارت براي يک فروش خوب بايد محصول مناسب و با کيفيتي توليد شده باشد و پيش نياز يک فروش عالي، تبليغات درست، مناسب و به موقع است. اين امر در دنياي واقعي تجاري امري انکار ناپذير است و براي اثبات اين موضوع تنها يک نگاه سطحي به انواع تبليغات در مجلات و روزنامه ها، انواع بيلبوردها و شيوه هاي گوناگون تبليغاتي نيز کفايت مي کند. اين شيوه ها به دنياي مجازي نيز کشيده شده و کشورهاي پيشرفته داراي بيشترين حجم تبليغات آنلاين براي کسب سهم بيشتري از بازار هستند. كارشناسان موسسه تحقيقاتي IDC كاهش قيمت آگهي‌هاي آنلاين، رواج تبليغات آنلاين رايگان و افزايش ضريب نفوذ اينترنت را از مهم‌ترين دلايل رشد فزاينده تبليغات آنلاين مي دانند.براساس جديدترين گزارش IDC حجم درآمد حاصل از تبليغات آنلاين در ايالات متحده در سال ‌2007 برابر 25/5 ميليارد دلار بوده است و انتظار مي رود كه اين رقم تا سال 2012 به 51/10 ميليارد دلار برسد. همچنين تحقيقات نشان مي‌دهد كه تبليغات آنلاين تا چهار سال آينده در جايگاه دوم و بعد از تبليغات مستقيم در رده‌بندي انواع تبليغات در دنيا قرار مي‌گيرد. اين در حالي است كه تبليغات آنلاين اين روزها جايگاه پنجم را در اختيار دارد، اما تبليغات ويدئويي آنلاين توانسته است طرفداران بيشتري را به خود جلب كنند.در اين ميان رقابت غول هاي بزرگ صنعت نرم افزار، گوگل و مايکروسافت که رقابت ديرينه اي در زمينه کسب سهم بازار از دنياي اينترنت و وب دارند از همه جالب تر است. رقابت اين دو در هر حوزه اي وجود دارد. چه در زمينه مرورگر، چه در زمينه برنامه هاي دسکتاپ و چه در زمينه موتور جستجو و تبليغات. شرکت گوگل در اين سال ها شرکت هاي زيادي را در زمينه تبليغات خريداري کرده است که از مهمترين آنها مي توان به شرکت double click اشاره کرد. اقدام گوگل دراين زمينه بسيار عجيب بود چون اين شرکت را با قيمتي تقريبا 20 برابر قيمت واقعي آن خريداري کرده است. در توجيه اين اقدام گوگل ،برخي صاحب نظران پيش‌بيني‌هايي كرده‌اند. مدير شبكه تبليغاتي TACODA در ارتباط بودن شرکت Double Click با تمام شركت‌هاي تبليغاتي صاحب نام دنيا و بيش از نيمي از آژانس‌هاي تبليغاتي را از دلايل مهم بودن اين خريد از طرف شرکت گوگل مي داند.Double Click مي‌تواند تمامي شركت‌هاي وابسته به Time Warner نظير Illustrated، Friendster و Viacom را به گوگل وابسته كند. از ديگر شركت‌هايي كه به مجموعه مشتري‌هاي گوگل خواهد پيوست مي توان به MTV اشاره کرد. در بخش ديگر، شركت گوگل با انتشار تبليغات آنلاين روي سايت اينترنتي خود مي‌كوشد بيش از تمام رقبا براي خود تبليغات بگيرد.اما در آن سوي ميدان، مايكروسافت نيز فعاليت هاي گسترده اي انجام داده است. ابتدا مايكروسافت اقدام به خريد ياهو كرد كه اين امر به نتيجه نرسيد و مايكروسافت در اقدامي ديگر با ياهو وارد مذاكره شد تا به توافقي بر سر توسعه تبليغات آنلاين برسد كه سرانجام توافقاتي بر سر تبليغات و جستجو حاصل شد که در حال حاضر نياز به تاييد مقامات ايالات متحده و حتي اروپا مي باشد. به گفته بالمر مدير اجرايي مايكروسافت در سال‌هاي آينده، 25 درصد از سود مايكروسافت از راه تبليغات آنلاين به دست مي آيد. اين يعني آن چيزي كه سهامداران مايكروسافت انتظار دارند و براي برآورده ساختن اين انتظار بايد راهي پيدا كرد. مايكروسافت استراتژی خود را بر اين امر استوار كرده است كه با خريداري شركت‌هاي كوچك تر تبليغات آنلاين و متحد كردن آن‌ها يك كارتل بزرگ تبليغاتي ايجاد کرده و گوگل نيز مي‌داند كه اگر چنين چيزي توسط مايكروسافت انجام شود توان مقابله با آن بسيار مشکل خواهد بود. مك اندروز معاون رئيس بخش تبليغات شركت مايكروسافت اعلام کرده که Microsoft Advertising عنوان جديدي است كه مايكروسافت از طريق آن سرويس‌ها و سكوهاي خود را براي جلب رضايت مشتريان خود ارائه خواهد کرد. در واقع مايکروسافت با اين عنوان جديد سرمايه‌گذاري خود را در بخش خريد، فناوري‌ها و برنامه‌هاي تبليغات آنلاين گسترش خواهد داد.با اين اوصاف آينده و پايان اين نبرد که در زمينه تبليغات آنلاين بين شرکت هاي بزرگ در گرفته است مشخص نبوده و بايد منتظر بمانيم و ببينيم دستيابي به اين سود سرشار که ارزش آن در بازار تبليغات تا سال 2012 به بيش از ‌17 ميليارد دلار خواهد رسيد در توان کداميک از شرکت هاي بزرگ خواهد بود. سودي که دستيابي به آن به آرزويي بزرگ براي مايكروسافت، گوگل و ياهو تبديل شده است.

لينک مقاله در سايت ICTpress

Nexus یا iphone، مساله این است

2010-01-15T08:40:00.001+03:30

کنفرانس CES همه ساله میزبان صدها شرکت بزرگ و عظیمی هستند که دستاوردهای خود را در این کنفرانس به نمایش می گذارند.

نوآوری ها و دستاوردهای مختلفی که چه بسا از مدت ها قبل، شایعه ها و گمانه زنی های مختلفی در مورد آنها به گوش می رسد.
یکی از این شایعه ها که در هفته قبل رنگ واقعیت به خود گرفت و به طور رسمی از طرف شرکت گوگل معرفی شد، گوشی هوشمند Nexus این شرکت است. گوشی Nexus محصولی است که به سفارش گوگل توسط کمپانی HTC ساخته شده و دارای آخرین سیستم عامل android 2.1 خود شرکت گوگل می باشد. معرفی محصولی که رسما گوگول را وارد بازار رقابتی تلفن همراه کرده و شاید حتی در اندازه ای بزرگتر بتوان از آن به عنوان اعلام جنگ با iphone شرکت apple یاد کرد.
اتفاق مهمی که حتی باعث شد برای روشن شدن موضع شرکت گوگل در قبال رقابت با شرکت اپل، بی بی سی خبرنگار بخش فناوری خود را به ساختمان مرکزی مدیریت گوگل فرستاده تا درباره این موضوع سوالاتی را مطرح کند. اما پاسخی که waffled سخنگوی شرکت گوگل به این سوال داد حاکی از عقب بودن محصول گوگل در بسیاری از موارد نسبت به iphone شرکت اپل بود.
البته این نکته باعث نمی شود که مزایا و قابلیت های Nexus را نادیده بگیریم. مزایایی مانند پردازشگر خوب و قوی تعبیه شده در گوشی، امکان استفاده از چند برنامه به طور همزمان، صفحه نمایش خوب و شفافی که حتی در مقایسه با آیفون نیز برتری داشته، نرم افزار تشخیص صدا که در 90% اوقات به درستی کار می کند، برنامه های جهت یاب مختلف، دسترسی به کلیه امکانات حساب کاربری گوگل در اینترنت به صورت یکپارچه.
اما از طرف دیگر این گوشی دارای معایب یا نقص هایی همچون کمبود نرم افزارهای مختلفی که قابل تهیه از فروشگاه معتبر باشد، حافظه کم برای ذخیره سازی این نرم افزارها، دشواری در انتقال فایل های موسیقی به دستگاه، از بین رفتن جذابیت صفحه نمایش خوب تعبیه شده به علت نداشتن قابلیت multi touch است. قابلیت هایی که آیفون به خوبی دارای آن ها بوده و باعث برتری این گوش نسبت به سایر رقبایش در این چند سال شده است.
اما شاید این نقاط ضعف عمدی بوده باشد. سال ها فعالیت گوگل و تعیین استراتژی های مختلف، این موضوع را تایید می کند که مدیران گوگل در اتخاذ تصمیمات مهم و یا تعیین استراتژی های حیاتی به دقت عمل می کنند. شیوه ای که در نبردهای نظامی اتخاذ می شود. احترام و تایید زمینه هایی که مربوط به حریف شده، و نبرد در بخش هایی که در آن تخصص و تسلط داشته و نسبت به حریف خود دارای برتری هستید.
شاید همین موضوع سال ها باعث شده است گوگل در زمینه سیستم های عامل، که زمینه تخصصی شرکت مایکروسافت است وارد نشده و تنها جدیدا حضور خود را آن هم به شیوه های خاص در آینده اعلام نماید. کاری که باعث تمرکز خود شرکت گوگل در حوزه مربوط به خود شده و برترین قدرت بلا منازع حوزه جستجو گردیده است.
از منظری دیگر نیز می توان به این موضوع پرداخت. موضوعی که مربوط به ساخت سخت افزار و نرم افزار به صورت مجتمع در یک شرکت و مشکلات مربوط به آن است. شرکت اپل کار ساخت سخت افزار و نرم افزار گوشی اپل را به عهده دارد. کاری که علاوه بر تمامی مزایایی که دارد، فشارهای مضاعفی را بر این شرکت وارد می کند. کاری که شاید شرکت باهوش و بزرگی همچون گوگل را نیز دچار مشکل کند. به همین جهت شرکت گوگل وظیفه ساخت سخت افزار را به عهده نگرفته و آن را واگذار نموده است. در عوض تمامی مراحل طراحی و ساخت سیستم عامل را خود به دوش گرفته و سیستم عامل در اختیار شرکت هایی قرار می دهد که تمایل دارند از آن بر روی گوشی های خود استفاده کنند.
گوگل نگاهی به بازار تلفن همراهی دارد که شاید استفاده کنندگان چندان تمایلی به استفاده از محصول اپل نداشته باشند. قیمت Nexus به صورت قفل باز شده یا به عبارتی Unlock شده چیزی در حدود 500 دلار بوده و یا شما می توانید با قراردادی 2 ساله به ارزش 179 دلار با شرکت T-Mobile از این گوشی استفاده کنید. این استراتژی گوگل در قبال وضعیتی که آیفون در 94 کشور دنیا و محدودیت هایش دارا می باشد می تواند مزیت رقابتی را برای گوگل به ارمغان آورده و اگر این موضوع به خوبی جواب دهد شاید به زودی شاهد سرازیر شدن تعداد بسیاری دستگاه تلفن هوشمندی که آیفون نبوده، اما قابلیت های بسیار زیادی همچون اتصال به اینترنت در هر وضعیتی و دسترسی به تبلیغات محلی و یا دسترسی به سایر سرویس ها دارند در بازار تلفن همراه باشیم.
اما آیا واقعا nexus توانایی شکست iphone را دارد؟ شاید به زودی از نبرد iphone/nexus بیشتر بشنویم. نبرد بین دو غول تجاری دنیا.

لينک خبر در سايت ICTpress.ir

يک دنیا پر از مارکوپولو

2010-01-04T11:58:00.001+03:30

دنياي ارتباطي انسان‌ها با استفاده از فناوري‌هاي اطلاعاتي و ارتباطي همچون اينترنت و تلفن‌ همراه دگرگون شده و فاصله‌هاي بسيار زياد جغرافیایی که در گذشته وجود داشتند از بين رفته است، امروزه تمام مردم جهان امکان ارتباط در لحظه برايشان فراهم شده است.

سرعت بالاي انجام فعاليت‌هاي اجتماعي و اقتصادي باعث تاثيرگذاري در نحوه انجام مناسبات مختلف در جامعه جهانی شده و تقريبا تمام مقوله‌هاي زندگي بشر را تحت تاثیر خود قرار داده است.
در اين ميان، گردشگری به عنوان يکي از صنایع پرطرفدار که درآمدهای سرشاری را، چه به شيوه سنتي و چه به صورت الکترونيکي و مجازي نصیب کشورها کرده است. مقوله‌اي که روش سنتي آن منبع درآمد بسياري از کشورهاي جهان است.
اما شکل مدرن و موج چهارمی آن، یعنی گردشگری مجازی یا e-Tourism ، به مدد فضاي جديد بوجود آمده و روش‌هاي پيشرفته ارتباطي و اطلاعاتي، شرایط بسيار مناسبي را برای تبدیل شدن تمام مردم جهان به یک مارکوپولوی کوچک فراهم کرده است..
فناوري‌هاي جديد، صنعت توریسم را با چشم‌اندازهای تازه‌ای مواجه کرده است ، تا جایی که به نظر می‌رسد؛ بازنگري‌ در عملکرد سنتي صنعت گردشگري به یک ضرورت تبدیل شده است، عرصه پرسودي که مي‌تواند زمينه بسيار مناسبي جهت جلب سرمايه‌هاي خارجي محسوب شود.

مارکوپولویی با هیبت مجازی

گردشگري الکترونيکي یا مجازی چيست؟ این سئوالی است که هنوز هم برای بسیاری از مردم در کشورهای توسعه نیافته بی‌پاسخ مانده است. گردشگري الکترونيکي يا همان e-tourism مجموعه‌ای از فعاليت‌های مبتني بر فناوري‌ جديد است که می‌تواند ساختارهای سنتي صنعت گردشگري را سامان دهي و جهت دهي کند که در اين ميان نقش ICT بسیار بارز و قابل تامل است.
ژول ورن نويسنده کتاب "دور دنيا در 80 روز" در هنگام نوشتن این کتاب معروف، از آرزويي سخن به میان آورد که شايد باور کردنش بسيار سخت و يا حتي انجام آن غير ممکن بود. اما امروزه تحقق آرزوی محال ژول ورن تنها با يک کليک میسر است و هرکسی در هر جای این دنیای بزرگ مي‌تواند ورای تمام مرزهاي جغرافیایی، بدون نیاز به ویزا و صررف هزینه‌های سنگین از جايي به جايي ديگر برود وآنچه را مارکوپولو و سایر جهانگردان می‌دیدند، در قالب اطلاعات الکترونیکی و به صورت متن، فيلم، صوت و يا حتي از طريق دوربين‌هاي پخش زنده مشاهده کند.
گردشگري الکترونيکي به مجموعه‌اي از پايگاه‌هاي اينترنتي (دولتي و خصوصي) و استانداردها و پروتکل‌های خاصی اطلاق می‌شود که با توليد و بازنشر اطلاعات در فرمت‌های مختلف از قبيل متن، تصویر، کاتالوگ و بوشور ، تيزرهاي تبليغاتي و حتي خدماتي از قبيل رزرو هتل‌ و خريد الکترونيکي، معنا می‌یابد.
بايد توجه داشت که هرچند اين اقدامات در زمينه اطلاع رساني‌هاي متعارف لازم هستند اما هرگز براي دستيابي به هدف نهايي گردشگري الکترونيکي کافي به نظر نمي‌رسند.
در اين ميان نقش پايگاه‌هاي اينترنتي بيش از پيش برجسته مي شود. پايگاه‌هاي اينترنتي به دليل ماهيت اطلاع رساني خود، زمينه خوبي براي معرفي چند زبانه و چند رسانه اي قابليت‌هاي گردشگري يک کشور است. پايگاه‌هاي اينترنتي رسمي ،سخنگو‌هاي ديجيتالي يک کشور در اينترنت به شمار می‌آیند که به دليل رسمي بودن مي توانند به عنوان مرجعی معتبر مورد بازديد مارکوپولوهای هزاره سومی قرار گيرند. هر چه اين پايگاه‌ها قوي‌تر و روزآمدتر باشند و امکانات مختلفی مانند چند زبانه بودن را پشتیبانی کنند، می‌توانند سهم قابل توجهی از بازار توریسم در دنیا داشته باشند.
اينترنت راهنماي خوبي براي گردشگران است.علاوه بر تمام امکانات و مزاياي استفاده از راهنماهاي اينترنتي ،امکانات اجرايي خوبي نظير رزرواسيون اينترنتي هتلها و مراکز اقامتي و رزرو بليط هواپيما و قطار را نيز مي توان در اختيار متقاضيان اين خدمات قرار داد.بدين ترتيب اين امکان به مشتريان داده مي شود تا با حذف واسطه به طور مستقيم نسبت به تهيه بليط خود افدام نمايند.
البته در اين ميان، وجود زير ساخت‌هاي تجارت الکترونيک براي تسهيل روند پرداخت اعتباري هزينه‌ها و همچنين ، پليس مجازي براي امنيت تبادل اطلاعات در گردشگري مجازي ، بيش از پيش اهميت پيدا مي کند.
با نگاهي گذرا به وضعيت صنعت گردشگري در ايران، جاي خالي فناوري اطلاعات و استفاده از اين صنعت به خوبي حس مي شود. متاسفانه بي توجهي به استفاده از فناوري اطلاعات ميتواند ضرر جبران ناپذيري حتي به شيوه سنتي گردشگري وارد نمايد. عدم توسعه زير ساخت‌هاي اطلاعاتي از قبيل پايگاه‌هاي اينترنتي، زير ساخت‌هاي تجارت الکترونيکي از قبيل ارائه خدمات بانکي الکترونيکي، پرداخت‌هاي الکترونيکي، سيستم آنلاين رزرواسيون هتل‌ها و مواردي از اين دست مي‌تواند ضربات جبران ناپذيري به پیکر نحیف اين صنعت نوپا و سودآور وارد کرده و سرنوشتی شوم‌تر از سرنوشت گردشگری سنتی در ایران را برایش رقم بزند.
به باور کارشناسان براي بهبود عملکرد اين بخش مي‌توان از راهکارهايي همچون ايجاد دوره‌هاي آموزشي گردشگري الکترونيکي، ايجاد طرح جامع فناوري اطلاعات در گردشگري، ايجاد پايگاه‌هاي مجازي موزه‌ها و مراکز گردشگري ديگر، تبليغ و معرفي پايگاه‌هاي ديجيتالي گردشگري ايران در رسانه ملي استفاده کرد.
ترکيه ، امارات متحده عربي، بحرين، قطر و ساير کشورهاي همسايه استراتژي‌هاي گردشگري الکترونيکي خود را تدوين کرده و آن را به مرحله‌ اجرا گذاشته‌اند ، کاری که موجب می‌شود تا ان کشورها به نظام مدرن گردشگري جهاني دست یافته و با درک درستی از شرايط جهاني به سرمايه گزاري‌هاي کلان برای توسعه‌ سريع فن‌آوري در ساختار گردشگري خود بپردازند.
نکته قابل توجه اینجاست که حتي افغانستان نيز، استراتژي‌هاي گردشگری مجازی خود را با کمک سازمان تجارت جهانی موسوم به WTO و مشارکت شرکت‌هاي بزرگ و سرشناس ICT در آمريکا و انگلستان طراحي و آماده اجرا نموده است.

لینک خبر در سايت ICTpress

وقتي كابينه دولت الكترونيكي مي‌شود

2009-12-18T17:33:00.001+03:30

دولت الکترونیکی را شاید بتوان از پدیده های مهم بکارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات دانست که ایجاد آن تحولی بس عمیق در نحوه زندگی و اداره کشورها فراهم می کند.

عوامل متعددی را می توان از زیربنا ها یا موارد مهم در دولت الکترونیکی نام برد، اما شاید یکی مهمترین کارکردهای دولت الکترونیکی ارائه خدمات الکترونیکی به شهروندان از طریق پایگاه های اینترنتی سازمان ها و یا وزارتخانه های دولتی است.
پژوهشهاي متعددي درباره روند گسترش دولت الكترونيك در نقاط مختلف جهان و در طول سالهاي گذشته انجام شده و مدلهاي مختلفی در مورد نحوه استقرار دولت الكترونيك شناسايي شده اند كه هر یک از این مدل ها شامل روند تکاملی پایگاه های اینترنتی شامل فاز تعاملی بین شهروند و مرکز مورد نظر است. در واقع ورود به مرحله ارائه خدمات الکترونیکی و گردش کار الکترونیکی در پایگاه های اینترنتی به عنوان فازی مهم و تعیین کننده در روند رشد دولت الکترونیکی قرار می گیرد. به طور مثال اگر از منظر سازمان ملل و مدل مربوط به سازمان ملل به موضوع نگاه کنیم، روند شکل گیری و تکاملی پایگاه های اینترنتی دارای 5 مرحله پیدایش، ارتقا، تعامل، تراکنش و یکپارچگی می شود.
در مرحله پیدایش و ارتقا، سازمانها به شکل دادن پایگاه های اینترنتی خود و ارائه اطلاعات استاتیک در زمینه معرفی سازمان و مواردی از این قبیل می پردازند. اما شاید بسیاری مسائل از مرحله تعاملی شکل می گیرد. در این مرحله سازمان ها با ارائه فرم های خود به صورت الکترونیکی، خدمات خود را به صورت الکترونیکی و دوسویه در اختیار شهروندان قرار می دهند. اما واقعا چند درصد از سازمان های ما به چنین کاری مبادرت می ورزند؟
با نگاهی اجمالی به سایت های اینترنتی سازمان ها و وزارتخانه ها به سادگی می توان اطلاعاتی از قبیل معرفی دستگاه مربوطه، دیدگاه ها، برنامه ها و حتی معرفی مسئولین مربوطه را مشاهده کرد. اما به ندرت می توان فرم های الکترونیکی مورد نظر را یافته و یا در بهترین حالت پس از پر کردن فرم های مربوطه باید فرد مورد نظر برای تایید یا امضا ،شخصا در محل دستگاه حضور یابد.
موارد متعددی از این عدم حرکت به سوی تعاملی شدن پایگاه های اینترنتی می توان برشمرد که برخی از مهمترین آنها عدم اطمینان مسئولین به امنیت اطلاعات، عدم اطمینان از صحت اطلاعات وارده، عدم فراگیر شدن استفاده از امضای دیجیتال، عدم دسترسی به اینترنت پر سرعت در بسیاری از نقاط کشور، مقاومت کارکنان در انجام کار به علت تغییر شکل عملکردی سابق شان است.
در این میان، کشورهاي اروپايي و برخي از كشورهاي عربي مانند امارات متحده، كويت، مصر، مغرب، اردن و عربستان سعودي در مرحله تعامل قرار دارند. پيشگامان دولت الكترونيك درجهان مانند كانادا، انگلستان، سنگاپور، آمريكا و استراليا در مرحله تراكنش هستند و به اين دليل كه هنوز هيچ كشوري به مرحله يكپارچگي دست نيافته ، انگلستان و سنگاپور از پيشگامان ورود به اين مرحله محسوب مي‌شوند.
به نظر می رسد دستگاه‌های دولتی ما به متولی در زمینه یکپارچه سازی و تعیین استانداردهایی جهت دستیابی به سطوح متعالی تر در زمینه دولت الکترونیکی نیاز دارند و این از هم گسیختگی در زمینه ارائه خدمات نهایتا به سردرگمی مردم و اتلاف میلیاردها تومان سرمايه ملي براي پیاده سازی سیستم ها خواهد شد.

لينک خبر در سايت ICTpress

درباره الي ... یا درباره ما؟

2009-12-06T15:25:00.003+03:30

"يه پايان تلخ بهتر از يه تلخيه بي پايانِ" احمد – درباره الي

فيلم "درباره الي ..." فيلمي است درباره يکي از کارهايي که ما هر روزه با آن درگير هستيم. قضاوت! "درباره الي ..." داستاني ساده و گيرا دارد اما در وراي اين سادگي و گيرايي، موضوعي را مطرح مي کند که ما خود هر روز بارها و بارها آن را انجام داده و معمولا هم کمتر به نتيجه آنچه که در موردش قضاوت کرده ايم شک مي کنيم.

فيلمي که در فضايي شاد و روشن شروع شده و در همان اوايل فيلم با غرق شدن دختري به نام الي به موضعي تيره تر تبديل مي شود. روشني اي که خود، رگه هايي از تيرگي در آن با قضاوت هاي تند و شتاب زده و يا بعضا رد شدن از خط و خطوط شخصي افراد در زمان شوخي هاي دست جمعي قابل مشاهده است. تيرگي فيلم يا در واقع تيرگي شخصيتهاي فيلم از لحظه غرق شدن الي بروز مي کند. قضاوت هاي تند و سريع و حتي شتابزده اي که افراد گاه براي نجات خود از مهلکه نگاه هاي تند و تيز سايرين انجام مي دهند، قضاوت هايي که درباره الي و بدون توجه به اينکه کوچکترين مطلبي راجع به او بدانند شايد نمونه ايي از قضاوت های خود ما در زندگي روزمره مان باشد. همسفران حتي نام واقعي الي را نمي دانند اما به خود اجازه ميدهند که او را نقد کرده و در دادگاهي که خودشان شاکي و قاضي و هيات منصفه هستند، راي صادر کنند. الي شخصيت مرموز و پيچيده اي در باطن دارد و کمتر ديگران از او مي دانند و در تحقيقات خود درباره الي به مجموعه اي تناقضات و دروغ ها بر مي خوردند که تمام اينها در محکوم کردن او در سکانس هاي انتهايي فيلم از طرف همسفرانش مورد استفاده قرار مي گيرد. قضاتي که خود دم از درستکاري و راستگويي در رفتارشان دارند، در تک تک رفتارهاي خود با نزديکترين افرادشان از دروغ و رياکاري استفاده ميکنند.

شايد فيلم اصغر فرهادي بيشتر از آنکه "درباره الي ..." باشد، درباره نحوه قضاوت هاي ما و تلنگري هرچند کوچک به ما باشد.

خوشبختی ما

2009-11-29T10:02:00.001+03:30

خوشبختي ما در سه جمله است :
تجربه از ديروز، استفاده از امروز، اميد به فردا
ولي ما با سه جمله ديگر زندگي مان را تباه مي کنيم:
حسرت ديروز، اتلاف امروز، ترس از فردا

دكتر علی شریعتی

لبخند چشم بادامي ها در نمايشگاه توانايي هاي ما

2009-11-22T22:03:00.002+03:30

دهمين نمايشگاه بين المللي تلکام هر ساله محل به نمايش گذاردن توانايي هاي متخصصين اين حوزه در کشور بوده و حضور شرکت هاي خارجي را بتوان به عنوان معياري براي ارزيابي و سنجش اهميت اين نمايشگاه نام برد. اگر مقاله ها و مصاحبه هاي کليشه اي هميشگي را که برگزاري هر نمايشگاه ، سمينار و به طور کلي هر فعاليتي را مثمر ثمر و مفيد و با موفقيت ميداند کنار گذاشته و همچينين آن دسته از متخصصيني را که فعاليت هاي واقعا مفيدي انجام داده اند را از اين گفتار حذف کنيم، باقي ماجرا شايد چندان دلچسب و دوست داشتني نباشد.
نمايشگاهي که حاشيه آن با صحنه هاي هميشه تکراري دستفروشان هميشه حاضر در نمايشگاه ها تا اينترت 64 کيلو بايتي براي هر سالن برگزار ميشود آيا ميتواند بيانگر توانايي هاي صنعت ارتباطات ما باشد؟ آيا زماني که شرکتهاي سخت افزاري فعال در اين حوزه تنها نقش واسطه فروش تجهيزات کشورهاي شرق آسيا را به عهده دارند مي توان از پيشرفت در اين عرصه سخن گفت؟ آيا زماني که شرکتهاي معظم اپراتور تلفن همرا به ضرب انواع اقسام وسايل تفريحي غير مرتبط با صنعت مخابرات مانند انواع کنسولهاي بازي تنها سعي در شلوغ تر جلوه دادن سالن يا غرفه خود ميکنند ميتوان انتظار بهبود کيفيت ارائه خدمات از آنها داشت؟ آيا بازديد کننده اي که تنها به عشق جمع آوري هداياي تبليغاتي پا در عرصه نمايشگاهي که قرار است گوشه اي از زحمات فعالين اين عرصه را نمايش دهد، رمقي براي متخصصان واقعي مي گذارند؟
نمايشگاهي که برگزار شد و در آن چشم بادامي هايي را مي توانستيد ببينيد که لبخندي از رضايت و از اعماق وجود خود بر لب داشتند، تنها درد متخصصيني را که با عشق و شايد کمترين چشم داشت مادي پا در عرصه رقابت با آنان گذاشته اند را بيش از پيش دلسرد ميکند. لبخندي که حاکي از رضايت آنان است. از بستن قراردادهاي پرمنفعتشان. از بازاريابي و فروششان.
شايد نمايشگاه هاي تخصصي ما بيشتر از آنکه منفعتي براي متخصصان و فرهيخته گانمان داشته باشد، بيشتر به دستفروشان و علاقه مندان هداياي تبليغاتي کمک کرده و سود سرشاري را نصيبشان مي کند. نمایشگاه هاي تخصصي ما که لبخند رضايت چشم بادامي ها را به همراه دارد.

قوانين مورفي و محل کار

2009-11-21T13:27:00.001+03:30

1.    وقتي نميري سر کار دنبالت ميگردن باهات کار دارن. وقتي ميري اصلا انگار نه انگار که رفتي
2.    پروژه را کد باز مينويسي کسي اصلا دنيال سورس نمياد، کد بسته مينويسي همه عالم و آدم به کد تو علاقه مند ميشند و سورس ميخوان
3.    دير مياي اداره موقع ورود چند تا از رئيس ها را مي بيني، زود مياي اصلا کسي در اتاقت را اشتباهي هم باز نميکنه
4.    داري وب گردي ميکني رئيس مياد کامپيوترت هنگ ميکنه، وقتي کار ميکني کامپيوتر عينهو ساعت دقيق کار ميکنه
5.    عجله داري ميخواي بري جلسه و بايد گزارش پرينت کني، کارتريج پرينتر تموم ميشه. عجله نداري برات کارتريج جديد ميارن بودن اينکه درخواست داده باشي حتي
6.    طول هفته بيکار بودي، ازت گزارش ريز ساعتي کارهاي انجام شده ميخوان، کلي هفته درگير بودي و کار ميکردي اون هفته گزارش نميگيرن
7.    مرخصي ميگيري پات را از در ميذاري بيرون موبايلت زنگ ميزنه و رئيس کل باهات کار داره. تو اداره هستي حتي کسي نميگه خرت به چند من
8.    پاداش ميدن تو ليست اسم تو جا ميافته، تو ليست جريمه اول ياد تو ميافتن
9.    برنامه رو سيستم خودت بدون باگ کار ميکنه تا دمو ميذاري همون اول کار ارور ميده و ميترکه برنامه
10.    طول هفته زياد دانلود کردي، همون هفته گزارش مصرف ميگيره مسئول اينترنت. اون هفته اي که اصلا دانلود نکردي مسئول اينترنت اصلا کلا مرخصي بوده و گزارش نميده
11.    درخواست کلاس ميدي براي خودت موافقت ميشه اما يه ليست 30 40 نفره ميشه آخرش. بچه ها را ميفرستن کلاس تو جا ميافتي
12.    هدفون ميذاري رو سرت آهنگ گوش بدي رئيس مياد تو. هدفونت را جدا ميکني، ماه ها رئيس پيداش نميشه
13.    شلوار جيسن ميپوشي و تيپ اسپرت ميزني خبر ميدن بايد بري جلسه. کت شلوار ميپوشي و تيپ رسمي ميزني جلسه که نميري هيچ، بارون هم مياد گل و شل ميشه همه جا

نبرد در بازار سيستم عامل‌ها

2009-11-21T12:42:00.001+03:30

هر روز اخبار و گزارش‌هاي تازه‌اي از شرکت‌هاي نرم افزاري بزرگ همچون مايکروسافت، گوگل، ياهو و اپل منتشر مي‌شود.

خبرهاي تلاش هرکدام از اين شرکت‌ها براي بدست آوردن سهم بازار شرکت رقيب. عمده اين رقابت‌ها بر سر موتورهاي جستجو و مرورگرهاي وب است. اما اين روزها خبر ارائه سيستم عامل کروم شرکت گوگل حکايت از گسترش اين نبرد و اين بار با ورود به حوزه سيستم عامل‌ها دارد.
گوگل سيستم عامل جديد خود را به عنوان سيستم عاملي متن باز و سبک که در حال حاضر براي نت بوک‌ها(netbooks) که بيشتر کارها را از طريق وب انجام خواهد داد معرفي کرده است. در واقع اين سيستم عامل را ميتوان اولين سيستم عامل تحت وب نام برد. سيستم عاملي که شايد نبرد سيستم عامل‌ها را وارد فاز جديدي کند. انتخاب بين سيستم عامل‌هاي مايکروسافت و اپل يا سيستم عامل ساده مبتني بر وب گوگل.
اما واقعا اين سيستم عامل چگونه عمل ميکند؟ پاسخ اين سوال نسبتا ساده است. در واقع اين سيستم عامل نوعي مرورگر است. نرم افزاري که روي نت بوک‌ها نصب مي‌شود و خدمات خود را از طريق سرويس‌هايي مانندgmail, google docs و غيره ارائه ميکند. در واقع گوگل کروم از برنامه‌هاي مبتني بر وب استفاده کرده و لازم نيست کاربر چيزي بر روي کامپيوتر خود نصب کند. اين عمل باعث نفوذ بيشتر برنامه‌هاي مبتني بر وب شده و عملا تمام اطلاعات شما را در وب ذخيره مي‌کند.
در حال حاضر گوگل کروم بر روي سخت افزارهاي تاييد شده گوگل کار کرده و فقط از هاردهاي SSD پشتيباني به عمل مي‌آورد. اين کار فعلا امکان استفاده از اين سيستم عامل را براي دارندگان هارد ديسک‌هاي معمولي امکان پذيرد نمي‌کند.
شکل ظاهري اين سيستم عامل بسيار شبيه گوگل کروم است. در اين سيستم عامل تب‌ها کار taskbar سيستم عامل را انجام خواهند داد. يکي از مزيت‌هايي که گوگل در معرفي سيستم عامل خود به آن توجه کرده است، سرعت بالاي آن است. دستگاه‌هايي که براي داراي اين سيستم عامل خواهند بود بسيار سريع بوده و در کمتر از 10 ثانيه روشن خواهند شد.
گوگل هنوز زمان دقيقي از ارائه نهايي اين سيستم عامل ارائه نکرده است و هنوز زمان زيادي براي اظهار نظر درباره آن پيش رو است. اما صحبت‌هايي مبني بر ارائه آن در سال آينده ميلادي به گوش مي‌رسد. شايد در آينده ای نه چندان دور تمامي سيستم عامل‌ها مبتني بر وب شده و نسخه‌هاي ويندوز و اپل تحت وب نيز روانه بازار شوند.

لینک خبر در سایت ICTpress

رويايي در سفر با کشتي فضايي

2009-11-16T09:28:00.001+03:30

مشکل سفرهاي فضايي به عنوان يکي از موارد پيچيده در زمينه کشف رموز فضا مطرح مي شود. يکي از ابتدايي ترين مسائل مربوطه، حمل مواد و تجهيزات مورد نياز فضانوردان به فضا مي باشد که در ...

حال حاضر اميدوارکننده ترين راه حل، طراحي و ساخت آسانسورهاي فضايي است که شايد بتواند تا حد زيادي اين مشکل را حل کند.

اما فراتر از اين موضوع، بحث اصلي و چالش برانگيز، توسعه ابزارها و روش هايي است که بتوان از آنها در فضا رخنه کرده و يا به سمت سيارات و ستاره هاي دوردست حرکت کرد. رويايي که داستان نويسان زيادي در تخيلشان آنرا پرورش داده اند ، شايد به زودي و با استفاده از پلاسما يا موتورهاي هسته اي و يا بادبانهاي خورشيدي اين روياي قديمي به حقيقت بپيوندد.

دستيابي به نيروي محرکه جديد براي جايگزيني با نوع قديمي آن، يکي از مواردي است که شايد در آينده نزديک با استفاده از بادبان هاي خورشيدي محقق شود. سال آينده ميلادي يک گروه تحقيقاتي واقع در نيويورک با همراهي گروهي که کار طراحي و ساخت فيلمهاي سينمايي را بر عهده دارند، کار طراحي مدل جديد از بادبان هاي خورشيدي را آغاز خواهند کرد. دکتر لوئيس فريدمن مدير planetary society بادبان هاي خورشيدي را تنها فناوري موجود و کارآمد براي سفرهاي طولاني مدت به سمت ستارگان مي داند.

بادبانهاي خورشيدي توسط کارل ساگان نويسنده داستان هاي علمي تخيلي معرفي شد. در واقع مفهوم اين بادبانهاي خورشيدي بسيار ساده است: جذب انرپي وارده از نور و تشعشعات کيهاني و استفاده از آن براي شتاب دهي حرکت فضا پيما. مانند آنچه که باد در بادبان کشتي هاي اقيانوس پيما ها رخ مي دهد. توانايي بادبان هاي خورشيدي در جذب و به کار گيري انرژي نور خورشيد شايد بتواند تئوري گذر از منظومه شمسي را در مدت زمان 5 سال به حقيقت نزديک تر کرده و شايد به حقيقت بدل نمايد. حتي با متمرکز کردن انرژي لازم و استفاده از ليزر شايد امکان پذير باشد تا مسافت لازم براي رسيد به نزديکترين منظومه شمسي خارج از منظومه خود را ظرف 100 سال طي کرده و از طريق شايد نسل بشر به بخش ديگري از فضا نقل مکان کنند. اما در حال حاضر سفر با چنين کشتي فضايي و در سايه چنين تشعشعاتي بسيار خطرناک بوده و حتي شايد باعث مرگ انسان نيز شود. همچنين علاوه بر اين موضوع، مساله وزن تجهيزات نيز مطرح مي شود. هرچه سفر طولاني تر باشد مقدار تجهيزات و به تبع آن وزن آن بيشتر شده و مديريت آن مشکل تر مي شود.

اين گروه ابتدا در سال 2005 کشتي فضايي با نام cosmos1 را طراحي کرد. اندازه اين کشتي حدود 100 فوت مربع بود که توسط موشکي روسي در مدار قرار گرفت. موفقيت در اين عمليات ناسا را بر آن داشت تا در ساخت يک نانو کشتي فضايي با ابعاد 18 فوت و با نام light sail 1 مشارکت و سرمايه گذاري کند. اين کشتي داراي بادبان هاي آلومينيومي به قطر يک چهارم کيسه هاي پلاستيکي بود و قطعات مختلف آن توسط دانشجويان دانشگاه استنفورد ساخته شده بود. بادبان ها توسط قوه جاذبه و استفاده از انرپي خورشيدي در محل از پيش تعيين شده خود قرار مي گرفتند و کشتي فضايي اين قابليت را پيدا ميکرد که بتواند مانورهاي پيچيده اي مانند ترمز يا معلق ماندن در فضا را انجام دهد.

اولين پرواز به ياد برادران ويلرايت به نام لحظه Kitty Hawk نامگذاري شد. در اين پرواز کشتي فضايي در مدار قرار گرفت. برنامه ريزي بعدي براي قرار دادن کشتي بزرگتري بود که بتواند انرژي لازم براي قرار گرفتن در مداري که صدها هزار مايل بالاتر قرار داشت را امکان پذير کند.

اما پرواز سوم براي سفر به خارج از مدار زمين طراحي شده است، جايي که معروف به نقطه L1 و در واقع 900 هزار مايل دورتر از مدار زمين است. هرچند به اعتراف دکتر فريدمن براي خروج از مدار فعلي مشکلاتي وجود دارد، اما تلاش هايي نيز در جهت رفع آنها صورت گرفته است. شايد با اين کارها زمان چنداني به تبديل شدن روياي داستان نويسان به حقيقت باقي نمانده باشد.

لينک خبر دز سايت ICTpress.ir

درسواره زندگي - 10

2009-11-09T10:08:00.001+03:30

کسي را که چشمت را درآورده، چشمش را درنيار. بذار ببينتت و جلوی چشمش باشي تا دق کنه بميره :دي

1000 روز انتظار تا بازي هاي المپيك 2012

2009-10-31T12:01:00.002+03:30

كمي بيش از 1000 روز به شروع برگزاري بزرگترين رويداد ورزشي كه هر چهار سال يكبار برگزار مي‌شود باقي مانده است.

تقريباً 1000 روز به شروع المپيك 2012 لندن. با اين حال تيم فني مسئول برگزاري مسابقات، آماده است.

بعد از حدود يك سال از شروع آماده سازي بخش‌هاي مختلف، شركت Atos Origin كه در واقع رهبر كنسرسيومي است كه وظيفه طراحي و اجراي زيرساختهاي فني بازي‌هاي المپيك 2012 را به عهده دارد، براي شروع كار آماده است. با پايان سال جاري ميلادي اين كنسرسيوم بايد مقدار زيادي از طراحي‌هاي سيستم‌ها و زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات سايت المپيك در شرق لندن و برخي نقاط ديگر در سطح انگلستان را به اتمام برساند.

كار بر روي ساخت و پياده سازي زيرساخت‌هاي فناوري اطلاعات در ابتداي سال جديد ميلادي آغاز خواهد شد. اولويت اين كارها با شروع به ساخت مركز داده‌هاي مسابقات و سايت اينترنتي‌ خواهد بود كه داوطلبان بتوانند در زمان مسابقات با استفاده از آن، اخبار و رويدادهاي مسابقات المپيكي آينده را به شيوه‌اي آسان و سريع پوشش دهند. بعد از اتمام اين موارد، آزمايشگاه‌ها و مراكز آزمون قرار مي‌گيرند كه بايد با گامهايي استوار و مطمئن به آماده سازي آنها پرداخته شود.

زماني كه همه اين موارد در نوامبر 2010 به اتمام رسيد، مركز آزمون با استفاده از روش‌هاي شبيه‌سازي، رويدادها و مسابقاتي را كه قرار است به طور واقعي در ژوئن 2012 اتفاق بيافتد، جهت بررسي و رفع هرگونه اشكال احتمالي ، شبيه‌سازي كرده و توسط اين كار هسته اصلي فناوري‌هاي خود را مورد آزمايش قرار مي‌دهد.

بخش‌هاي مختلفي از فناوري اطلاعات كه به طور جداگانه ساخته شده و در نهايت به يكديگر متصل شده اند، مانند سيستم‌هاي مديريت بازي‌ها كه وظيفه فعاليت در زمينه مجوزهاي لازم، حمل و نقل، محل اسكان، گزارشات پزشكي، مدارك ورزشي، اطلاعاتي كه در اختيار رسانه‌ها قرار مي‌گيرد و مواردي از اين قبيل با استفاده از اين روش تحت آزمايش قرار مي‌گيرد.

رئيس شركت Atos عنوان كرد: "تمامي افرادي كه در پروژه‌هاي آماده‌سازي درگير هستند به اين موضوع واقفند كه تمام لحظات داراي ارزش زيادي بوده و با توجه به اين موضوع كه از سال آينده ميلادي كار ساخت زيرساخت‌هايي مانند آزمايشگاه‌ها آغاز مي‌شود كار بسيار سنگيني به عهده‌شان قرار گرفته است. "

در سال بعد، با اتمام كارهاي المپيك زمستاني 2010 ونكوور، تيم انگليسي با تيمي فعاليت خواهد كرد كه هسته اصلي آن را افرادي تشكيل داده‌اند كه از المپيك 2004 آتن در اين زمينه فعاليت داشتند. شايد به گفته رئيس شركت Atos چالش‌هاي زيادي با افزايش تعداد افراد و همچنين افزايش حجم كاري در سال آينده رخ دهد.

هرچند كه هسته اصلي شبكه، سيستم‌هاي امنيتي و معماري‌هاي اطلاعاتي بكار رفته براي المپيك 2012 لندن شبيه مواردي است كه در المپيك 2008 پكن استفاده شده، اما تغييراتي در جهت بهبود عملكرد بخش‌هاي زيادي صورت خواهد گرفت.

رسانه‌ها، آژانس‌هاي خبري، و سازمانهاي ديگر اين بهبود عملكرد را در اطلاع‌رساني و يا فعاليت‌هاي خود مشاهده خواهند كرد كه باعث افزايش محدوده كاري، شخصي سازي موارد مهم و در كل باعث افزايش استفاده كساني مي‌شود كه بزرگترين رويداد ورزشي هر چهار سال را تعقيب مي‌كنند.

آيا لندن2012 برگ جديدي در عرصه استفاده از فناوري اطلاعات در زمينه ورزش خواهد بود؟ تنها كمي بيش از 1000 روز به آغاز مسابقات مانده است.

لينك مقاله در ICTpress

باطري‌هاي به قطر و وزن كاغذ

2009-10-24T15:30:00.001+03:30

فرض كنيد بسته مواد غذايي مي‌خريد كه بر روي خود نمايشگر الكترونيكي داشته و تمام اطلاعاتي را كه قبل از اين به صورت چاپي روي آنها تعبيه مي‌شد، اكنون به صورت الكترونيكي بر روي بسته غذايي مي‌بينيد و يا

با دريافت كردن امواج راديويي پس از گم كردن چمدانتان، از محل آن مطلع مي‌شويد و به سراغش مي رويد. تمام اين موارد شايد با ساخت باطري هاي نسل جديد امكان‌پذيرتر جلوه كند.
بسياري از مهندسين، روياي ساخت باطري‌هايي به سبكي، انعطاف پذيري و قطر يك كاغذ دارند. دستگاه هايي كه از چنين باطري‌هايي استفاده مي كنند به شدت وزنشان نسبت به نسل قبلي خودشان سبكتر شده و نازكتر به نظر مي‌رسند. اما آيا اين فقط يك روياست؟
در حال حاضر تعدادي از محققان و دانشمندان دانشگاه اوپسالاي سوئد بر روي ساخت چنين باطري هايي كار مي‌كنند و حتي موفق به ساخت نمونه اي از اين نوع باطري ها نيز شده‌اند. اين باطري سبك و نازك و در اصل از كاغذ ساخته شده است. اگرچه اين باطري براي استفاده وسايل امروزي ما مناسب نيست، اما مي تواند راه را براي ساخت چنين دستگاه‌ها و باطري‌هايش باز كند.
باطري‌ها عموما به صورت الكترو شيميايي كار مي‌كنند. هر يك از آنها حاوي دو الكترود (آند و كاتد) غرق در الكتروليت است. باطري‌هاي ليتيوم-يون كه معمولا در دستگاه‌هايي مانند موبايل‌ها و يا كامپيوترها مورد استفاده قرار مي‌گيرند، معمولا داراي آند ساخته شده از كربن و كاتد اكسيد كبالت ليتيم و الكتروليتي از نمك ليتيم در حلال‌هاي آلي هستند. زماني كه باطري در حال شارژ شدن مي‌باشد، الكترون‌ها به كاتد پمپ مي‌شوند. اين كار باعث مي‌شود كه يونهاي ليتيوم حركت كرده و به سمت آند بروند. وقتي كه باطري مورد استفاده قرار مي‌گيرد، مسيري كه بيان شد به صورت بر عكس عمل كرده و يونها از آند خارج شده و به سمت كاتد مي‌روند.
دستگاهي كه ساخته شده و توسعه پيدا كرده است به دستگاه nanoletter معروف شده است. اين دستگاه از تركيبات سلولز كه در ساخت كاغذ بكار مي رود ساخته شده است، اگرچه اين سلولزها از نوع قديمي‌شان نيستند مانند نسل قبلي خود از درختان يا الياف بدست نمي‌آيند بلكه براي تهيه آنها از جلبك‌ها استفاده مي‌شود.
محققان براي ساخت اين باطري تصميم گرفتند از نوع خاصي از پليمر به نام polyprolle كه آغشته به سلولزهاي جلبكي است و باعث توليد بسيار مطلوب برق مي شود و براي ساخت آند و كاتد از مواد اوليه خود استفاده كردند. براي الكتروليت اين باطري‌ها آن ها از كاغذ صافي مخصوصي كه در آب شور قرار گرفته بود استفاده كردند.
در حال حاضر محققان به دنبال اقتصادي كردن طرح خود هستند. به هر حال باطري‌هايي كه به اين شيوه از جلبك ها تهيه مي‌شوند نمي‌توانند جايگزين باطري هاي ليتيومي شوند، چون كارايي آنها در حدود يك سوم باطري هاي ليتيومي است و شايد براي استفاده‌ خاص مورد استفاده قرار گيرند.
يكي از اين كاربردها شايد ساخت دستگاه كوچك راديويي به همراه چنين باطري‌هايي در چمدان‌ها و يا كيف هاي دستي باشد كه در صورت مفقود شدنشان بتوانند با ارسال امواج راديويي صاحبانشان را از محل خود مطلع كنند. يك احتمال ديگر تعبيه نمايش گرهايي بر روي بسته هاي غذايي باشد.
علاوه بر اين، پژوهشگران ديگري موفق به ساخت باطري‌هايي با استفاده از ترانزيستور شدند. تمام اين موارد دسترسي به زندگي بدون كاغذ و مبتني بر وسايل الكترونيكي جديد را سرعت بخشيده و نقطه عطف ديگري در سبك زندگي الكترونيكي نسل بشر به شمار مي رود.

لينك مقاله در سايت ICTpress

نيايشي از دكتر علي شريعتي

2009-10-19T08:24:00.001+03:30

خدایا:

کافر کیست؟ مسلمان کیست؟ شیعه کیست؟ سنی کیست؟

مرزهای درست هرکدام ، کدام است؟

من آرزو می کنم که روزی سطح شعور و شناخت مذهبی ، در این تنها کشور شیعه جهان ، به جایی برسد که سخنگوی رسمی مذهب ما‌ «فاطمه» را آنچنان که سلیمان کتانی - طبیب مسیحی - شناسانده است، و «علی» را آنچنان که دکتر جورج جرداق - طبیب مسیحی - توصیف میکند و «اهل بیت» را آنچنان که ماسینیون کاتولیک تحقیق کرده است و «ابوذر غفاری» را آنچنان که جودة السحار نوشته است و حتی «قرآن» را آنچنان که بلاشر - کشیش رسمی کلیسا - ترجمه نموده است و «پیغمبر» را آنچنان که ردنسن - محقق یهودی - میبیند، بفهمد و ملت شیعه و محبان اهل بیت و متولیان رسمی ولایت و مدعیان مذهب حقه جعفری روزی بتوانند به ترجمه آثار این کفار رسمی!! توفیق یابند.

خدایا این مردم شیعه اند ، شیعه علی ، تنها پیروان اهل بیت ، تنها ملتی که حق را تشخیص داده اند و چهره پرشکوه علی را و عظمت های خاندان علی را یافته اند؟؟

و دکتر بنت الشاطی ، استاد دانشگاه و نویسنده توانایی ، که قلمش و عمرش همه در خدمت زنان اهل بیت ، که میگفت:(من در این خانه زندگی میکنم )، سنی است؟

و بلاشر که روحانی رسمی مسیحیت بود و چهل سال در تحقیق و ترجمه قرآن رنج برد و بر روی آیات کور شد کافر است؟

و ماسینیون که دریایی از دانش بود و ۲۷ سال تمام در زندگی سلمان، نخستین بنیانگذار تاریخ شیعه در ایران، غرق شد و هرگاه از فاطمه ، از عرفان اسلامی و از سلمان سخن میگفت ، سراپا مشتعل میشد کافر است؟

خدایا:

به من بگو ، تو خود چگونه میبینی؟ چگونه قضاوت میکنی؟

آیا عشق ورزیدن به اسمها تشیع است؟ یا شناخت مسمی ها ؟؟

«دکتر علی شریعتی»

(نیایش )

مورچه هاي ديجيتال در برابر كرم ها

2009-10-12T11:49:00.000+03:30

طبيعت همواره الهام بخش بشر در زمينه هاي مختلف بوده و اين بار اين موضوع در زمينه امنيت كامپيوترها رخ داده است. امنيتي كه توسط كرمهاي كامپيوتري مورد تهديد قرار گرفته است و قرار است توسط مورچه هاي ديجيتال تامين گردد.

كرمهاي كامپيوتري اين قابليت را دارند كه از طريق شبكه هاي كامپيوتري و يا دستگاه هاي قابل حمل به سرعت تكثير شده و دردسرهاي بزرگي براي امنيت كامپيوترها بوجود بياورند. اما پژوهشگران قصد دارند با به ثمر رساندن طرح جديدي در زمينه امنيت كامپيوترها فصل جديدي در رفع اين معضل رقم بزنند.

محققان امنيتي كشف كرده اند كه مي توانند از روشهاي دفاعي مورچه ها براي تامين امنيت در كامپيوترها استفاده كنند. ارين فالپ، استاد دانشگاه Wake Forest و پروفسور علوم كامپيوتر ، در اين زمينه مي گويد: "ما مي دانيم در طبيعت مورچه ها روشهاي بسيار موفقيت‌آميزي در زمينه مقابله با تهديدات دارند. آنها مي توانند در مقابل تهديد به سرعت از خود دفاع كرده و پس از رفع آن مجددا رفتارهاي عادي خود را بروز دهند. ما تلاش مي كنيم تا از اين وضعيت الهام گرفته و ساختاري براي امنيت كامپيوترها بسازيم."

دانشگاه Wake Forest موفق به ساخت مورچه هاي ديجيتالي‌ در اين راستا شده است. اين مورچه ها در واقع برنامه هايي هستند كه از كامپيوتري به كامپيوتر ديگر از طريق شبكه دنبال تهديدات مي گردند و به محض اينكه يكي از اين برنامه ها تهديدي را كشف كند، بقيه برنامه ها را از آن مطلع كرده و همگي در آن محل جمع مي شوند. اين كار از طريق روش ازدحام هوشند صورت مي‌گيرد. اين موضوع اجازه مي دهد تا به سرعت فايلهاي خطرناكي كه از طريق مشاهده فعاليت مورچه ها شناسايي شده است قرنطينه شوند. اين تحقيق همچنين مي تواند فصل جديدي در زمينه نسل بعدي برنامه هاي ضد ويروس باز كند. به طور معمول برنامه هاي ضد ويروس حجم زيادي دارند و از منابع بسيار زيادي استفاده مي كنند. هرچند برنامه هاي كوچكي مانند برنامه جديد رايگان ضد ‌ويروس مايكروسافت بوجود آمده است اما موضوع منابع مصرفي هنوز مورد توجه است.

رويكرد محققان دانشگاه Wake Forest در اين زمينه به اين صورت است كه به جاي داشتن يك برنامه امنيتي يا ضد ويروس در حال اجرا بر روي كامپيوتر يا در شبكه، تعداد 3000 از انواع مورچه هاي ديجيتال كه هر يك قادر به تشخيص خرابي يا تهديد خاصي است داشته باشيم. اين مورچه ها بعد از بازديد از هر محلي، به همان شكلي كه مورچه ها در دنياي واقعي از خود اثري به جا مي گذارند، آن محل را نشانه گذاري مي كنند. نشانه هاي قويتر يا ويژه بيانگر وجود تهديد در آن محل بوده و باعث جمع شدن مورچه ها در يك محل براي مقابله با تهديد مي‌گردد.

براي جلوگيري از پخش شدن اتفاقي،‌ مورچه ها به نگهبان احتياج دارند. اين نگهبان يا برنامه مديريتي سودمند در كامپيوتر اجرا شده و وظيفه نگهداري از مورچه ها را به عهده مي گيرد. از طرفي اين برنامه مديريتي به مديران اجازه مي دهد تا مراقبت، سطح‌بندي ويژه مورچه ها،‌ نگهداري، تعمير و پشتيباني از توابع مربوط به عملكرد مورچه ها را به سهولت انجام دهند.

محققان مي گويند : نتيجه اين تحقيق مي تواند دستاورد بزرگي براي شركتهاي بزرگ، دولتها و دانشگاه ها داشته باشد. بايد منتظر بود و ديد آيا اين مورچه هاي كوچك مي توانند در آينده نه چندان دور وظيفه سنگين تامين امنيت كامپيوترها را به خوبي انجام دهند؟

لينك مقاله در ICTpress

چشمهاي بايونيك، جايگزين هايي براي لنزها

2009-10-09T09:04:00.001+03:30

تصور كنيد که با شخصي در خيايان مواجه می‌شوید که در نظر اول چهره آشنايی دارد اما او را به هیچ عنوان به خاطر نمي‌آوريد.
در همين لحظه در چشم شما و در كنار چهره آن فرد، نام و اطلاعاتي از فرد پديدار شده که لحظه اي را در جنگ تصور كنيد چشمهاي شما در اطلاع رساني مختصاتي به شما كمك كنند و شما را از گرفتاري بزرگي نجات بخشند. اينها بخشي از يك فيلم تخيلي يا بازي كامپيوتري نيست. بلكه طرحي تحقيقاتي است كه در زمينه چشمهاي بايونيك و در دانشگاه واشنگتن در حال بررسي است.
از اواخر قرن 19 افرادي كه بينايي چشمانشان دچار اشكال مي شد، امكان استفاده از لنزهاي طبي جهت رفع اين مشكل را پيدا كردند. در آن روزها اين لنزها از شيشه ساخته مي شد و فقط قادر به اصلاح برخي اشكالات ساده بينايي بود. در حال حاضر اين لنزها از پلاستيك ساخته شده و مشكلات پيچيده بينايي مانند آستيگماتيسم يا افرادي كه نياز به عينكهاي دو كانوني دارند را بر طرف مي‌كند. اما همچنان هدف اصلي استفاده از اين لنزها، با وجود تمام تغييرات و پيچيدگي هايي كه پيدا كرده اند باقي مانده است؛ بهبود بينايي افراد.
اما اين روزها محققان در دانشگاه واشنگتن واقع در سياتل در حال كار بر روي لنزهاي پلاستيكي هستند كه مدارات الكترونيكي، LEDهايي براي نمايش، ترانزيستورهايي براي محاسبه، راديويي براي ارتباطات بيسيم و حتي آنتي براي جمع آوري نيرو از منابع راديويي مانند تلفن‌هاي همراه بخش هاي مختلف تشكيل دهنده آنرا شامل مي شود.
اما ساخت لنزهاي هوشمند كاري دشوار است. مدارات الكترونيكي معمولا در دمايي ساخته مي شوند كه امكان ذوب پلاستيك را دارا هستند و معمولا از موادي ساخته مي شوند كه قرارگرفتن آن در كنار پلاستيك هاي ويژه ساخت لنز، كار دشواري است. محققاني كه روي اين پروژه فعاليت مي كنند موفق شده‌اند تا چاه‌هاي بسيار كوچكي با عمق 10 ميكرون كه توسط شبكه‌اي از سيمهاي كوچك فلزي به هم متصل شده اند،‌بسازند.
هر بخش كوچكي از لنز داراي شكل خاصي است كه دقيقا مطابق با نقطه اي از چشم كه قرار است روي آن قرار بگيرد و همچنين حاوي مقدار كمي آلياژ با نقطه ذوب پايين مي باشد. علاوه بر اين، چاه‌هايي كه قرار است LED ها در آن قرار بگيرد بايد با ميكرولنزهايي پر شود تا تمركز نوري كه از LEDها ساطع خواهد شد را به شيوه‌اي تنظيم كند تا چشم با آن مشكلي نداشته باشد و با آن كنار بيايد. ساير مولفه‌ها بايد به صورت جداگانه ساخته شده و معلق در مايع آزاد باشند. اين محلول معلق باعث مي شود كه سطح لنز شسته شده و به اجزاء معلق اجازه مي دهد كه در مكاني كه بايد، ‌مستقر شوند. يعد از اين كار، آلياژ به آرامي ذوب شده و امكان اتصال اجزاء را به شبكه سيمهاي موجود فراهم مي كند. محققان بر اين نكته تاكيد دارند كه نياز گرمايي اين لنزها به گرما براي ذوب آلياژ مشكلي براي چشم بوجود نمي آورد. نمونه تست شده روي خرگوش اين موضوع را ثابت كرده كه مشكلي براي چشمهاي اين حيوان بوجود نيامده است.
تاكنون نمونه ساخته شده از اين لنز مراحل ابتدايي خود را سپري كرده است، اما با اين حال محققان در حال كار بر روي لنزهايي هستند كه آرايه‌اي از LEDها به اندازه 8x8 را آماده كنند. آنها همچنين به طراحي وسايلي كوچك براي توليد تصوير و شيوه نمايش آنها در كريستال مايع مشغولند. شايد تا زماني كه اين لنزهاي هوشمند براي انسان ها قابل استفاده باشد مدت زمان زيادي باقي نمانده باشد.

لينك خبر در ICTpress

اعتياد از نوع سايبر

2009-10-03T13:45:00.002+03:30

اعتياد! كلمه اي كه بلافاصله ياد آور مواد افيوني يا شخصي كه در اثر استفاده از اين مواد در گوشه ي خيابان و و در وضعيت نابساماني به سر مي برد. اما همه چيز در اين دنيا تغيير كرده است. حتي اعتياد!

اين روزها شايد همچنان كلمه اعتياد و يا صحبت از اعتياد يادآور همان مواد مخدر خانمان سوز باشد، اما بايد اين حقيقت را بپذيريم كه عصر تكنولوژي علاوه بر مزاياي بسيار زيادي كه كه براي نسل بشر داشته است، معايب و مشكلاتي را نيز به همراه خود به بار آورده. اعتياد به اينترنت!

حدود يك دهه قبل شايد تنها كساني كه اكثريت وقت خود را به گشت و گذار در اينترنت ميگذراندند، افرادي بودند كه با كامپيوتر سر و كار داشتند و يا عضوي از صنعت تكنولوژي بودند. اما اين روزها سهولت دسترسي به اينترنت به طرق مختلف، رشد روز افزون كاربران اين پديده را در سطح جهان رقم زده است كه در ميان جمعيت استفاده كننده اين تكنولوژي، نسل نوجوان و جوان درصد بيشتري را به خود اختصاص داده است. در اين عصر لزوم يادگيري كامپيوتر و اينترنت – كه بلد نبودن آن شايد در حد بي سوادي قلمداد گردد – و كنجكاوي و پيگيري اين نسل،‌ از جمله عواملي هستند كه اين نسل را بيش از پيش به سمت استفاده از اينترنت سوق داده اند.

اين روزها همه جذب روي اول سكه اينترنت كه همان جذابيت ها و زيبايي هاي ظاهري آن و مرجع دستيابي به هرآنچه كه ميخواهند، گرديده اند. اما شايد به روي ديگر آن كه همان خطرات ناشي از استفاده بيش از حد اينترنت است چندان توجهي نشده باشد. اعتياد به اينترنت از مواردى است كه بسيارى از كاربران را اسير خود مى سازد. جذابيت هاى خاص اينترنت باعث مى شود تا افارد مجذوب آن شده و ساعت ها وقت خود را پاى كامپيوتر بگذرانند. اين مسئله حتي ممكن است باعث عدم رسيدگي شخص به فعاليتهاي اجتماعي خود نيز گردد.

در يك حالت واقعي اعتياد، شخص به طور كامل به عامل اعتيادآور وابسته شده و از نظر جسمي و روحي تحت تاثير آن قرار گرفته و تمركز لازم را براي انجام كارهاي خود و يا روند زندگي روزمره خود را از دست ميدهد. اينترنت شايد اثرات اعتياد آور جسمي كمتري نسبت به ساير مواد اعتياد آور به همراه داشته باشد، اما اثرات روحي زيادي به جا ميگذارد. مواردي مانند چك كردن پست الكترونيكي هر چند دقيقه يكبار، استفاده از برنامه هاي پيام رسان بيش از اندازه، دسترسي به اينترنت از هر مكان و توسط هر وسيله اي، استفاده از اينترنت بيش از آنچه كه لازم داريد، رجوع سريع به اينترنت براي يافتن پاسخ سوالات، استفاده از شبكه هاي اجتماعي به جاي حضور فيزيكي در برنامه هاي اجتماعي، ارتباط با دوستان و نزديكان از طريق روشهاي مختلف اينترنتي و مواردي از اين قبيل ميتواند نشانه هايي از ابتلاي شخص به اعتياد اينترنتي مي باشد. نشانه هايي كه جدي نگرفتنشان شايد اثرات جبران ناپذيري بر روابط اجتماعي فرد و حتي بر سلامتي او به جاي بگذارد.

كمك كردن به افرادي كه دچار اعتياد اينترني شده اند از روشهاي مختلفي قابل ارائه ميباشد. استفاده از مشاوران، روانپزشكان و حتي افرادي كه خود دچار اين معزل بوده اند ميتواند راهكارهايي براي فرد آسيب ديده داشته باشد. خانواده درماني يا تاهل يكي از روشهاي ديگري است كه ميتواند شخص را به ترك اعتيادش كمك كند. حتي از روشهايي مانند كتاب درماني و يا ملزم كردن شخص به فعاليتهاي اجتماعي مانند شركت در برنامه هاي خاص و يا ورزش كردن نيز مي توان به عنوان روشهاي كمك كننده ياد كرد.

به هر ترتيب با توجه به تغييرات تكنولوژي و استفاده از اينترنت و كامپيوتر به عنوان يكي از روشهاي بالقوه اعتياد آور، مراقبتها و روشهاي پيشگيرانه جهت سلامتي روحي و جسمي كاربران بيش از پيش بايد مورد توجه قرار گيرد.

لينك مقاله در سايت ICTpress

هفته جهاني فضا، نگاهي از زمين به آينده

2009-10-02T12:57:00.001+03:30

4 اكتبر 1957. روزي كه بشر از دستيابي خود به فضاي بيكراني كه تا قرن‌ها پيش تنها نظاره گر آن بود يه نيكي ياد ميكند. روزي كه وقتي خبر پرتاب اولين ماهواره ساخت روسيه از پايگاهي كه بعدها بايكنور ناميده شد در جهان پيچيد، حيرت و تحسين جهانيان را در پي داشت. فضايي كه تا روز قبل از آن تنها پهنه اي سياه رنگ بر سر زمينيان بود و ساكنين كره خاكي در آرزوي دستيابي به آن بودند، اكنون تسخير شده بود و عصر جديدي به نام عصر فضا را رقم ميزد.

عصري كه دوستي هاي و همكاري هاي زيادي را براي شناخت هرچه بيشتر و بهتر فضا و حتي زمين خودمان را رقم زده و باعث پيشرفتهاي شگرفي در ارتباطات، هواشناسي، شناخت منظومه شمسي و حتي فراتر از آن را برايمان رقم زده است. نمايندگان زمين از منظومه شمسي خارج شده و پيام زمينيان را براي ساكنين احتمالي ديگر كرات با خود دارند، ماهواره هاي بسياري در گرد زمين در حال چرخيدن هستند و چشمهاي هميشه بيدارشان از بالاي زمين مراقب اين كره خاكي هستند. اما همه اينها شايد هنوز گامهاي كوچك و كوتاهي در راستاي شناخت و دستيابي بهتر و بيشتر از فضاي پهناور باشد. چيزي كه شايد هر سال در هفته نجوم در جهان به آن پرداخته شود.

در همين راستا و به منظور گراميداشت و اهميت روز افزون فضا و فناوري‌هاي مربوط به آن، مجمع عمومي سازمان در دسامبر 1990 با تصويب قطعنامه اي روزهاي 4 تا 10 اكتبر – 13 تا 19 مهرماه – را هفته جهاني فضا نامگذاري كرده است. اولين دليل اين نامگذاري، تاريخ 4 اكتبر 1957 است كه اولين ماهواره ساخت دست بشر به فضا پرتاب شد و دومين دليل آن 10 اكتبر 1967 كه مصادف است با تصويب قوانين مربوط به فعاليت كشورها در حوزه كشف و بهره‌برداري صلح‌آميز از فضاي ماوراي جو از جمله ماه و ساير اجرام آسماني.

هفته جهاني فضا فرصتي براي آشنايي هرچه بيشتر مردم، كودكان و علاقه مندان به فضا مي‌باشد كه معمولا با آموزش‌هايي براي كودكان و ساير علاقه مندان اين حوزه صورت مي گيرد. همچنين فرصتي است كه دولتها دستاوردهاي خود را در اين حوزه به اطلاع عموم برسانند.

اهداف سازمان ملل از انتخاب هفته جهاني فضا عبارت است از :

· آموزش مردم نقاط مختلف جهان راجع به فوايد حاصل از فضا

· رونق استفاده از فضا براي توسعه اقتصادي پايدار

· جلب حمايت‌هاي عمومي از برنامه‌هاي فضايي

· تشويق كودكان به فراگيري و توجه به آينده

· ترويج راه‌اندازي نهادهاي مرتبط با فضا در نقاط مختلف دنيا

· جلب همكاري‌هاي بين‌المللي براي آموزش و امداد فضايي

هر ساله برنامه هاي مختلفي در كشورهاي جهان و توسط نهادهاي مربوط به اين حوزه اعلام و برگزار ميشود. هفته جهانی فضای امسال با شعار "فضا برای آموزش" در تاریخ جهانی آن یعنی 12 تا 18 مهرماه در کشور برگزار می گردد. سازمان فضایی ایران با همکاری تعدادی از سازمانها و نهادهای ذیربط، ویژه برنامه‌های مختلفي را تدارك دیده‌اند كه عمدتا برنامه ها شامل سخنراني، سمينارهاي تخصصي، برگزاري نمايشگاه در مدارس و پخش فيلم سينمايي از تلوزيون مي‌باشد.

تجربه كوتاه چندساله هفته جهاني فضا نشان داده است، برگزاري سالانه مراسم اين هفته در سطح ملي و بين‌المللي، در ارتقاء سطح فرهنگ و بهبود شرايط زندگي مردم با استفاده از علوم و فناوري فضايي مؤثر بوده است.

برنامه زمانبندي هفته جهاني فضا در ايران

درسواره مرگ

2009-09-26T20:32:00.003+03:30

این پست استثنائا به مرگ اختصاص داره:

ميخوند: ماکه رفتيم همه يار شدند -ما که خفتيم همه بيدار شدند
وقتی اقوام نزدیک مرگ را باور ندارن، از اقوام دور نمیشه انتظاری داشت. اونها حتی ممکنه مجلس عزا را با مجلس بزمُ شادي اشتباه بگيرن.
چه خوبه که مرده ها زنده نميشن. وگرنه از این که ميديدن مردم از اونها قديس هايي تو روزهاي آخر زندگيشون يا حتی تو طول زندگيشون ساختن حتما از تعجب سکته ناقص ميزدن و فلج ميشدن.
یقينا دير يا زود خوراک کرمهاي خاکي خواهيم شد. حالا شايد يه روزي همه خاک گل کوزه گري شديم.

پي نوشت:

ميگه زندگي ايز توو شورت.... منم فکر میکنم: اين همه لباس!!! حالا چرا شورت؟! زندگي حتي تو لباس ها هم شانس نداشته

درسواره زندگي 9

2009-09-26T20:29:00.002+03:30

1. اجتماع هر زني با غير خودش در حال حرف زدن مي باشد.
2. اجتماع هر زني حتی با خودش در حال حرف زدنه.
3. اصلا کلا اجتماعشون خطرناکه.

دانلودهای دوست داشتنی من

2009-09-15T20:52:00.003+04:30

چند وقتی بود میخواستم چیزهایی را که میبینم اعم از آهنگ و فیلم و ... و خوشم میاد برای دانلود بذارم. حتما اینها را جاهای دیگه هم پیدا میکنید، اما به هرحال اینها چیزهایی هستند که من دوست داشتم :دی

CSharp.For.Programmers.Course.Suite.part1.rar
CSharp.For.Programmers.Course.Suite.part2.rar
CSharp.For.Programmers.Course.Suite.part3.rar

CSharp.For.Programmers.Course.Suite.part4.rar

CSharp.For.Programmers.Course.Suite.part5.rar

درسواره زندگي - 8

2009-09-10T20:45:00.001+04:30

هميشه هم نبايد به چشمها اعتماد كرد. بعضي وقتها هم بايد از چشمها ترسيد.

کتابهای تن تن

2009-08-25T20:56:00.003+04:30

يه سري از کتابهاي تن تن و ميلو را به صورت پي دي اف برادرم داد بهم. من هم اونها را میذارم براي اونهايي که دوست دارن

http://rapidshare.com/files/279854821/Tintin_In_Tibet.pdf

http://rapidshare.com/files/279859550/Tintin_and_the_Shooting_Star.pdf

http://rapidshare.com/files/279856959/Tintin_and_the_Calculus_Affair.pdf

http://rapidshare.com/files/279853050/Tintin_-_Land_of_Black_Gold.pdf

http://rapidshare.com/files/280525381/Tintin-The_Crab_With_The_Golden_Claws.pdf

http://rapidshare.com/files/280521875/Tintin-The_Broken_Ear.pdf

http://rapidshare.com/files/280518527/Tintin-Red_Sea_Sharks.pdf

http://rapidshare.com/files/280515414/Tintin-Prisoners_of_the_Sun.pdf

http://rapidshare.com/files/280511349/Tintin-Land_of_Black_Gold.pdf

http://rapidshare.com/files/280507248/Tintin-King_Ottokar_s_Sceptre.pdf

http://rapidshare.com/files/280504069/Tintin-Cigars_of_the_Pharaoh.pdf

http://rapidshare.com/files/279851084/The_Tale_of_Peter_Rabbit.pdf

http://rapidshare.com/files/279850566/TanTan_Ruye_Mah_Ghadam_Gozashtim.pdf

http://rapidshare.com/files/279844287/TanTan_Dar_Taleye_Sheytan.pdf

http://rapidshare.com/files/279842672/TanTan_Dar_Sigarhaye_Feron.pdf

http://rapidshare.com/files/280500719/TanTan_Dar_Setareye_Asraramiz.pdf

http://rapidshare.com/files/280490756/TanTan_Dar_Sarzamine_Talaye_Siyah.pdf

http://rapidshare.com/files/280487005/TanTan_Dar_Sarzamine_Peykargaran.pdf

http://rapidshare.com/files/280483553/TanTan_Dar_Nilufare_Abi.pdf

http://rapidshare.com/files/280480153/TanTan_Dar_Mabade_Khorshid.pdf

http://rapidshare.com/files/280474385/TanTan_Dar_Kongo.pdf

http://rapidshare.com/files/280470922/TanTan_Dar_Kharchange_Banje_Talayi.pdf

http://rapidshare.com/files/280467437/TanTan_Dar_Josteju_Dar_Ghare_Hayula.pdf

http://rapidshare.com/files/280463252/TanTan_Dar_Honare_Alefba.pdf

http://rapidshare.com/files/280453671/TanTan_Dar_Haft_Guye_Bolurin.pdf

http://rapidshare.com/files/280429849/TanTan_Dar_Hadaf_Koreye_Mah.pdf

http://rapidshare.com/files/280420610/TanTan_Dar_Gushe_Shekaste_Shode.pdf

http://rapidshare.com/files/280417095/TanTan_Dar_Gushe_Shekaste.pdf

http://rapidshare.com/files/280413642/TanTan_Dar_Gashto_Gozar_Dar_Mah.pdf

http://rapidshare.com/files/280410105/TanTan_Dar_Ganjhaye_Rakam.pdf

http://rapidshare.com/files/280539106/TanTan_Dar_Farar_Az_Shoravi.pdf

http://rapidshare.com/files/280537213/TanTan_Dar_Anbare_Zoghale_Sang.pdf

http://rapidshare.com/files/280535372/TanTan_Dar_America.pdf

داستان كوتاه مرگ

2009-07-04T21:37:00.006+04:30

براي بهناز

اي تو چشمت رنگ دنياي خيال / رنگين سبزينْ باغ و درياي زلال
من سراسر پرسشم ،آيا؟ چرا؟ / يك نگاهت پاسخ كوهي سوال
نوا

ما سرگردانيم. سرگردان، چون دختركي به سوي مرگ روانه شده و او را از وجود خويش جدا مي‌سازيم. به سوي مرگ مي‌رود و ياد او پسرك را رها نمي‌کند. پسرك اكنون کالبد سرگرداني است در بدنه زمان كه دنيا را گورستاني يافته و در عوض دخترك خود را به خاك سپرده. خاك ميكند در گورستاني مرمرين كه خالي از مهر و صفا و آرامش است.

ما، تمام وجودمان را استحاله‌اي در بر مي گيرد و من پر از لذت مدفون شدن مي‌گردم. در آن گورستان مسکوت، كه فوج فوج بدنهاي زنده در دنياي ديگري به ما پوزخند ميزدند، زندگي جرياني زيبا داشت. درختان با ساز باد مي رقصيدند و نسيم پر از هرمي بر لابه‌لاي گيسوان پريشان من بازي مي‌کرد. گويا من مرده بودم و ديگران بر روي قبر خويشتنم نشسته بودند.

چشم به راه! منتظر؛ با خود انديشيدم تو که مرده‌اي پس چرا هنوز به انتظارت نشسته ام؟ فرشته‌ام دستي بر روي موهايم کشيد و گفت: چرا که تو مرده‌اي. به کالبدم نگاهي فکندم. موريانه‌ها غذايي خوب بدست آورده بودند. دلم براي آن لاشخور گرسنه سوخت. کاش کالبد بيهوده ام را به او مي دادم تا که اينچنين غمزده نباشد. قطره اي اشک از گونه ام غلتيد و به زمين افتاد. دسته‌اي کلاغ بالاي سرم پرواز را آغاز کردند و قارقار کنان از خبري مي‌گفتند. خبري که نمي‌دانم چه بود. هر چه بود دلم را آشوبه‌اي فراگرفت. التهاب عظيمي به جانم افتاده بود. سرم را به سمت آسمان بالا بردم. تيکه ابري بي‌رمق آنجا خسبيده بود. بادي وزيد و من و ابر را با خود برد. با خود برد به خاطرات گذشته در آن زمان که هنوز تو بودي و چه پر شور. تمام آن سالها را دوره کردم. تمام آن لبخندها و گريه‌ها، گلايه‌ها و شكواييه‌ها، نازها و نيازها، خواستن‌ها و نخواستن‌ها، گريه‌ها و فغان‌ها،و ... و باز به روي قبر خود بازگشتم.

شب شده بود. دو ستاره درخشيدند و ماه خنده اي کرد و چهره ي خندانت را نقش خود کرد. نفسم با آهي همراه شد. آه با دردي،‌درد با سوزي،‌ سوز با گدازي، گداز با آتشي، ‌آتشي بر قلبي،‌قلبي در سينه‌اي،‌سينه‌اي در قفسي. آسمان جرقه اي زد. چشمانم را بستم. در گوشم زمزمه‌اي آمد: او ديگر نيست،‌او ديگر نيست...

صداي ملعون مرگ خاك‌آلود كفن‌پوش بود كه مي‌آمد. او را برده بود يا مرا؟ ما مرده بوديم يا او تولدي ديگر بافته بود؟ هر آنچه بود غم و خاك و درد و خون بود. به سوي مرگ رفت، بي‌آنكه صداي فرشته مرگ را توان پاسخ‌گفتنش باشد...

ماييم و نواي بي‌نوايي! حال كه رفته‌اي خوش باش. نگرانمان نباش كه حال همه ما خوب است،خوب! اما تو باور نكن. ميدانم باور نمي‌كني. دختركي كه مارا در كوير انسانيتمان به تنهايي خود گرفتار كردي، از اين خاك رفته‌اي و ما را با باورهاي خسته كننده‌مان تنها گذاشتي... سفر خوش دوست نازنينمان كه رفتي و ما مانديم. شايد هم ما رفتيم و تو ماندي...

خدايا! خداوندا! تنها تو توان بازگرداندن مرا داري. تو مي تواني زخم هاي شبانه ام را مرحمي باشي و روح خسته ام را شاد كني.! خدايا رحمي كن بر ما

Els Gladiadors del Pep

2009-06-03T08:20:00.001+04:30

فيلمي كه به سفارش پپ گوارديولا توسط دوستش درست شده بود و 10 دقيقه قبل از بازي با منچستر براي بازيكنان نمايش داده شد

Vatanam - (اولین سرود ملی ایران( در زمان مظفرالدین شاه

2009-06-03T08:17:00.001+04:30

وطنم
سالار عقيلي

نام جاوید وطن
صبح امید وطن
جلوه کن در آسمان
همچو مهر جاودان
وطن ای هستی من

شور و سرمستی من
جلوه کن در آسمان
همچو مهر جاودان
بشنو سوز سخنم
که همآواز تو منم
همه جان و تنم
وطنم، وطنم، وطنم، وطنم

بشنو سوز سخنم
که نوا گر این چمنم
همه جان و تنم
وطنم، وطنم، وطنم، وطنم
همه با یک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زبان
همه با یک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زبان
همه شاد و خوش و نغمه زنان
ز صلابت ایران جوان
ز صلابت ایران جوان
ز صلابت ایران جوان

خيلي عاليه. آدم روحش تازه ميشه خدايي

درسواره زندگي - 7

2009-05-27T10:27:00.001+04:30

امروز يه چيزايي ديدم که به اين نتيجه رسيدم: کاش مردم به يه چيزايي تو زندگيشون فکر مي کردن. متاسفانه خيلي از مردم کلا تو زندگيشون به هيچي فکر نمي کنن. خداييش موندم

مرا کسي نساخت

2009-05-21T16:07:00.001+04:30

مرا كسي نساخت٬ خدا ساخت٬ نه آنچنان كه كسي مي خواست كه من كسي نداشتم ٬كسم خدا بود٬ كس بي كسان !

او بود كه مرا ساخت آنچنان كه خودش خواست٬ نه از من پرسيد٬ نه از آن "من ديگرم"!

......

بهترين فرشته ها همين شيطان بود. مرد و مردانه ايستاد و گفت : نه سجده نميكنم٬ تو را سجده ميكنم اما اين آدمكهاي كثيفي را كه از گل متعفن ساخته اي٬ اين موجود ضعيف و نكبتي را كه براي شكم چرانيش خدا و بهشت و پرستش و عظمت و بزرگواري و آخرت و حق شناسي و محبت و همه چيز و همه كس را فراموش ميكند سجده نميكنم!

من از نورم٬ ذاتم از آتش پاك و زلال بي دود است٬ من اين لجنهاي مجسم پليد پست را سجده كنم...؟

.....

الان كه خدا و شيطان بيايند و يك نگاهي به اين بچه هاي قابيل بيندازند٬ شيطان سرش را بالا نميگيرد و سينه اش را جلو نمي دهد؟ آن رجز "فتبارك الله" براي همين ها بود؟ يا براي قربانيان بي دفاع اينها؟

.....

ناگهان خداوند خدا٬ دستهاي بزرگ و زيبايش را٬ دستهايي كه معجزه خلقت و حيات از آن دو سرزده اند در سينه فضا پيش آورد ... كوهي از آتش ٬ آتش ديوانه و گدازان و بيقرار در كف دستهاي وي پديد آمد ...وحشت همه كائنات را ساكت كرده بود.

ناگهان نداي خداوند خدا٬ هستي را در سكوت عدم فرو برد. ندا آنرا بر كوهها و صحراها و درياها عرضه ميكرد٬ هيچيك را از وحشت ياراي پاسخي نبود . دشتهاي پهناور دامن فرا چيدند٬ درياها پا به فرار نهادند٬ همه از برداشتنش سرباز زدند٬ من برداشتم! ما برداشتيم!!

خداوند خدا در شگفت شد و در حاليكه بر چهره اش گل سرخ شادي ميشكفت و شهد محبتي از لبخند زيباي لبانش ميريخت گفت : آه! كه چه سخت ستمكار ناداني!!

درسواره زندگي - 6

2009-05-21T15:16:00.002+04:30

اگر يه کم نه گفتن را ياد گرفته بودم تو زندگي الان اينطوري گه گيجه نگرفته بودم

قوانين مورفي من و دانشگاه

2009-05-09T22:02:00.001+04:30

دير ميرسم به كلاس استاد حضور غياب كرده. زود ميرسم، اصلا حضور غياب نميكنه

درس ميخونم، امتحان نميگيره. درس نمي‌خونم امتحان ميگيره

ميرم سركلاس، استاد نمياد. نميرم، كلاس تشكيل ميشه

با استاد دوست ميشم، امتحانش را آسون ميگيره، نميشم، سخت ميگيره

سمينارم را حاضر ميكنم، استاد ميگه وقت نميشه. نميكنم، ميگه بيا ارائه كن

به ترمينال ميرسم ماشين نداره، دم درش كه ميرسم، اتوبوسش راه ميافته.

واحد بر ميدارم، پر نميشه، بر نميدارم تشكيل ميشه

كتاب ميخرم، جزوه ميگه. جزوه مينويسم، كتاب ميده

….

درسواره زندگي - 5

2009-03-30T22:44:00.002+04:30

وقتي دوستات دورت مي‌زنن، وقتي آدم حسابت نمي‌كنن، وقتي بازيت نمي‌دن، وقتي مشكل پيدا مي‌كنن يادت مي‌افتن، وقتي حال ندارن حتي حالت را بپرسن، وقتي جو زده مي‌شن تو را يادشون ميره،وقتي … وقتي…. وقتي… اون موقع فقط بهشون لبخند يزن و همونطوري كه دو تا دستت تو جيبت بود قدم‌زنان از كنارشون رد شو. نه ناراحت شو و نه چيز ديگه‌اي. اميد داشته باش كه شايد روزي بفهمن چي كار كردن باهات. همين

چگونه با مادرت آشنا شدم؟

2009-03-29T19:22:00.001+04:30

در اين آشفته بازار تلويزيون كه حقيقتا برنامه‌هاي افتضاحي براي عيد درست كرده و چيزي به اسم نبوغ و يا در پايين‌ترين سطحش كه اگر بهش سرگرمي صرف بگيم، چيزي پيدا نميشه و پرفروش‌ترين فيلم تاريخ سينماي ما اخراجي‌هاي 2ي كاملا هجو هستش، ديدن فيلم‌ها و سريال‌هاي خارجي نه تنها سرگرم كننده و مفرح هستن بلكه كاملا آموزنده عمل مي‌كنند. سريال‌هاي كه تو هر ژانري كه دوست داشته باشيد براي شما وجود دارند و نهايت دقت، سليقه و كيفيت را به همراه دارند. سريال‌هايي مثل Lost، prison break, 24, alias, heroes و… سريالهاي ديگه كه احتمالا خيلي از ما اونها را ديده باشيم و يا حداقل راجع به اونها خونده و شنيده باشيم.

يكي از سريال‌هايي كه دارم ميببنم و همين چند دقيقه پيش فصل اول اون تموم شد، سريال چگونه با مادرت آشنا شدم هستش. سريالي كمديكه درباره نحوه آشنا شدن پسري به اسم تد با همسرش هست كه از زبان راوي و در سال 2030 در حال تعريف كردن ميگذره. داستان 2 پس و 2 دختر كه بعدا به 5 نفر با اومدن دختري ديگه در جريان هست. سريالي با الهام از سريال friends كه در عين آموزنده بودن، به راحتي با شخصيتهاي كمدي اون ارتباط برقرار مي‌كنيد و كم‌كم عاشقوشون ميشيد. براي تد(نفر اصلي) در مورد دوست دخترهاش نظر ميديد و با هاش عاشق ميشيد. در مورد تئري‌هاي بارني هميشه كت و شلوار به تن نظر ميديد و دوستش داريد. مارشال و ليلي را به عنوان نامزدهايي كه مي‌خوان در آينده ازدواج كنن اما هنوز احساس مجرد بودن و شيطون بودن دارن را مي‌پذيريد و رابين به راحتي جذبتون مي‌كنه.

اگر دوست داريد هم بخنديد، هم بدونيد چطوري با دختري كه دوست دارين ارتباط برقرار كنين، اين سريال را بيبنين. اين سريال محصول شبكه CBS هستش و هر قسمت اون فقط 22 دقيقه است! 4 فصل ازش پخش شده و نمره 8/8 را از سايت imdb گرفته. پس نگران وقتتون نباشيد اصلا.

Josh Radnor as Ted Mosby

Jason Segel as Marshall Eriksen

Cobie Smulders as Robin Scherbatsky

Neil Patrick Harris as Barney Stinson

Alyson Hannigan as Lily Aldrin

Bob Saget (uncredited) as Future Ted Mosby

درسواره زندگي - 4

2009-03-24T11:48:00.002+04:30

در زندگي خيلي نجابت به خرج نده. چون ممكنه 2 تا اتفاق بيافته. اوليش اينه كه ممكنه حسرت اون اتفاقي كه قرار بوده بيافته و تو به خاطر نجابتت نذاشتي بيافته هميشه ته دلت بمونه. دوميش هم اينه كه فكر كنن احمق يا ابلهي.

درسواره زندگي - 3

2009-03-22T17:20:00.001+04:30

دندونی که درد ميکنه آدم نبايد به خدا شکايت کنه. بايد خودش عمل کنه و اون را بکشه بندازه دور.

درسواره زندگي - 2

2009-03-21T11:07:00.001+03:30

قرار نيست آدم هرچيزي را چند بار تجربه كنه. بعضي اتفاقات فقط و فقط براي يك بار اتفاق مي‌افته. اگر قرار باشه كه آدم بعد از گند زدن به اون تجربه بگه خوب من كه تجربه اين موضوع را نداشتم كه فايده نداره! اين جمله فقط دل خوش كردن و الكي اميد دادنه.

درسواره زندگي - 1

2009-03-20T21:49:00.001+03:30

جلوي انسانهاي گرگ صفت اگر گوسفند‌مابانه رفتار كني، لاجرم بايد دريده بشي. راه ديگه‌اي وجود نداره. اگر دريده نشي قانون حيات به هم مي‌خوره. يا دريده شو، يا ياد بگير به امكانات گوسفنديت چي اضافه كني كه زنده بموني. مرگ و پيروزيت دست پاچه‌ةاي گوسفنديته.

دير رسيدن بهتر از هرگز نرسيدن

2009-03-16T20:59:00.001+03:30

ميگه: آلبوم جديد خواجه اميري را گوش كردي؟

ميگم: نه!

ميگه:چراااااا؟ خيلي محشره.

ميگم: دارم همش محسن نامجو گوش ميدم. همه آهنگاش دستم رسيده. دارم گوش ميدم و حال مي‌كنم.

ميگه: تو عقبي همش! به روز باش.

به شوخي ميگم: فاز ميده عقب بودن!

ميگه: هميشه دير ميرسي

چيزي نميگم و پيش خودم فكر ميكنم: دير رسيدن بهتر از هرگز نرسيدنِ. منم به خيلي چيزا رسيدم كه تو نرسيدي! بايد بگم كه توعقبي؟ تازه عقب و جديد بودن را كي تعريف كرده اصلا! …

يهو buzz مي‌زنه و افكارم به هم ميريزه…

از هيچ نوشتن

2009-03-12T21:02:00.001+03:30

اول: اونقدر مطلب تو ذهنت هست كه نمي‌دوني به كدومشون فكر كني و به كدومشون برسي. يه سريشون كه مربوط به خودت هستن و ميشه باهاشون يه حورايي كنار اومد. يه سريشون هم مال دوشتان و خانواده و… هستند كه از يد قدرت آدم خارج و نميشه كاري كرد. گرچه واسه هيچ كدون از چيزايي كه تو ذهنت هست و ذهنت را درگير كرده نميشه كاري كرد، كه اگر مي‌شد قبلا و في‌الفور يه فكري براشون كرده بودي كه از شرشون راحت شده بودي. اما خوب همينه. هميشه يكي را كه حل مي‌كني يكي يا شايدم چند تا از اين فكراي مزخرف ميريزه تو اون كله آدم كه اينقدر رفتن و اومدن كه كله آدم را به يه چيز پوك تبديل كردن.

دوم: آهنگي را كه تو كافه يكي از بچه‌ها داده بود را دارم گوش ميدم (دانلود كنيد) هم قسمت اولش كه يه گيتار ملايم هستش را دوست دارم هم قسمتي كه مرد يا خواننده از ته دل فرياد ميزنه. فرياد كه نه، زجه ميزنه. خوبه دوست دارمش. اميد دستت درد نكنه.

File Name : 05 - Eterno En Mi.mp3
File Size : 6.71 MB
Artist : Uaral
Album : Laments

دانلود

سوم: نميدونم تا كي ميخواد اين جريان فرار من كه روزهاي پنجشنبه اتفاق ميافته ادامه داره. خدا كنه ماجرا به خوبي و خوشي زوردت تموم بشه و شرشون كنده بشه.

چهارم: كوله باري از فيلم و كار و مجله و هر چيز ديگه اي كه فكر كنيد رو ميزم جمع شده. كامپيوتر و لپ‌تاپم هم كه قديمي شدن حسابي، رسما ميرن رو اعصابم از بس كندن. بايد يه فكري بكنم براشون كه اونم با اين اوضاع خراب مالي نميشه. چه ميدونم والله

خانه تکانی

2009-02-26T12:46:00.003+03:30

اين چند وقته يه چیزايي از مثلا بعضي دوستانم شنيدم و ديدم که خيلی خوب و عادلانه و منطقي نبوده. خيلي از شنیدن و ديدن اونها احساس خوبی بهم دست نداده. به قول يکي از دوستام که ميگه من درست دوستانم را انتخاب نميکنم، من واقعا بعضي مواقع درست دوست انتخاب نميکنم. امروز يه خونه تکونی حسابی بکنم. خسته شدم از بس که بهم توهین شده و سوءاستفاده شده.

پس چي شد؟

2009-02-01T09:57:00.001+03:30

من يك پرسپوليسي هستم. بله!‌من از دوران كودكي كه يادم مياد تيم پرسپوليس را دوست داشتم. ديروز از ديدن اينكه تيمي كه دوست دارم برنده از زمين بيرون بياد نمي‌تونست به يه تيم ته جدولي گل بزنه خيلي ناراحت و عصباني بودم. منم مثل بقيه پرسپوليسي‌ها دوست داشتم تيمم ببره. بقيه پرسپوليسي‌ها؟ …

ديروز از دقيقه 60 به بعد بازي اتفاقات و حرفهايي ديده و شنيده مي‌شد كه واقعا اگر كسي طرفدار واقعي تيمي(هرتيمي) باشه از انجام اون كارها و حرفها خجالت ميكشه؟ آيا واقعا مشكل پرسپوليس پيروانيه؟ چي ميشه كه كاري ميكنيم دل يه مربي جوون را ميشكنيم و به همه چيزش توهين ميكنيم؟ ( + + ) مگر همين تماشاچي‌ها يا به قول معروف طرفدارها نبودن كه مي‌گفتن پيرواني بياد؟ مگر همينها نبودن كه مي‌گفتن قطبي بره مشكلات حل ميشه؟ پس چي شد؟ مگر همين ما مردم نبوديم كه با به به و چه چه استقبال كرديم و گفتيم بهش افشين امپراطور؟ اينا همون آدمها هستن پس ما چي كار داريم مي‌كنيم؟ چي شد كه يه دفعه يه مدير غير ورزشي مثل كاشاني اومد و يه پرسپوليس درب و داغون را احيا كرد.؟ پس چي شد؟ چي ميشه كه يه آدمي كه اصلا معلوم نبود كجاي اين دنياي فوتبالي(حداقل ورزشي) بوده يهو و يه شبه مياد ميشه مدير عامل پرسپوليس؟ چي ميشه كه تا يه كسي يه انتقادي از اونها ميكنه سرش را با شمشير تنبيهي ميبرن؟ مگر به كريمي نمي‌گفتيم جادوگر؟ پس چي شده كه حالا باهاش اينظوري برخورد مي‌كنيم؟ ( + ) اين شايد نمونه كوچيكي باشه از اون چيزهايي كه در جلوي پرده يه جو اتفاق ميافته و پشت پرده يه جور ديگه.

من(ما) پرسپوليس را دوست داريم. اما نه اين پرسپوليسي كه درست كرديد. پرسپوليس را امسال پاشونديد! دستتون درد نكنه.

سقوط

2009-01-26T12:32:00.001+03:30

“ يك طرف زيبايي است و، طرف ديگر، درهم شكستگان و پايمال شدگان. هر قدر اين كار دشوار باشد من مي‌خواهم به هر دو طرف وفادار بمانم.”

آلبر كامو

آتشي در خرمن‌زار

2009-01-01T22:36:00.001+03:30

بدون شرح! بخشي از نوشته‌اي در مهر سال پيش. براي درج در آرشيو تاريخ:

شايد تو ذهنم ميخواستم چيز بهتري بنويسم. شايد يه داستان پسرك و دخترك ديگه. پسركي كه دخترك و دوست داره. شايد اينجوري شروع ميشد: "يكي بود، يكي نبود. غير از خدا هيچ كس نبود. يه پسركي بود و يه دختركي. پسركي قصه ما عاشق دخترك بود و ....." نه! اين غلطه. قصه ما اينجوري نيست. شايد قصه ما اينجوري شروع بشه:

" يه سري هستن، يه سري نيستن. خدا بوده و هست و خواهد بود. خيلي هاي ديگه هم هستن. خيلي هاي ديگه هم نيستن. پسركي هست و دختركي. چند سري پسرك و دخترك ديگه هم هستند و چند سري ديگه هم نيستن. دخترك قصه ما مو سياه، ابرو كمون، چشم قهوه اي، با گونه هاي قشنگ، لبهاي گرم و لطيف و پوستي نازك تر از برگ گل. همه اينها تركيبي است فوق العاده و دلنواز. دخترك وقتي ميخنده انگار دنيا ميخنده و وقتي ناراحته انگار دنيا غمگينه. وقتي بهت نگاه ميكنه و موهاي كج شده‌اش را روي صورتش ميريزه انگار داري به موج دريايي در شب نگاه ميكني كه فانوسي زيبا از پشت تلاطم دريا، راه را به پسركي كه در اين تلاطم دريا غرق شده نشون ميده. عكسي كه جلوي روي پسركه همچين صحنه اي را تداعي ميكنه. پسرك هر وقت گذشته اش را مرور ميكنه، ميرسه به اولين روزي كه دخترك را ديد. دختركي از دور، پسركي بيخبر از همه جا. از روبروي هم .... ميان، رد ميشن. شايد براي دخترك همه چيز يه راهرو بود و چند رهگذر. اما برق نگاه دخترك، جرقه‌اي بود در خرمن گندم‌زار دل پسرك... ساعت زود بود و نگاه كم. ساعت زودتر شد و عمق نگاه پسرك عميق تر.

مدتها از اون موقع ميگذره. اتفاقهاي زيادي بين پسرک ودخترک قصه ما افتاده. اتفاقهاي خوب، بد، غم انگيز، شادي بخش. ديروز کسي از پسرک درباره احساس پسرک راجع به دخترک پرسيد. سوالي که پسرک را بيشتر به فکر فرو برد و فراموش کرد که پاسخش را بدهد. پسرک به درون خودش رفت. سفري به اعماق تصاوير ذهنش. سفري کوتاه نبود. شايد در چند دقيقه تمام آنچه در گذشته اش رخ داده بود را از ذهن گذراند. از نگاه اول يکسال ميگذشت. راهرو، رهگذر، نگاه...

اما براي پسرک تصاوير ذهنش به روشني همان نور فانوس دريايي بود که در شب ديده ميشود. صاف، روشن و درخشنده. هيچ چيز تيره و تار نبود. صحنه هاي يکسال گذشته تماما از جلوي چشمانش گذر کردند. هر چه بيشتر مي انديشيد بيشتر لذت ميبرد. چشمانش را که گشود، از سفر بازگشت. پرسشگر منتظر پاسخ بود، اما پسرک پاسخي نداشت. درواقع پاسخي براي او نداشت. پاسخش را با لبخندي داد و آن را در دلش زمزمه کرد. پسرک شکي نداشت. دخترک در دل پسرک بود. قويتر از قبل. محکمتر از قبل و عاشقانه تر از قبل. ..."

دو آهنگ براي دوستان

2008-12-31T09:53:00.001+03:30

امروز دو تا آهنگي را كه دوست دارم براتون ميذارم. سعي مي‌كنم از اين به بعد گاهي آهنگهاي قشنگي كه مي‌شنوم را براتون بذارم. باشد كه مقبول دوستان بيافت :دي

Richard Marx in wikipedia

download music

Chris Rea in wikipedia

Download music

غار تنهايي

2008-12-27T22:04:00.001+03:30

ميرم تو غار تنهايي. اونجا بهتره. ديگه نه از دل سپردن خبريه، نه از مسخره شدن، نه از سركار بودن، نه از حرفاي بچه‌گانه زدن، نه از بچه فرض شدن و نه از خيلي نه‌هاي ديگه. شايد من نبايد به كسي دل ببندم. چه مي‌دونم. شايد قسمت من از زندگي تنهايي باشه و بس و اتفاقا شايد قسمت خوب زندگيم باشه. چه مي‌دونم كه قسمت من چيه. هر چي كه هست همينه. از همه اين چيزا خسته‌ام. حالم بده. زياد

Chris de Burgh, Live

2008-12-21T14:04:00.001+03:30

امروز تو اوج هستم

2008-12-20T21:27:00.001+03:30

امروز تو اوجش هستم. خيلي اذيتم مي‌كنه. درسام تلنبار شده رو همديگه، اما حوصلشون را ندارم. حوصله سركار رفتن ندارم. حوصله اداره رفتن ندارم. وقتي ميرم حوصله كار كردن ندارم. داره اذيتم مي‌كنه. وقتي اداره هستم حوصله ندارم برگردم خونه. ميرم دانشگاه نمي‌خوام بيام، وقتي ميام دلم نمي‌خواد برم. هرحا كه هستم نمي‌تونم يمونم. حس و حال هيجي ندارم. كاش ميشد مي‌رفتم يه كلبه‌اي جايي چيزي. جايي كه طبيعت خالص باشه و هيچ كسي نباشه. حوصله خودم را هم ندارم. چه برسه به يه آدم ديگه.

انگار ديوارها به هم نزديك شدن، سقف اومده پايين. احساس خفگي مي‌كنم. دلم دريا مي‌خواد. يه درياي آروم. يه ساحل خلوت و بدون هيچ مزاحمي. يه جايي وسط جنگل كه يه درياچه كوچيك وسطش باشه و بشه آروم توش قايق سواري كرد يا كنارش شكار رفت و يا ماهي”يري كرد.

هه! زهي خيال باطل. فعلا كه نه پولي در بساط هست، نه مرخصي. تازه نزديكي امتحان‌ها ها داره به بديه ماجرا اضافه مي‌كنه و با اين حالي كه من دارم خدا به خير كنه. امروز تو اوجش هستم. اوج بي‌حوصلگي و افسردگي و تنبلي

taken

2008-12-20T11:18:00.001+03:30

اين چند روزه دو سه تا فيلم ديدم. فيلماي خوبي بودن. يكيشون فيلم taken بود. يه فيلم اكشن و تعقيب گريزي…

برايان جاسوس سابق CIA که از همسرش جدا شده، به همراه دوستانش به عنوان محافظ شخصي کار مي کند. تا اينکه کيم دختر 17 ساله او که نزد مادرش زندگي مي کند از او اجازه ميگيره تا به همراه دوستش آماندا سفري به پاريس داشته باشه. برايان که از خطرات سفر دختران جوان و تنها آگاهه، ابتدا مخالفت مي کنه. اما بعد با شرط تماس مرتب و هر روزه تلفني مي پذيره. کيم و آماندا به محض ورود به پاريس در فرودگاه با پسر جواني آشنا ميشند. اين پسر بعد از ياد گرفتن آدرس محل اقامت آنها، گروهي از تبهکاران را به سراغ آنها مي فرستد. اين واقعه مصادف مي شود با تماس تلفني برايان از آمريکا با کيم و در نتيجه از ربوده شدن دخترش توسط قاچاق چيان انسان آگاه مي شود. برايان با کمک دوستانش مي فهمد که ربايندگان گروهي آلبانيايي خطرناک هستند و مهلت کمي براي نجات دخترش باقي مونده. از اين رو بلافاصله به پاريس ميره و شروع به تحقيقات مي کند. براي اين کار به سراغ ژان کلود يکي از همکاران سابقش در وزارت اطلاعات و امنيت فرانسه ميرخ. اما خيلي زود مي فهمد که ژان کلود از حاميان باندهاي قاچاق انسان است. برايان با استفاده از مهارت هاي شغل پيشين خود موفق به يافتن رد دخترش ميشه و … ديگه تا آخرش نميشه گفت كه :دي

فيلم پس از خواندن بسوزان هم الان جلومه. اگر حسش باشه مي‌بينمش

گرما در سرما

2008-12-16T21:15:00.001+03:30

گاهي ديدن يه دوست خيلي خيلي خيل قديمي(واقعا همين مقدار قديمي) خيلي خوب و دلگرم كننده است. اونقدر خوش شانس بودم و هستم كه بتونم يكي از دوستام را يك بار ديگه ببينم. اونقدر حضورش گرم و دوست‌داشتني بود كه سرما و برف وحشتناكي كه مي‌باريد تاثيري نداشت و ما خيلي آروم از ونك تا فاطمي قدم‌زنان اومديم.گرماي كنار يه دوست قديمي بودن خيلي بييشتر از سرماي برف زيبايي بود كه داشت مي‌باريد. خدايا شكرت كه نصيب من از دوستي، كميتي كم اما كيفيتي زياد بوده. ممنونم خدايا.

درويش

2008-12-15T11:06:00.001+03:30

نگاه من پر ز تشــــویش

صدای من سرد و چرکین

کوچ لحظه هام چه سنگین

پر انتظار و غمـــــــــگین

گم کرده ای دارم اینـــــــجا

ندانم اما اوکیست .... آن چیست

چه حاجـــت مرا امــــــــید

مو سپید است و دندان ریخت

چو درویش از جنــس خاکم

چو عاشـــق به تو محــــتاجم

چو درویش عابـــــد و پاکم

چو عاشـق در تــــــک و تابم

هر ســـــحرهراس من بود

وحشت از ... تکرار دیـــروز

آه ای نور آور روز

سایه بسیار ... نورم نیــــست

هر سفر هر کوچ من بود

بی هدف ... مقــصد نیـــــست

آه ای ســــتاره ساز شـب

ماندن اینــــجا کارم نیــــست

چو درویش از جنس خاکم

چو عاشـــــق به تو محـــتاجم

چو درویش عابد و پاکـــــم

چو عاشــق در تک و تابـــــم

منبع: سايت گروه خاك موزيك

يك روز خوب، دو دوست خوب

2008-12-14T18:34:00.001+03:30

دوستاي زيادي ندارم اما هميشه از هم صحبتي با بعضي از آدمها يا دوستام لذت مي‌برم. مثل امروز. امروز تقريبا بعد از 1 سال دو تا از دوستام را ديدم. متاسفانه چون تو دو تا شهر مختلف هستيم نميشه تند تند همديگر را ببينيم. دوستايي كه هميشه دوست داشتم ببينمشون و از حرف زدن‌هاشون لذت مي‌برم. تو حرف زدن‌هاشون انرژي زيادي هست. من خودم آدم پر حرفيم، اما وقتي اين دوستام را مي‌بينم كمتر حرف مي‌زنم تا اونها بيشتر حرف بزنن. دوست دارمشون. كاش مي‌شد باز اين هفته مي‌ديدمشون :(

آخرين آهنگ – اثري از كارو

2008-12-08T20:09:00.001+03:30

خيلي وقته ننوشتم. مهم زمانش نيست. مهم اينه كه نبايد الكي نوشت. شايد هم خيلي‌ها با اين عقيده موافق نباشن. اما وقتي كسي وقت ميذاره و اينجا مياد نبايد با نوشته‌اي مسخره و بيهوده وقتش تلف بشه. الانم براي اونهايي كه دوست دارن از خوندن متني زيبا لذت ببرن و بعد از خوندنش احساس كنند سبك شدند، يا موقع خوندن متني به چشماشون اجازه بدن كه اگر لازمه اشك در حدقه باقي مونده را رها كنند يه داستان از كارو، يكي از نويسنده‌هاي خيلي محبوبم براتون مي‌نويسم.اگر خوب بخونيد مطمئنا لذت مي‌بريد. داستان اينطوريه:

آخرين آهنگ - اثري از كارو
(برگرفته از كتاب شكست سكوت)

باور كنيد كه آنشب، شب وحشتناكي بود! وحشتناك چرا شب وحشت بود! وحشت از تنهايي فرياد شكني كه هيچ دلش نمي خواست مرا تنها بگذارد! وحشت از جيغ و داد بادهاي سرگردان كه در و ديوار كلبه محقرم را ديوانه وار بگريه انداخته بودند...

اصلا من آنشب از همه چيز مي ترسيدم: حق داشتم! براي اينكه آنشب همه و هرآنچه در اطراف من بود، از ديوار ترك خورده اي كه داشت بر سرم خراب مي شد، تا گل سرخ پژمرده اي كه گلدان سرشكسته ام، تابوت طراوت از ياد رفته ی او بود، برهمه چيز سايه سنگيني از وحشت يك فاجعه پيش بيني نشده موج مي زد.

قلبم داشت در چهارچوب سينه ام منفجر مي شد... ضربان قلبم آنقدر شديد بود كه ساعت رنگ پريده ام را از نفس مي انداخت. نمي دانستم چه كار كنم؟ بلند شدم، به هر فلاكتي بود خودم را به پنجره رساندم... پنجره بيچاره احساس مي كردم كه مي خواهد از لابلاي ديوار فرار كند! محكم چسبيدمش كه اگر رفت مرا هم ببرد. ولي نرفت! نظري به آسمان افكندم... خاك بر سر آسمان! دلش صدبار بدتر از دل طپش رميده سينه دريده ي دردآفريده ی من، گرفته تر بود. ستاره ها همه مرده بودند.... فكر كردم پهنه آسمان چقدر به زندگي من شبيه است! چه ستاره ها كه در پهنه زندگي من در گمنامي يك سرنوشت گمنام مردند... و چه آرزوهاي لطيف تر از لطافت ماه كه در پژمردگي جواني جوان مرده ام، ناكام و تيره فرجام پژمرده اند... دلم مي خواست مي توانستم خودم را كمي بيشتر تا صبح با اينگونه خيالات مشغول ميكردم، ولي مگر مي شد؟ آن وحشت مبهم استخوانهايم را آب مي كرد... ناگهان فكر خوبي به نظرم رسيد: تصميم گرفتم براي نخستين بار همسايه ام را بخوانم تا در تحمل اين تنهايي طاقت فرسا مرا ياري كند.

گفتم همسايه من... شما كه نمي دانيد همسايه من كه بود... پس گوش كنيد. بگذاريد اول به طور مختصر شما را با او آشنا كنم... همسايه من بيوه زن زيبايي بود كه بيست وچهار پاييز بيشتر نديده بود. اينكه نمي گويم بيست وچهار بهار براي اينست كه در طبيعت انسانهاي گرسنه بيشتر از دو فصل وجود ندارد: پاييز و زمستان! در سرتاسر زندگي محنت زده شان اين پاييز لخت و دوره گرد است كه صورت زندگي بخت برگشته شان را نوازش مي دهد و زمستان هنگامي فرا مي رسد كه قلب انسان گرسنه در سينه سرمازده فقر مثل مرغ سر بريده جان مي كند.

باري... اين بيوه زن بدبخت بر عكس بخت زشتي كه داشت، آنقدر زيبا بود كه من از ترجمان زيباييش عاجزم. نگاهش مظهر يك حسرت بي تمنا بود، لبانش ترجمان سكوت ناكامي يك عشق، موهايش پريشاني يك مشت فرياد پريشان كه شيون سكوت در بدرشان كرده بود!

خودش يكبار به من گفت كه نامش لائورا است. لائورا ظاهرا هيچ كس جز دختر سه ساله اش را كه پاكنويس تمام عيار مادرش بود نداشت!... در عرض يك سالي كه با او همسايه بودم هيچ كس حتي يك بار سراغ او را نگرفت، خودش هم جز براي خريد از سر كوچه پا از منزل بيرون نمي گذاشت!

در تمام مدت يك سال تنها يك بار با من حرف زد و آن روزي بود كه دخترش از پله ها افتاد و پاي چپش شكست... تنها آن روز بود كه از من خواست تا به سراغ طبيب بروم... رفتم با چه اشتياقي، چه شوري...خدا مي داند! براي اينكه ميدانستم لااقل با اين وسيله مي توانم براي نخستين بار داخل زندگي او شوم... وشدم. همان روز وقتي طبيب كار خود را انجام داد و رفت، سر صحبت را با او باز كردم... ولي در مقابل هر صد كلمه اي كه حرف مي زدم تنها يك كلام پاسخ مي شنيدم: «نه»...«شايد»...«خدا مي داند»...همين!

ولي خوب من از همين كلمات ناقص و نارسا خيلي از چيزها را مي توانستم بفهمم. وانگهي اتاق او...از سرگذشت دردناك دو انسان تيره بخت داستانها داشت... سرگذشتي آميخته با عشق، عشقي آميخته از چوبه دار ناكامي!

در يك طرف اتاق تختخواب رنگ و رو رفته فرسوده اي بود كه قشر ضخيمي از گرد، رختخواب درهم ريخته آن را مي پوشاند. معلوم بود كه از مدتها پيش كسي در اين بستر آشفته نخفته بود...و آن قشر گرد از چند قطره عرق سردي كه انسان محتضري به عنوان آخرين قطرات يك مشت اشك راه گم كرده تحويل داده بود، حكايت مي كرد. بالاي آن تختخواب در واقع تنها زينت اتاق يك تابلوي گرد گرفته نقاشي بود. تابلو گاريچي پيري را نشان مي داد كه چرخ گاري اش به گل فرور فته بود و گاريچي بدبخت دستي به ريش سپيد گذاشته، به صورت اسب نحيف خود نگاه مي كرد، مثل اينكه از اسب خواهش مي كرد كه :« به هر وسيله اي هست چرخ گاري را از گل بيرون بكش...بچه ام گرسنه است.»

مدتها به اين تابلو نگاه كردم. دلم مي خواست مي دانستم كار كيست؟ با چشمان اشك آلود پرسيدم: خانم اين تابلو... نگذاشت حرفم تمام شود، بلند شد، آهسته بيرون رفت و من از پشت در صداي او را شنيدم كه زارزار گريه مي كرد. وجود من در آن لحظات يكپارچه تاثر بود. دلم داشت كباب مي شد. بلند شدم، پيشاني بچه اي را كه داشت بي سروصدا مي ناليد بوسيدم و بدون آنكه خداحافظي كنم به اتاق خود رفتم. فراموش نكنم كه علاوه برآنچه درباره اتاق او گفتم، پيانوي كهنه اي هم در پرت ترين گوشه اتاق ديدم كه دو شمع يكي نيم سوخته و ديگري تمام سوخته در دو طرف آن از دندانه هاي سپيد پيانو پاسداري مي كردند. اين دو شمع.... كه مي داند؟؟؟ شايد مظهر دو قلب آتش گرفته بود. دو قلبي كه يكي شان پاك خاكستر شده و رفته بود و ديگري داشت خاكستر مي شد.

بيش از آنچه در بالا گفتم من ديگر هيچ چيز درباره لائورا نمي دانستم. اصولا شايد اگر موضوع پيانو نواختن او نبود هيچ وقت يادم نمي آمد كه موجود زنده اي در همسايگي من وجود دارد... لائورا هر شب بدون استثنا درست راس ساعت 12 با پيانوي خود آهنگ غم انگيز تريستس شوپن را مي نواخت. هر شب، هر نيمه شب، در سكوت مطلق، تريستس شوپن! اين آهنگ براي من صورت لالائي پيدا كرده بود... من هرشب تا نيمه شب مي نشستم و تا ناله پيانو تمام نمي شد چشمان من به خواب نمي رفت...

باري برگرديم برويم سراغ آن شب. همان شبي كه گويي همه امواج جان گرفته بودند تا شاعري را كه نمي خواست گمنام بميرد با خود به گور ببرند! گفتم آن شب از فرط تنهايي... تنهايي نه ...از فرط وحشت تنهايي تصميم گرفتم كه لائورا را بخواهم.

تصميم خوبي بود ولي مگر مي توانستم انجامش دهم؟ هرچه به گلوي خود فشار مي دادم مگر صدايم بيرون مي آمد؟! ولي يكبار اتفاقي رخ داد كه در انجام تصميم براي من كمك بزرگي شد. همانطور كه به اتاق لائورا نگاه مي كردم يكباره نظرم به كوچه افتاد. اين بار ديگر رعب و وحشت تا اعماق همه سلول هاي ناراحتم رخنه كرد

نميدانيد... ديدم سايه موجودي افتان و خيزان در كوچه سرگردان است. مثل اينكه سراغ خانه اي رامي گيرد... به هر دري كه مي رسيد با مشقت كمرشكني بلند مي شد، نگاهي به سر و روي در مي كرد، بعد نا اميد و حسرت زده به زمين مي افتاد. دلم داشت از جا كنده مي شد! اين بار ديگر سكوت براي من جنايت بود...يكباره تمام قواي پراكنده ام را متمركز كردم و با صدايي كه سكوت شب را به لرزه مي انداخت فرياد كردم: لائورا...لائورا

اي خاك بر سر من! كاش فرياد در گلويم ناله مي شد و ناله به سينه ام برمي گشت و همانجا مي مرد! تعجب نكنيد اگر اين حرف را مي زنم. چون فرياد من به جاي آنكه زن همسايه را به كمك من آورد، سايه سرگردان را ديوانه كرد! سايه وقتي صداي مرا شنيد، جان گرفت، بلند شد و يكسره به طرف خانه اي دويد كه آنشب قبرستان وجود مادر مرده من بود! احساس كردم كه دارم همان طور ساده مي ميرم. زانوهايم سست شد. سايه داشت در را با شدت هرچه تمام ترمي كوبيد... بيش از اين تحمل جايز نبود. من احساس كردم كه واقعا مرگ از سر من دست بردار نيست. فكر كردم خوب لااقل بگذار ببينم كيست؟ شايد خود مرگ است، خانه مرا گم كرده! بروم او را راهنمايي كنم. هم او را راحت كنم و هم خودم را! چراغ را به دست گرفتم، چه عمل احمقانه اي! براي انيكه هنوز پا به دهليز نگذاشته، باد چراغم را خاموش كرد! ساعت رنگ و رو رفته ديوار اتاق من كه تنها يادگار پدر از دست رفته ام بود، يازده و نيم را اعلام كرد. من چون با همه جاي خانه آشنا بودم همانطور در تاريكي رفتم كه در را باز كنم. در اين هنگام لائورا پنجره را باز كرده بود و نگران به اتاق من نگاه مي كرد.

شما را به خاطر هركه دوستش داريد، به خاطر هركه دوستتان دارد از من مخواهيد كه هرآنچه در منزلمان ديدم به طور مفصل شرح دهم. براي اينكه باور كنيد دلم به حال خودم مي سوزد. براي اينكه من سراينده دردهاي ملتي هستم كه پريدگي رنگ صورتشان را يا تازيانه ستم سرخ مي كند يا سيلي پنجه فقر، يا سرخي تب سل...

به طور خلاصه مي گويم كه وقتي در را باز كردم در گير و دار وحشيگري باد، جوان ژوليده، گل آلوده غرق در خوني را ديدم كه آخرين نفسهاي يك زندگي بي نفس را با تك سرفه هاي خون آلود به اين محيط نكبت بار پس مي داد. با دو دست لرزان او را از زمين بلند كردم و آهسته آهسته به سوي اتاقم روان شدم... با كمك پاي راستم رختخواب خودم را در قلب تاريكي پيدا كردم و جوان مسلول را با احتياط روي آن خواباندم. يك لحظه بعد چراغ روشن بود. وقتي چراغ را روشن كردم و نگاهم به سر و صورت مهمانم افتاد، براي نخستين بار ظلمت را ستايش كردم...اي كاش چراغ نداشتم! نمي ديدم...يك مشت استخوان پوك درهم برهم، چند لكه خون سياه، پيراهني صدپاره و آن وقت...گل...تا نوك پا...

درنگ جايز نبود... با سطل آب آوردم، سر و صورتش را، دستهايش را، پاهايش را با آب شستم. آهسته چشمانش باز شد و آهسته خنديد. بعد يكباره خنده در گوشه لبانش يخ بست. تكاني به خود داد و نگاهي به سر و پاي من افكند. آمد كه چيزي بپرسد... سرفه شروع شد و همراه سرفه...خون.

نمي دانستم چه كار كنم. باز لكه هاي خون را پاك كردم. آهسته دستم را بر پيشاني اش گذاشتم. مي خواستم كلمه اي اميدبخش به زبان بياورم اما نمي توانستم. زبانم بند آمده بود، لال شده بودم. نفس عميقي كشيد، باز آهسته خنديد و گفت: شما.... سراپا گوش بودم، دلم مي خواست حرف بزند ولي ديگر نتوانست. ضعفي شديد وجودش را احاطه كرده بود. اين بار آهسته سر از روي متكا برداشت...نشست... با اشاره آب خواست. دادم و با چه لذتي سركشيد... بعد شروع كرد به حرف زدن...

من نقاش بودم، نقاش مرده هاي متحركي كه زندگي را مسخره مي كنند و زندگان نفس مرده اي كه بر مرگ غالب اند. من در تابلوهاي خودم درد بي پايان ملتم را نشان مي دادم و در خم و پيچ رنگها دروازه هاي سعادت گمگشته را بر روي آنها كه كلمه اي سعادت، افسانه اي بيش برايشان نيست مي گشادم!

من نقاش بودم ولي چه كار كنم كه به خاطر انسانيتي كه داشتم در عنفوان جواني به چنگ مرگ موسوم به زندگاني افتادم. پدر من كارگر راه آهن بود. يك روز خبر مرگش را براي من و مادرم آوردند. پدرم در زير چرخهاي ترن له شده بود، من آنوقت هجده ساله بودم. مادرم در اثر شنيدن اين خبر ودر نتيجه استيصال يك سال پس از مرگ پدرم ديوانه شد! درست به خاطر دارم وقتي براي نخستين بار براي ديدن مادرم به دارالمجانين رفتم وقتي مرا ديد اصلا نشناخت و از من يك مشت كبريت خواست...داد و از رئيس دارلمجانين پرسيدم كه موضوع چيست؟ او گفت: ديوانه عجيبي است! از همه كس اين خواهش را مي كند. چوب كبريت را مي گيرد و در يك گوشه اتاق با گريه و خنده آميخته به هم با آنها خط آهن درست مي كند؟!

در اينجا شدت گريه به مهمان مسلول من اجازه نداد كه سخنانش را ادامه دهد..مدتها اشك ريخت و سرفه كرد. به ساعت نگاه كردم. ده دقيقه بيشتر به نيمه شب نمانده بود

سرفه ها كه دست كشيدند باز ادامه داد: پس از ديوانه شدن مادرم و پس از ديدار او بود كه احساس كردم مي خواهم به هر وسيله اي كه هست فرياد بكشم. من نقاش بودم و نقاش به دنيا آمده بودم. رفتم سراغ قلم و رنگ. يك سال گذشت...يعني چهار سال پيش بود كه اتفاقا دختري مسيحي را در كارگاه يكي از دوستان نقاشم ديدم. هر دو بدون اينكه بدانيم چرا در يك لحظه دل به هم سپرديم . براي يكديگر به جاي يكديگر مرديم! اسم آن دختر «لائورا» بود.

لائورا!...

وقتي اين كلمه را شنيدم بي اختيار از آنجايي كه نشسته بودم پريدم دو سه بار بيرون رفتم و آمدم. به ساعت نگاه كردم. نزديك نيمه شب بود. فكر كردم چند دقيقه بعد فرياد شوپن از لابلاي دندانه هاي سپيد پيانو بلند مي‌شود و آن وقت تكليف من با اين انسان نا كام چيست؟

اعصاب خود را كنترل كردم، رفتم كنارش نشستم و گفتم: معذرت مي خواهم من شاعر هستم و گاهي اوقات تأثرات مرا ديوانه مي كند.

ادامه داد: عشق من و لائورا از همان كارگاه شروع شد و در همان كارگاه پايان يافت. اينكه مي گويم پايان يافت مقصودم اين است كه با هم ازدواج كرديم. ازدواج ما سرو صداي عجيبي در محافل مسيحي و مسلمان به راه انداخت... من داشتم ديوانه مي شدم! چه طور مي توانستم به اين انسانهاي از خود راضي بفهمانم كه احساس و فهم متقابل بالاتر از اين حرفهاست. من او همديگر را مي فهميديم. شش ماه به اين وصف گذشت و علي رغم همه تهمت ها من و لائورا در كنار هم، به خاطر هم زندگي مي كرديم و او تا آنجا كه نفس داشت در پرورش استعداد من مي كوشيد. چون من به شوپن علاقه داشتم هرشب نيمه هاي شب به خاطر من تريستس شوپن را مي نواخت.

همه شب، نيمه شب، تريستس شوپن! اي داد بيداد! ...غيرممكن است! مي خواستم فرياد بكشم كه خاموش! ديگر چيزي مگو، تعريف مكن، ديوانه شدم، ولي احتياج به گفتن من نداشت! سرفه ها به داد من رسيدند، اين بار سرفه ها شديدتر و خونين تر از دفعات گذشته بود، دلم مي خواست علي رغم ميل انساني من! ...او قبل از نيمه شب مي مرد!

تنها، به خاطر اينكه تريستس شوپن را نشوند...! ولي يك باره قلبم پارچه پارچه فرو ريخت! ساعت ديواري فريادش بلند شد كه: نيمي از شب گذشت! مهمان من سرفه مي كرد، كه ناگهان پيانو ناله كرد! ... شوپن، شوپن... نه... لائورا شكوه ي ديرينه اش را سر داد. شكننده بود! مرگ بود! جنون بود! سرسام بود و بدبختي ! شما نمي دانيد، شما چه نمي دانيد چه مي گويم؟ چه مي خواهم بگويم؟ مهمان من، نقاش بخت برگشته، يكدفعه لال شد! سرفه ها به زوزه تبديل شدند... بلند شد. همان مهمان من كه از جا نمي توانست تكان بخورد، يكدفعه از جا پريد، رفت به طرف پنجره اطاق لائورا. نقاش لحظه اي سراپا گوش دم پنجره ايستاد. سراپاي پيكر نحيفش در آن لحظه سئوال بود... برگشت نگاهي به صورت رنگ پريده من افكند. يكدفعه قهقهه اي ديوانه كننده سر داد، فرياد كشيد: «شما هم مي شونيد؟ اين آهنگ را مي گويم؟ شما نمي شنويد؟‌» يكدفعه خنده اش قطع شد و سيل سرشگ ديدگانش را با هرچه تمناي مبهم در حسرت بيكرانش بود، غرق آب كرد! من احساس كردم قبل از اينكه شاهد پايان ماجرا باشم، جانم دارد به لبم مي رسد. لائورا خونسرد و بي خبر از همه جا و همه چيز آهنگ را ادامه مي داد. ناگهان نقاش با صدايي كه من تصور نمي كردم از پيكري چنان درهم و شكسته بيرون آمدنش ممكن باشد، فرياد كرد: لائورا...آخ لائوراي من، مزن، ناله مكن، ديوانه شدم، مردم، مردم لائورا... نفسش بند آمد، سرفه ها شروع شدند، چند تك سرفه خون آلود، پيچ و تابي محتضرانه، آن وقت...سكوت

آهنگ پيانو قطع شد. همه جا سكوت، همه جا ساكت... تنها بادهاي سرگردان بودند كه فريادشان به شيون تبديل شده بود! شيون مرگ، مرگ يك انسان...انسان نقاش

نقاش بخت برگشته آخرين لحظات زندگي را در آغوش لرزان من طي كرد، نه حرف مي زد، نه سرفه مي كرد. همه تك سرفه ها ، تك نفس شده بودند... تك تك نفس مي كشيد... تقلا مي كرد. بلند شدم سرش را كه روي زانوانم بود، آهسته زمين گذاشتم، كمي آب به صورتش زدم... زنده شد، نفس عميقي كشيد و گفت: من رفتم اگر او را ديديد... دستش را به خاطر من بفشاريد... به او بگوييد كه من با همان آهنگي كه نخستين بار پس از پايان آن ترا بوسيدم... حالا... حالا... ديگر هيچ ... نه هيچ به او نگوييد كه من كجا و چگونه مردم. اصلا نگوييد كه مردم. دلم هيچ نمي خواهد دلش را، دل شكسته اش را بار ديگر بشكنم. اگر پرسيد چه بر سر من آمد، بگوييد... داشت حرف مي زد كه يكدفعه در اتاق باز شد! خاك بر سر من چه مي ديدم! خودش بود، بيجامه اي وصله كرده برتن، موههاي آشفته، سر و صورت رنگ آلود، ساكت، خيلي ساكت. همه اش تو فكر اين بودم كه حالا چه خواهد شد؟ از هرگونه پيش بيني عاجز بودم...اصلا دلم نمي خواست پيش بيني كرده باشم

لائورا همان طور ساكت دم در ايستاده بود، تا اينكه نقاش چشمش به او افتاد، سرش را آهسته بلند كرد، نتوانست نگه دارد... سرش با ضربت به زمين خورد، دوباره تلاش كرد، نشد. شروع كرد به خزيدن... لائورا همان طور مثل مجسمه ايستاده بود. نقاش بدبخت خزيده به طرف او مي رفت... آنقدر رفت تا به زير پايش افتاد... ديگر هيچ... همانجا افتاد... مرد.

* * * * * * *

امروز يك سال از آن شب مي گذرد. يك سال است كه دختر كوچولوي نقاش، شوهر لائورا در خانه من است. او از گذشته خودش، نه از مادرش، نه از پدرش هيچ خبري ندارد. مرا «پاپا» صدا مي كند و تنها هنگام خواب است كه دلش مادرش را مي خواهد. پس از مرگ نقاش، يادداشت كوچكي در جيب او يافت شد كه از گذشته او هيچ اطلاعي نمي داد. تنها در دو جمله ناقص خواسته بود كه او را در دامنه همان كوهي كه نخستين بار با لائوراي خودش شب را در آنجا گذرانده بود، به خاك سپارند و بر فراز مزارش فقط به خاطر ياد لائوراي خودش كه مسيحي بود، صليبي نصب كنند. من اين كار را كردم... ولي درباره لائورا چيزي از من نپرسيد.

همانقدر بدانيد كساني كه به دارالمجانين مي روند، بيش از همه دو ديوانه بدبخت موجبات تأثرشان را فراهم مي كند.

يكي پيرزني است كه مرتبا با چوب كبريت خط آهن مي سازد و ديگري زن زيباروي جواني كه عكس روي كبريتها را با زحمت مي كند و به ديوار مي زند و قوطي كبريت ها را بصورت دندانه هاي پيانو رديف مي چيند. به عكس هاي روي ديوار نگاه مي كند... و با انگشتان لرزان... روي قوطي كبريت ها پيانو مي نوازد.

پختگي مرد

2008-10-27T14:02:00.001+03:30

نهايت پختگي يك مرد زماني است كه در پيري، به جديتي برسد كه در كودكي هنگام بازي داشته است.

نيچه

پستچي، يك بسته، يك كتاب

2008-10-14T11:31:00.001+03:30

چند روز پيش پستچي زنگ خونه را زد و گفت يك بسته داريد. من هم كه معمولا هيچ بسته‌اي برام نمياد همونطوري كه داشتم مجله مي‌خوندم رفتم دم در. پستچي اسم من را گفت و گفت كه يك بسته دارم. راستش هيجان زده شدم.فهميدم كه اولين جيره كتاب برام اومده. دوست داشتم زود ببينم كه چي توشه. اومدم بالا و بازش كردم. بله! اولين جيره كتاب با يك كاغذ توش بود. خيلي حس جالبي بود.

جيره كتاب خودش را اينطوري معرفي مي‌كنه:

“در يك ماه چند بار فرصت مي‌كنيد كه به كتابفروشي برويد؟ در يكسال چطور؟ چند بار به كتابفروشي مي‌رويد و چقدر كتاب مي‌خريد؟

واقعيت اين است كه ما ايراني‌ها خيلي به كتابفروشي نمي‌رويم. بنابراين كتاب چنداني هم نمي‌خريم. به همين خاطر هم معروف شده كه مي‌گويند "جماعت كتابخواني نيستيم!" و با كتاب ميانه‌اي نداريم. اما آيا واقعا اينطور است؟

تجربه شخصي من در بسياري موارد حاكي از اين بوده كه "جماعت كتاب‌نخوان" اگر كتاب در دسترس‌شان قرار بگيرد، كتاب باب طبعشان و كتابي كه با علائق و سليقه‌شان همخواني داشته باشد، اتفاقا خيلي هم كتاب مي‌خوانند و بسيار هم از اين تجربه لذت مي‌برند.

مشكل فقط اينجاست كه اين جماعت اغلب به كتابفروشي سر نمي‌زنند، پس كتاب نمي‌خرند، پس كتابي در دسترس‌شان قرار نمي‌گيرد و ... پس كتاب نمي‌خوانند. "جيره كتاب" سعي دارد تا اين حلقه بسته را بشكند.

"جيره كتاب" چيست؟

اگر شما هم از آن دسته افرادي هستيد كه سال تا سال فرصت نمي‌كنيد سري به يك كتابفروشي بزنيد يا اصلا با "كتابفروشي رفتن" مشكل داريد و در آن محيط احساس راحتي نمي‌كنيد، شايد "جيره كتاب" بتواند مشكل‌تان را حل كند.
عضويت در "جيره كتاب" مثل آبونه شدن يك مجله است. شما با پرداخت حق عضويت اين طرح به صورت ماهيانه يك كتاب از طريق پست دريافت خواهيد كرد و به اين ترتيب امكان مي‌يابيد تا "لذت خواندن" را تجربه كنيد.

جيره هر ماه چگونه انتخاب مي‌شود؟

جيره كتاب هر ماه براساس موضوعات مورد علاقه و سليقه شما برايتان انتخاب و ارسال مي‌شود و شما تا قبل از آنكه پستچي جيره‌تان را تحويل دهد از محتواي آن اطلاعي نخواهيد داشت. براي همين است كه ما بايد تا حد امكان از ذائقه مطالعه شما اطلاعات در اختيار داشته باشيم. بخشي از فرم عضويت با اين هدف طراحي شده تا شما بتوانيد با تكميل آن بخشي از اطلاعات مورد نياز براي انتخاب جيره ماهانه‌تان را به ما اعلام كنيد.

با دريافت جيره هر ماه نيز يك فرم نظرسنجي برايتان پست مي‌شود كه شما پس از خواندن كتاب دريافتي مي‌توانيد نظر خودتان را درباره آن (و انتخابي كه در آن ماه برايتان صورت گرفته) در فرم درج و فرم را براي ما ارسال كنيد. "جيره كتاب" اميدوار است با دريافت و پردازش اين نظرات خيلي زود سليقه شما را شناخته و هر ماه كتاب مناسب‌تري برايتان ارسال نمايد.

محدوده كار كجاست؟

"جيره كتاب" با هدف فراهم كردن امكان مطالعه براي سرگرمي طراحي شده. براي همين هم محدوده كاري خود را ادبيات داستاني (اعم از رمان، داستان كوتاه و يا بلند) انتخاب كرده است. بسته به سليقه شما و كتابهاي موجود در بازار گاهي ممكن است به ادبيات نمايشي (فيلم‌نامه و نمايشنامه) هم گريزي زده شود. در موارد خاص ممكن است جيره ماهانه از ميان موضوعات ديگر نيز (باز با در نظر گرفتن مجموعه سليقه و علاقه اعلام شده از سوي شخص عضو) انتخاب شود. اما به هر حالت حيطه اصلي فعاليت "جيره كتاب" و كتابهاي ارسالي ادبيات داستاني خواهد بود. “

توصيه مي‌كنم شما هم مثل من عضو اين سيستم بشيد و از حس خوب گرفتن يك بسته خوب كتاب بهره‌مند بشيد.

تصنيف اي كاروان – استاد شهرام ناظري

2008-10-01T11:35:00.001+03:30

تصنيف اي كاروان

شعر: سعدي

خواننده: شهرام ناظري

آلبوم: لوليان

اي ساربان آهسته رو كارام جانم مي رود
وان دل كه با خود داشتم با دل ستانم مي رود
من مانده ام مهجود از او بيچاره و رنجور از او
گوئي كه نيشي دور از او در استخوانم مي رود
گفتم به نيرنگ و فسون پنهان كنم راز درون
پنهان نمي ماند كه خون بر آستانم مي رود
بگذشت يار سركشم بگذاشت عيش سرخوشم
چون مجمري پر آتشم كز سرد خانم مي رود
با آنهمه بيداد او وين عهد بي بنياد او
در سينه دارم ياد او تا بر زبانم مي رود
محمل بدار اي ساربان تندي مكن با كاروان
كز عشق آن سر روان گويي روانم مي رود
باز آي و چشمم نشين اي دل ستان نازنين
كآشوب و فرياد از زمين بر آسمانم ميرود
صبر از وصال يار من برگشتن از دلدار من
گرچه نباشد كار من هم كار از آنم مي رود
در رفتن جان از بدن گويند هر نوعي سخن
من خود به چشم خويشتن ديدم كه جانم مي رود

هنر اريگامي

2008-10-01T11:14:00.001+03:30

اُريگامي يا «هنر کاغذ و تا» يکي از کاردستي‌هاي محبوب ژاپني است که امروزه تو جهان طرفداراي زيادي داره. هدف اين هنر آفريدن طرح‌هاي جالب از کاغذ با کمک تاهاي هندسي است. معني اين واژه در زبان ژاپني «تا کردن کاغذ» است و تمام مدلهاي کاغذ و تا را در بر دارد، حتي آنهايي که ژاپني نيستند. اريگامي فقط از تعداد کمي از تاهاي گوناگون استفاده مي‌کند، ولي همين تاها مي‌توانند به روش‌هاي گوناگوني ترکيب شوند تا طرحهاي متفاوتي ايجاد کنند. به طور کلي، اين طرحها با يک برگ کاغذ مربع شکل آغاز ميشه، که هر روي آن ممکن است به رنگ متفاوتي باشد و بدون بريدن کاغذ ادامه پيدا كنه.

من خودم تا حالا هيچ اريگامي درست نكردم اما گاهي كساني را مي بينم كه اريگامي درست مي‌كنن. خيلي بايد كار لذت بخشي باشه. به همين خاطر من هم مي‌خوام امتحان كنم. گشتي هم تو اينترنت زدم و چند تا سايت براي شروع كار پيدا كردم. اگر شما هم دوست داشتيد يه امتحاني بكنيد. ( + ، + ، + ، + ، + ، + ، + )